Maria Magdalena over de liefde - Pamela Kribbe

Ik ben Maria Magdalena. Ik groet jullie allen. Met eerbied ben ik vervuld. Ik zie jullie dapperheid en moed. Het kost volledige inzet, durf en vertrouwen om je weg op aarde te gaan, om te blijven geloven in de liefde en de goedheid van het universum. Dagelijks kom je zoveel negatieve energieën tegen, gedragen door angst, ongeduld en wantrouwen. In de wereld om je heen, een jachtige wereld, is er veel aandacht voor uiterlijk succes, voor prestatie en voor hoe iets eruitziet, maar de binnenkant wordt verwaarloosd.

Veel mensen ervaren hun binnenwereld als een gevangenis. Hen wordt niet geleerd hoe zich thuis te voelen bij de eigen emoties, bij zware gevoelens, bij strijd met jezelf. Er gaat zo’n druk uit van de buitenwereld dat het verslavend wordt en het niet meer gewoon is om je op een intieme manier met jezelf te verhouden. Om met zachtheid en erbarmen naar jezelf te kijken en je pijnlijkste ervaringen en gevoelens met liefde te bezien. Jullie zijn hard voor jezelf en dat is je zo aangeleerd in een wereld die lang is aangedreven door angst en de noodzaak om te overleven.

Ik nodig jullie uit opnieuw liefde te ervaren. Liefde is zo ongewoon geworden. Wanneer je jezelf vergelijkt met anderen of met een ideaalbeeld dat je voor ogen staat - dat kan een maatschappelijk beeld zijn, maar ook een spiritueel beeld waaraan je denkt te moeten voldoen -, als je steeds bezig bent jezelf daarmee te vergelijken, jezelf te beoordelen en te bekritiseren, word je eenzaam en raak je vervreemd van de liefde. Liefde is eenvoudig. Het is de meest natuurlijke stroom in het universum.

Stel je voor dat je ontspant, dat je even niks hoeft, dat er niets te presteren valt, dat alles aan jou goed is, werkelijk goed. Je bent als een schilderij dat vele kleuren, richtingen en vormen bevat. Sommige donker en grillig, andere helder en verfijnd, maar alle kleuren en vormen zijn mooi en betekenisvol, spelen een rol in het geheel. Zie jezelf op deze manier. Probeer jezelf niet te veranderen. Stel je voor dat je niets hoeft te veranderen aan jezelf of aan je leven en dat je jezelf helemaal laat zijn. Dan kun je contact maken met liefde. Dat is ook de liefde die jouw gidsen voor jou voelen. Ze houden van je zoals je bent. En dat is de liefde waar iedereen naar verlangt.

Ooit, toen je als kind begon aan dit leven, kende je die liefde nog. Je kwam rechtstreeks uit de hemel en was bekend met de energie van onvoorwaardelijke liefde. Toen je op aarde kwam, zocht je die energie weer op vanuit een diepe levensnood. Vanuit de geïncarneerde ziel is liefde ervaren belangrijker dan zuurstof of voedsel. De verbondenheid voelen met het geheel waar je uit voortkomt, je omgeven voelen door geborgenheid, bescherming, is een oerverlangen van elk kind.

Maar het is ook de tragiek van elk kind op aarde dat het die energie slechts onvolledig weerspiegeld ziet in de ouders. Want de ouders dragen een oude erfenis met zich mee, zijn deel van het aards krachtenspel en zijn de liefde vaak ten dele of bijna geheel kwijtgeraakt. Hun zelfbewustzijn is vertroebeld. Ze willen het kind wellicht alles geven, maar weten niet meer hoe. Kennen zelf de energie van liefde niet meer. Ze werken hard, doen erg hun best, maar een basale voeding blijft uit voor het kind. En dat gebrek neemt het mee doorheen haar of zijn jeugd. Er ontstaat een soort leegte, een gat in het kind.

Als een kind op de tienerleeftijd in de puberteit komt, gaat het zich seksueel ontwikkelen en kunnen er krachtige gevoelens van verliefdheid, aantrekking en hartstocht ontstaan. De hoop vlamt op. Het diepe zoeken naar liefde, totale geborgenheid, herkenning krijgt dan een seksuele lading. En in het spel tussen geliefden, tussen mannen en vrouwen, ontstaat een grote emotionele lading: de hoop op verlossing en terugkeer naar de oorspronkelijke liefde waar je ooit uit voortkwam. Maar wat er dan vaak gebeurt, is dat gewonde mannen en vrouwen zich aan elkaar vastklemmen, in een soort houtgreep, om terug te vinden wat ze verloren zijn. En dit gaat niet, want de wonden die zijn geslagen, kunnen niet door een ander worden geheeld.

