Voor lichtwerkers is werk vaak beladen. Hun ziel wil zich vrij uitdrukken, maar de wereld vraagt aanpassing aan bestaande structuren. Dat kan innerlijke spanning geven. Hoe volg je jouw eigen pad en ga je om met angst voor afwijzing en tekort? Jeshua belicht de weg van werken vanuit het hart.
In deze blog deel ik graag een bijzonder hoofdstuk uit De Verboden Vrouw Spreekt. In dit hoofdstuk, getiteld ‘De kracht van de buik’, spreekt Maria Magdalena over de grootste wond in de vrouwelijke energie: het niet volledig bewonen van het buikgebied.
Veel gevoelige mensen, waaronder een groeiende groep jongeren, worden in deze tijd gediagnosticeerd met psychische stoornissen waarin angst en depressiviteit centraal staan. Onder hen bevindt zich een flink aantal lichtwerkers die grote moeite hebben zich aan te passen aan de idealen en succesbeelden van de maatschappij.
De hogere vrouwelijke energie is geen zachte lieflijkheid, maar een rebelse kracht van onvoorwaardelijke liefde en eenheid. Zij weigert dualiteit, doorziet angst en autoriteit, en leeft in verbinding met de natuur. Maria Magdalena nodigt ons uit de heksenvrouw in onszelf te herinneren en te belichamen.
In deze gechannelde boodschap gaat Maria Magdalena in op zelfvertrouwen als basis voor het aantrekken van de juiste omstandigheden in je leven. Zelfvertrouwen, geloven in je waardigheid en positieve kwaliteiten, is de sleutel tot het creëren van vreugdevolle verbindingen met de wereld om je heen.
Deze channeling van Maria Magdalena onthult het vrouwelijke aspect van je zielsmissie: niet wat je doet, maar wat je belichaamt. Ze nodigt je uit tot overgave aan het voelen, transformeren en innerlijk beleven van je pad – het vergeten yin-aspect dat diep helend is voor jou én het collectief.
Naast toxische mannelijke energie bestaat er ook toxische vrouwelijke energie. Maria Magdalena gaat via Pamela in deze channeling in op wat er gebeurt als vrouwelijke energie zich verlaagt tot een frequentie van angst en controle. Er ontstaat dan een behoefte om de eigen innerlijke leegte op te vullen met de energie van een ander. Er is een onvermogen om “het eigen ik te dragen”.
Door als vrouw geboren te worden krijg je heel veel mee van de collectieve geschiedenis en inprentingen, die miljoenen en miljoenen vrouwen door de tijd heen hebben gehad. Dus je duikt in een soort vernauwing, maar je ziele-energie is vrij en wil daar zijn, neemt het op zich, om wat een vrouw is geleerd over vrouw-zijn, en de indoctrinatie die daarbij hoort, van binnenuit te laten zien en te transformeren.
Op het niveau van de buik is de energie dichter, compacter, meer deel van de aardse, driedimensionale, materiële wereld. Het vraagt heel wat van je om hier, vanuit licht, aanwezig te kunnen zijn. Het bewust bewonen van je buik is essentieel. Als je dat niet doet, raakt je buik leeg en onbewoond. En als je dan probeert vanuit het hart te leven, dan mis je de aansluiting met deze werkelijkheid en alle energieën die hier aanwezig zijn.
Voordat de wereld haar een hoer noemde, voordat de kerk haar verhaal begroef onder eeuwenlange schaamte... Maria Magdalena was de tegenhanger. Geen volgeling. Geen toeschouwer. Maar de gelijke. De vrouwelijke frequentie van het Christusbewustzijn. Terwijl anderen zich verspreidden... bleef zij. Ze huilde bij het graf... wachtte in stilte... en werd de eerste die het verrezen licht aanschouwde.