Het loslaten van je geboortefamilie deel 1 ♥ Pamela Kribbe ♥ Lichtwerkers Nederland


Pamela channelt Jeshua

Lieve mensen,

Het doet mij veel genoegen weer bij jullie te zijn. Jullie zijn allen dappere strijders. Alleen al jullie aanwezigheid hier in een stoffelijk lichaam op aarde, getuigt van een enorme moed en ook strijdlust om het gevecht aan te gaan met de donkere energieën en de blokkades die jullie in jezelf tegenkomen.

Het woord ‘gevecht’ dat ik hier gebruik, bezwaart Pamela.

Maar ik gebruik het woord hier toch omdat jullie vechters zijn, in de zin van strijders die niet alleen moeilijkheden overwinnen met de liefde van het hart, maar ook met het zwaard van het onderscheidingsvermogen.

Onderscheidingsvermogen wil zeggen: heel helder kunnen herkennen wanneer energieën niet in overeenkomst zijn met de jouwe (zodat je ze kunt loslaten uit je energieveld). Onderscheid kunnen maken is de energie van het zwaard, de mannelijke energie, en het belang daarvan is groot ten aanzien van het thema dat ik vandaag zal bespreken.

Ik wil spreken over de overgangstijd zoals jullie die noemen, de tijd die wel wordt aangeduid als een overgang van Vissen naar Waterman, of van de derde naar de vijfde dimensie. Jullie hebben allerlei namen bedacht voor deze energetische overgang die er momenteel plaatsvindt in jullie aardse sferen. Ik spreek niet graag over die overgang in externe bewoordingen, in termen van voorspellingen over wat er gaat gebeuren op jullie aarde. Bijvoorbeeld over het aantal aardbevingen of rampen dat nog zou moeten plaatsvinden voor de verandering zich kan voltrekken.

Ik wil spreken over de veranderingen in het hart.

In velen van jullie is er behoefte aan een zeker houvast. Daarom verlaten jullie je soms op overgangstheorieën en voorspellingen waarover je leest of hoort. Jullie laten je daarbij leiden door motieven van angst en/of nieuwsgierigheid. Maar daarbij verliezen jullie soms uit het oog dat er heel onheldere energieën met deze voorspellingen gemoeid kunnen zijn. Als je kennis neemt van deze gedachtes en ideeën van anderen, vraag daarom altijd naar de bron waaruit het komt. Vraag dit vanuit je hart, voel gewoon eens uit wat voor energetische bron deze speculaties, deze overgangstheorieën, voortkomen. Hanteer het zwaard van je onderscheidingsvermogen!

Ik ben er een groot voorstander van deze overgangstijd te begrijpen in innerlijke termen. Daarom spreek ik van de overgang van een egogebaseerd bewustzijn naar een hartgedragen bewustzijn. Het gaat hierbij in eerste instantie om een innerlijke overgang, die jullie allemaal innerlijk kunnen waarnemen en toetsen. Er is niets buiten jou wat je nodig hebt voor deze verandering en er is ook niets buiten je wat je ervan kan weerhouden. Er is ook geen ‘deadline’, geen tijdstip waarop je iets gehaald moet hebben. Het is een innerlijke overgang die jij, persoonlijk en uniek, stap voor stap zet.

In deze channeling wil ik dit transformatieproces (van ego naar hart) illustreren aan de hand van een thema waarmee jullie allen diepgaand te maken hebben: je relatie met je geboortefamilie.

Hoe je je tot je familie verhoudt, zegt heel veel over je eigen voortgang in de overgang van een egogebaseerd naar een hartgedragen bewustzijn.

Jullie geboorte hier op aarde kun je vergelijken met een soort val in de duisternis, maar dan los van allerlei associaties met zonde en schuld. Het gaat om een duik in het diepe die je vanuit een bepaalde laag van je ziel bewust neemt. Op het moment dat je die duik eenmaal hebt genomen, verkeer je echter in een staat van onwetendheid, want je bent dan ondergedompeld in de stoffelijke wereld. Je bent op dat moment aanbeland in de baarmoeder van je moeder.