De weg naar binnen is essentieel. De weg waarop je uiterlijke standaarden loslaat, waarop je alle valse ideeën over succes, prestatie, vergelijkingen met anderen loslaat: dat is de weg naar binnen. En de grote uitdaging aan jullie allen is die weg in te slaan en daarbij helemaal voor jezelf te gaan staan. Pas als je op de bodem bent aanbeland van je eigen binnenwereld, je pijn, je verlangens en angsten, maar ook je talenten en je oorspronkelijkheid, je gaven en creativiteit…. pas als je thuiskomt in jezelf, kan de liefde echt opbloeien in jou en tussen jou en een ander. Kom thuis in jezelf.

Stel je voor dat je met je bewustzijn nu afdaalt in het gebied van je hart. Voel de ruimte in je hart. Word heel stil van binnen. Alles is daar aanwezig. De sleutel tot liefde ligt in je eigen hart. Ook als het in je hart leeg en eenzaam voelt, blijf aanwezig. Vertrouw jezelf. En zak dan nog dieper in je lichaam: in het gebied van je buik. In je buik bevindt zich je basis, je fundament, je verbinding met de aarde  en met je lichaam. Strijk met je aandacht door je buik heen. Heet jezelf welkom: je bent goed zoals je bent. Er is niets vreemds, anders of slecht aan jou. Dat is allemaal opgedrongen van buitenaf. Alles in jou is goed en natuurlijk, zoekt zijn weg naar evenwicht. En jij helpt daarbij door in liefde aanwezig te zijn, zonder te duwen en trekken aan jezelf; door jezelf volledig te aanvaarden.

Nu wil ik iets zeggen over de relatie tussen mannen en vrouwen. Relaties kunnen een belangrijke rol spelen als het gaat om thuiskomen bij jezelf. Als je een ander ontmoet die jou diep raakt en je voelt je aangetrokken tot die ander - er is sprake van verliefdheid -, zie je doorgaans jezelf in een ander licht. Door de ogen en de uitstraling van de ander word jij opeens anders. Je voelt je lichter dan voorheen, je gaat stralen. Iemand kijkt in jouw hart en je voelt dat je de moeite waard bent. Aspecten van jou die in verdrukking zijn geraakt, komen tot leven, mogen er zijn. De energie van de ander maakt dit mogelijk. Op een bijna magische manier doe je een stap uit je eigen gevangenis van zelfveroordeling. En dat effect heb je ook op de ander als het wederzijds is. De ander raakt betoverd door jouw aanwezigheid, door jouw specifieke manier van kijken en zijn. Er gaat een poort open in beide mensen.

Nu kun je twee kanten op. Als de ander jou zo in verrukking brengt, wil je steeds bij hem of haar zijn. Je kunt je dan aan haar of hem gaan vastklampen. Hij is de man, of zij is de vrouw, van jouw dromen die jou heel maakt. Maar dan gebeurt er iets pijnlijks. Als twee mensen zich aan elkaar vastklampen, bevestigen ze eigenlijk dat ze gewond zijn en het niet alleen kunnen. Ze worden afhankelijk. Ze willen de ander gaan bezitten. De schaduwkanten die ook leven in beide personen, komen dan naar de oppervlakte, worden actief. Er ontstaat een onmogelijke dans. Er kan bezitsdrang ontstaan, jaloezie of juist weerstand en zich terugtrekken uit de relatie. Alle pijnlijke patronen die tussen mannen en vrouwen optreden, worden zo geactiveerd. Mannen die zich niet kunnen verbinden, vrouwen die teveel willen verbinden en emotioneel afhankelijk worden… Jullie kennen deze dans. En sommigen van jullie zijn zo gedesillusioneerd geraakt dat je de hoop hebt opgegeven op ware liefde.

