Mieke Vulink

Velen van ons hebben tot op de dag van vandaag hun mond maar dicht gehouden en hun wijsheid niet willen delen, omdat het spreken en naar buiten brengen van de oeroude wijs- en waarheid ten overstaande van de heersende aardse macht vaak een doodvonnis tot gevolg had. Dit jaar geeft Pinksteren ons de ruimte om vanuit de zachte en verfijnde liefdesvelden van onze Goddelijkheid de innerlijk gewonde, en de zich verloren voelende aardse delen die zo veel wijsheid in zich dragen, weer te helen.

Hoe je er ook bij loopt of bij ligt, in welk vaarwater je ook zit; ook jij zult vast gemerkt hebben dat je in flinke processen terecht komt als je je echt open hebt gesteld voor verandering. Het verschilt bijna per dag hoe je je voelt, soms kan het totaal richtingloos lijken wat er gebeurt, maar we worden allemaal naar meer verfijning geleid binnen Zelf- liefde.

Vanuit hoge en zuivere frequenties werd er in oorsprong een ‘Garden of Eden’ op Aarde gecreëerd, die de Goddelijke Liefde en Wijsheid weerspiegelde. Deze frequenties voedden en vervulden, brachten overvloed en vreugde, zij verfijnden en verjongden alles waardoor we samen in een waar paradijs leefden. Toen deed ANGST zijn intrede. Het was als een sluipmoordenaar naast ons goddelijke DNA.

We worden collectief nu aangespoord om onze doodsangst aan te pakken. Vanuit het Christus Bewustzijnsraster werken we hand in hand, ondersteunen we elkaar en fluisteren we elkaar moed in om alles onder het vloerkleedje vandaan te halen. En natuurlijk weten we van te voren dat er waarschijnlijk heel veel reacties vanuit onwetendheid en dualiteit naar ons toe zullen komen. Dat is dan weer een oefening voor ons: om die bij de personen te laten die dit allemaal op ons proberen te projecteren.

De oude, duale versie van jezelf betekent: lijden onder de vermeende onvolmaaktheid van jezelf en van de wereld om je heen, zoals die door mensen die hun Goddelijkheid vergeten zijn gecreëerd is. Het betekent: niet krijgen wat je eigenlijk wilt hebben. Niet lukken van wat je diep in je zelf als hartenwensen draagt. Niet de liefde vinden die kan voldoen aan de romantische beelden die je onbewust krampachtig blijft vasthouden om de realiteit te kunnen ontvluchten.

Ons lichaam geeft de gekste signalen af, uit eeuwenlange verdichtingen waar nu eindelijk, dankzij de grote toevloed van licht en liefde, meer transparantie in kan komen. 'Wie ben ik eigenlijk?' kan per uur veranderen. Het antwoord zal van moment tot moment variëren tussen 'niks', 'zoekende' en 'God zelf'. Het zal dus ook de ene keer uit je gewonde en ontkrachte oude zelf komen, en een andere keer, als een deel van jou zich uit de oude matrix bevrijd voelt.

Relaties zijn er om ons dichter bij ons ware, Goddelijke Zelf te brengen. Zo vaak projecteren we onze eigen afscheidingspijn, en het uit verbinding zijn met ons ware Zelf, op anderen.Allemaal zijn we, verscholen in deze identiteiten, levenservaring aan het opdoen en bewustzijn aan het ontwikkelen. Iedere rol heeft zin, iedere rol draagt bij aan het grote Goddelijke plan om via de 'lagere' ikken te ervaren dat we dat uiteindelijk uitkomen bij nog maar één verlangen: om ons IK BEN te ontdekken.

Dat zal nog wel een tijd zo doorgaan, gezien alle frequentiestijgingen die ons geschonken worden. Zie jezelf maar als een bergbeklimmer; de berg die je beklimt is jouw totale Zelf. Onderaan heb je nog het meeste last van de duale wereld en alle impulsen die de oude matrix daar uitzendt. Daar zijn de verleidingskrachten groter om het verlangen wat je in je draagt naar een nieuw en beter leven te negeren en je toch maar vooral met aardse zaken bezig te houden. Maar hoe hoger je op de berg komt...

We worden krachtig uitgenodigd om dat wat we niet in de hand hebben niet langer naar onze eigen egohanden te willen zetten. Er vinden wekelijks gigantische frequentiestijgingen plaats (door verschillende kosmische krachten) die enorm fysiek op ons inwerken. Dankzij die stijgingen worden we met een nog sneller tempo uit ons oude ik los getrild. Ze hebben een prachtige, helende functie: ons boven ons dagelijkse, oude zelf uit te tillen.

Op het moment dat je je zo hopeloos verloren, richtingloos en zinloos kunt voelen, weet dan dat je met heel oude breuken te maken hebt die nu juist weer geheeld kunnen worden, anders zou je er niet mee geconfronteerd worden. Je hogere Zelf weet feilloos wat je aankunt en wat zich op welk moment wil aandienen om geheeld te kunnen worden. Denk niet dat al je innerlijke werk voor niets is geweest.

Meer weergeven