Je hebt aan de ene kant een heel heldere energie bij je, de energie van Thuis. Je weet nog hoe het was aan de andere kant, je herinnert je de vanzelfsprekende liefde en de verbondenheid met alles wat is. Deze energieën van Thuis zijn nog sterk bij je, als je als embryo neerdaalt naar de aarde. Maar tegelijk word je geconfronteerd met wat ik noem ‘het paradigma van de ouders’.

Paradigma is een woord dat eigenlijk zoiets betekent als wereldbeeld, maar het omvat meer dan dat. Het omvat niet alleen de gedachten en overtuigingen van je ouders maar ook hun gevoelens, hun diepste emoties. Dat hele ‘vangnet’ is het paradigma waarin je duikt als nieuwe ziel die naar de aarde toe komt, aan het begin van een nieuwe incarnatie.

Je wordt ondergedompeld in de werkelijkheid van ‘de derde dimensie’, of zoals ik het zou zeggen: de wereld van het egogebaseerde bewustzijn, zoals deze in de ouders is vertegenwoordigd. Dit is een energetische realiteit waarin bepaalde illusies sterk de overhand hebben. De drie belangrijkste illusies wil ik hier noemen.

Het verlies van je meesterschap

De eerste is de illusie dat je je meesterschap bent verloren. Deze illusie zorgt ervoor dat je, terwijl je op aarde woont, werkt, en leeft, vergeet dat jij de schepper bent van alles wat er gebeurt in je leven. Je herkent wat er is in je leven niet meer als je eigen scheppingen, je voelt je bij tijd en wijle slachtoffer. Je gelooft dat er machten zijn, groter dan jou, die jouw leven kunnen bepalen en vormgeven. Dit is het verlies van je meesterschap.

Het verlies van eenheid

Met die duik in het diepe, die duik in het paradigma van je ouders, die al geruime tijd in de illusie leven, is er ook het verlies van werkelijke verbondenheid met al wat leeft. Het besef van de eenheid tussen jou en de wereld, jou en de ander ontvalt je. Er leeft de overtuiging binnen het egogebaseerde bewustzijn dat we allemaal afgescheiden zijn van elkaar, ieder in een apart lichaam. En dat we in dat lichaam wonen en dat er heel veel moeite voor nodig is om contact te leggen met de ander. Het is de illusie van het lichaam als gevangenis. Dat is de tweede illusie.

Het verlies van liefde

De derde illusie die ik wil noemen is het verlies van liefde. In de sfeer van waaruit jullie komen naar aarde, is de energie van liefde een vanzelfsprekend voedsel geweest. Als je hier komt in een relatief donkere wereld, waar veel liefdeloosheid heerst, ga je liefde verwarren met allerlei energieën die niet liefde zijn, zoals bewondering of emotionele afhankelijkheid. Op deze verwarring kom ik later in deze channeling terug.

Ik wil jullie dan nu meenemen naar dat moment waarop je hier geboren wordt, met je ene been nog in de hemel en met je andere been op de aarde, in dat paradigma waar je eigenlijk nog niet zo in past. Er zijn altijd specifieke punten waarop je ouders heel sterk aan dat paradigma vastzitten. Er zijn ook punten waarop zij daarvan los zijn; dat zijn de aspecten waarin de hartenergie in hen is doorgebroken. Maar er zijn ook altijd een aantal punten waarop zij heel erg vastzitten aan het paradigma van het egogebaseerd bewustzijn.

En jij komt daar binnen, vers, om zo te zeggen, uit de hemel. Wat er vervolgens gaat gebeuren in de ontwikkeling van het kind in relatie tot de ouders, is dat het zich eerst heel sterk hecht aan het paradigma van de ouders, en dit vervolgens langzamerhand gaat loslaten naarmate hij ouder wordt. Dit groeiproces is heel sterk vergelijkbaar met de overgang van ego-energie naar hartenergie, die in het collectieve bewustzijn van de mensheid plaatsvindt.