Maar er is nog een andere manier om te reageren op het spel van aantrekking en verliefdheid. Als je zelfbewustzijn groot genoeg is, kun je zien dat, terwijl je je in het spel van aantrekking bevindt, de ander een poort opent voor jou naar diepere lagen van jezelf. Ten diepste nodigt verliefdheid je uit deze diepere lagen of verscholen aspecten zélf te ontvangen en tot ontplooiing brengen. De ander wijst je de weg maar jij bewandelt 'm. Seksualiteit en liefdesrelaties openen jou voor je eigen innerlijke rijkdom op een diepe manier, die alle niveaus van je leven raakt. Daarbij is het ontzettend belangrijk dat je de functie van de liefde begrijpt. Je wordt aangeraakt door de zoete geur van een roos die verlokt. Maar de roos wijst naar binnen, bevindt zich in je eigen hart en je eigen buik. Je mag genieten van alles wat de liefde te bieden heeft, maar het gaat om de heling van jouw innerlijke wonden.

Bij vrouwen uit de innerlijke wond zich vaak in het feit dat zij zichzelf klein maken, onvoldoende zelfstandigheid en onafhankelijkheid aan de dag leggen en steun zoeken bij een mannelijke energie die beschermt en omvat. Dit kan hen in een positie van afhankelijkheid brengen en hen verzwakken.

Bij mannen is het zo dat ze vaak een leegte ervaren in hun hart en in een vrouw de droom vertegenwoordigd zien van ultieme liefde en zachtheid. Ze verlangen in wezen naar de moederliefde die hoort bij de stroom van het leven zelf. Te mogen ontspannen, geliefd te zijn, niet te hoeven presteren, maar gewoon te mogen zijn: dat is de hoop in het mannelijk hart. Het is belangrijk voor vrouwen te zien hoe deze wond in het mannelijk hart werkzaam is. Vaak begrijpen vrouwen niet waarom mannen emotioneel afwezig zijn. Ze verwijten hen dat ze niet beschikbaar zijn, hen onvoldoende steunen of begrijpen en niet genoeg met hen communiceren. Er is wel degelijk een diep verlangen in het mannelijk hart om de verbinding te maken. Maar tevens is er eeuwenlang een ontmoediging geweest en hebben ook vrouwen dingen van mannen geëist die hen in een eenzijdige rol dwongen. Vergeef mannen. Dat is een boodschap die ik wil brengen.

Ik besef heel goed hoe diep de wonden in de vrouwelijke energie zijn: de pijn van misbruik, agressie, minachting van het vrouwelijke. Het vrouwelijke is nu aan het opstaan. Er is een golf van vernieuwing gaande op aarde en het vrouwelijk bewustzijn wint aan terrein. Er is meer oog en oor voor het hart, de intuïtie, het verbinden van mensen. Maar er is nog onvoldoende besef van de wond in het mannelijk hart. Vaak is er in mannen niet zozeer sprake van een onwil om te verbinden en te communiceren, maar eerder een onvermogen, een leegte, een niet thuis zijn bij het eigen gevoel en zich daarin eenzaam of verlaten voelen. Probeer in een man altijd het innerlijk kind waar te nemen waarin de onschuld nog leeft. In de jongen zijn niet de sluiers van traditie, hardvochtigheid en ontkenning werkzaam zijn. Ik vraag jullie allen dit te doen. Niet alleen voor een ander maar ook voor jezelf: om tot een dieper begrip te komen van welke wonden jullie allen meedragen. Wonden die in de intiemste relaties vaak het sterkst tot uiting komen.

Vrouwen kunnen boos zijn op mannen omdat zij in hun ogen emotioneel tekortschieten, hen onvoldoende begrijpen. En soms is het goed om boos te worden, omdat in boosheid een stuk zelfbewustzijn en kracht vrijkomt wat vrouwen nodig hebben om zich te manifesteren. Maar voel naast de boosheid ook compassie. Voel de leegte en de eenzaamheid die in de mannelijke energie werkzaam is. Het verlangen naar contact en tegelijk het onvermogen. Het daaruit verstoten zijn geweest. Als vrouwen dit doen, gaan ze milder worden ten aanzien van mannen en gaan ze hun eigen mannelijke energie makkelijker toelaten. Ze zullen mannelijkheid steeds minder associëren  met agressie en kilheid, maar de oorspronkelijke mannelijke energie, de hogere trilling daarin, werkelijk verstaan en toelaten. Dit is van enorm belang in de huidige ontwikkeling op aarde.

Mannelijk en vrouwelijk zijn als yin en yang: onlosmakelijk verbonden. Eén in de schepping. Ze kunnen niet zonder elkaar. Mannen en vrouwen kunnen niet zonder elkaar. Het is tijd om vrede te sluiten. De tijd van oorlog en strijd is voorbij. Een Nieuwe Aarde kan alleen ontstaan als mannen en vrouwen elkaar de hand weer reiken.