Zoals het op grootschalig niveau plaatsvindt, gebeurt het ook op kleine schaal, op het niveau van het individu. De overgang van een egogebaseerd naar een hartgebaseerd bewustzijn komt op microniveau vaak neer op het ontstijgen van de beperkende, angst geladen energieën die je in je jeugd van je ouders hebt meegekregen.

Ik hou ervan deze bewustzijnstransformatie op kleinschalig niveau te beschrijven, bijvoorbeeld aan de hand van de relatie tussen ouder en kind, omdat het zo herkenbaar is voor jullie allemaal op ervaringsniveau. Ik hou niet van voorspellingen of aankondigingen die niet aanhaken bij de ervaring, die niet herkenbaar zijn in je eigen hart, in je eigen gevoel. Daarom vraag ik jullie nogmaals: als je teksten leest of beluistert over de overgangstijd, check altijd in je hart of het klopt met je eigen ervaring. Want jullie zijn geen leerlingen meer, jullie zijn allen meesters. Jullie eigen ervaring is de toetssteen.

Jullie harten zijn vervuld van intuïties, teder en zacht, over dat wat komen gaat. Vertrouw daarop. Hoe deze innerlijke bewustzijnsverschuiving uiterlijk gestalte gaat krijgen, in de fysieke realiteit op aarde, is helemaal niet zo belangrijk. Dat zien we dan wel weer. Het is de stap van het hart, de stap innerlijk in het gevoelsleven, die werkelijk telt in de overgang naar de Nieuwe Tijd.

Op het moment dat je als kind hier op aarde met leven begint, ontmoet je de werkelijkheid primair via je ouders. Bij je aankomst hier draag je de herinnering mee aan Thuis en voel je ook een vaag heimwee. Eerder hebben we gesproken over het kosmische geboortetrauma, dat je als ziel meekrijgt helemaal aan het begin van je reis van incarnaties (zie eerste channeling van dit deel). Elke keer dat je als kind aan een specifiek aards leven begint, wordt dit geboortetrauma herhaald.

Ik doel dan voornamelijk op het psychische trauma van het afscheid van Thuis dat je elke keer weer neemt en de noodzaak om je te moeten aanpassen, je te moeten vinden in de energie van de aarde.

De ouders behoren op het moment van je geboorte tot de energie van de aarde. Zij hebben zich reeds aangepast aan deze dimensie, aan de wetten die hier gelden. Vaak zijn dat beperkende wetten, in de sfeer van maatschappelijke normen en ideeën die de ouders heel sterk hebben geabsorbeerd, maar die voor het kind helemaal niet vanzelfsprekend zijn. De ouders vertegenwoordigen zo het egogebaseerde bewustzijn voor het kind, het paradigma van de drie illusies. Het kind maakt hiermee kennis via het ouderlijk huis, en de wijze waarop dit paradigma in de ouders vorm heeft gekregen, zal zijn verdere leven sterk beïnvloeden.

Natuurlijk zijn ouders zelf ooit ook kinderen geweest en hebben zij dit zelfde proces ook meegemaakt. De ouders dringen hun angsten en illusies niet bewust op aan hun kinderen. Maar tegen de tijd dat zij zelf kinderen krijgen, hebben volwassenen ongemerkt heel veel energieën geabsorbeerd van het oude, egogebaseerde paradigma, het paradigma dat gevormd is door de drie illusies die hierboven werden genoemd. Het kind komt hier fris en nieuw binnen en merkt dat de werkelijkheid niet beantwoordt, niet overeenstemt met wat hij gewend was. Het kind verkeert in die vroege levensfase in een tamelijk passieve bewustzijnstoestand. Het is heel open in zijn wezen, in zijn geest en zijn gevoel, en het neemt alles in zich op. Vooral in de eerste drie maanden is het absorptievermogen van het kind ongelooflijk, het zuigt alles uit de energetische werkelijkheid om hem heen helemaal in zich op, tot in het diepste van zijn cellen toe.