Ik ben hier om te vertellen dat dit mogelijk is. Dat deze belofte waar kan worden. En het begint bij jezelf. Je hoeft niet groot te denken. Kijk in je eigen hart, kijk naar je relaties, je partnerrelatie, de relatie met je ouders en je kinderen, je vrienden. Omarm jezelf. Je bent gewond, maar daarin ook volledig. Je hoeft niet te veranderen. Alleen jezelf te accepteren en met dezelfde mildheid naar een ander te kijken. Dat brengt zoveel warmte en heling op gang dat alles makkelijker wordt. Ik groet jullie allen en dank je voor je aanwezigheid op aarde in deze tijd en de moed die je daarbij laat zien.

© Pamela Kribbe

www.pamela-kribbe.nl

De Verboden Vrouw Spreekt

Onlangs is mijn nieuwe boek verschenen met boodschappen van Maria Magdalena over mannelijke en vrouwelijke energie, liefde, relaties en seksualiteit. Het schrijven van dit boek was een groot avontuur. Ik voelde me gedragen door een stroom van bovenpersoonlijke energie die ik weliswaar al kende van het channelen, maar die me deze keer persoonlijk sterk raakte.

Maria Magdalena gaat in dit boek in op de diepe wonden die door de strijd tussen de seksen zijn geslagen in zowel mannen als vrouwen. Bij vrouwen bevindt die wond zich energetisch in de buik en hangt die samen met een gebrek aan eigenwaarde, een te grenzeloze gevoeligheid en het terughouden van de eigen kracht en creativiteit. Bij mannen ligt de wond eerder in het hart, waar het gevoel zetelt. Mannen zijn door een eenzijdige definitie van mannelijkheid verbannen uit hun eigen gevoelswereld, hun intuïtie en sensitiviteit, hetgeen kan leiden tot gevoelens van vervreemding, innerlijke kou, een sterk mentaal gerichte energie en soms agressie.


In beide geslachten heeft de verwonding geleid tot een breuk in het contact met de ziel. Je hebt beide energieën, zowel de mannelijke als de vrouwelijke, nodig om je ziel te voelen en je pad te vinden. Als je één van beide innerlijk afstoot, uit angst of onwetendheid of indoctrinatie, raak je innerlijk verlamd en beschadigd. Je relaties weerspiegelen deze onevenwichtigheid. Vaak probeer je de innerlijke leegte, die ontstaat door een gebrekkig contact met je ziel, op te vullen door je in een liefdesrelatie te storten en daar alle heil van te verwachten. Dit werkt echter niet…. het helen van de innerlijke wond vraagt allereerst om een toewijding aan onszelf; het vraagt om een helder en tegelijk zacht bewust worden van onze pijn. Maria Magdalena wijst in het boek wegen aan naar zelfheling voor zowel mannen als vrouwen. Ze legt uit waarom de mannelijke en de vrouwelijke energieën in een strijd verwikkeld zijn geraakt en hoe mannen respectievelijk vrouwen hun eigen specifieke wond kunnen helen. Ze gaat ook in op de rol van verliefdheid en relaties daarin.

Wat mij persoonlijk raakte tijdens het schrijven is de verbinding die tot stand kwam met mijn eigen wond in het buikgebied. Ik voelde dat ik veel te lang in de hogere chakra's had geleefd, me sterk had geïdentificeerd met de "hogere gevoelens" van het hart, met empathie en versmelten en verbinden. Maar mijn "lagere emoties" zoals passie, creativiteit, vrijheidsdrang en avontuurlijkheid had ik weggedrukt. Tijdens het schrijven begon ik met een cursus tekenen en schilderen, wat ik nog nooit had gedaan, en er kwam een explosie van passie en emotie los. Heel mooi maar ook verwarrend. Ik voelde me krachtiger en zelfbewuster worden, en dit had effect op al mijn relaties. Ik ging me steeds meer geaard voelen en ervaarde tegelijk het verdriet om al die jaren van gebrekkige aarding en onvolledig aanwezig zijn. Het was en is een turbulent proces en ik vind het bijzonder om te ervaren hoe ik deze transformatie herken in vrijwel alle mensen die ik tegenkom op mijn workshops en lezingen. Het is een collectief proces, dat is me duidelijk geworden, en ik hoop dat dit nieuwe boek iets kan bijdragen aan onze gezamenlijke heelwording en innerlijke bevrijding.

Pamela