De energetische werkelijkheid van de directe omgeving, meestal de ouders, drinkt hij op en ervaart hij als de werkelijkheid. Aan de andere kant zit in hem nog steeds dat stukje hemel, die kern van puur, onvoorwaardelijke zijn die niet is aangetast door de illusies. Deze twee energetische realiteiten botsen met elkaar, maar het kind houdt dat verborgen voor zichzelf. Het is namelijk te pijnlijk om te ervaren in deze uiterst kwetsbare toestand, waarin het kind als pasgeborene verkeert.

Om deze botsing, dit innerlijke conflict te verbergen voor zichzelf, gaat het kind zich plooien naar de omgeving. Hij wil in de omgeving bevestiging vinden voor de energieën van liefde, verbondenheid, en meesterschap, die in hem nog op natuurlijke wijze aanwezig zijn. Het kind is nog meester over zijn werkelijkheid, hij voelt zich verbonden en één, hij heeft liefde, maar hij wil het bevestigd zien door zijn omgeving. Hij gaat op zoek, maar vaak krijgt hij verwarde boodschappen terug uit zijn omgeving.

Zijn ouders willen wel liefde geven, maar er is ook zoveel angst in hen. Er is zoveel geblokkeerde energie die niet kan stromen, die ze zichzelf verbieden te laten stromen. Er is ook een verlangen, een heimwee aanwezig in de ouders naar hun eigen meesterschap, hun liefde, hun natuurlijke verbondenheid met Al dat Is, maar ze zijn deze bewustzijnstoestand al langer kwijt. Ze zijn al zo gewend geraakt aan het aardse leven met die illusies, dat ze die illusies als waar zijn gaan beschouwen. Dus ongemerkt voeden ouders het kind op met energieën die het in de war brengen. En nogmaals, daar kunnen de ouders tot op zekere hoogte niets aan doen, in die zin dat ze op bewust niveau vaak juist erg hun best doen om goed voor hun kind te zorgen.

Bij de geboorte van een kind is er bij de ouders vaak een opening naar meer licht en liefde. Er wordt in de ouders op dat moment een kern aangeraakt van goddelijke, onvoorwaardelijke liefde. Zij voelen de heiligheid van de geboorte en van het wezentje dat zich heeft toevertrouwd aan hen en aan het leven. Bij de geboorte van een kind staat hun hart wijd open, en maken zij contact met hun eigen goddelijke, heilige wezen. Dit kan de illusies tijdelijk opheffen. Maar het is vaak tijdelijk, want daarna gaat alles zich ‘settelen’, zich weer schikken naar de bestaande energetische werkelijkheid van de ouders van voor de geboorte van het kind. En dus kan de opening naar het hartgedragen bewustzijn die er was, ook weer dichtgaan en vaak is dat ook het geval. De ouders vallen dan weer terug in hun oude stramien van denken, voelen, en willen.

En wat gebeurt er nu met het kind dat opgroeit?

De meeste kinderen passen zichzelf zo sterk aan het ouderlijke paradigma aan, dat ze het contact verliezen met hun oorspronkelijke ziele-energie, waarvan ze zich voor het begin van hun incarnatie nog sterk bewust waren. Ze zijn in deze eerste levensfase (tot de puberteit) zo bezig met zich oriënteren op deze wereld, en het krijgen van liefde en aandacht van de ouders, dat zij zelf vergeten wie zij zijn.

Het kind heeft een ongebreideld verlangen naar liefde en geborgenheid en als de ouders dat niet voldoende kunnen geven, dan zal het kind zich in allerlei bochten wringen om het toch te krijgen. Het gaat dan waanbeelden van liefde scheppen. Het gaat verkeerde energieën aanzien voor liefde, bijvoorbeeld de trots van een ouder als het kind iets presteert wat in de buitenwereld geldt als knap en goed. Dit soort ouderlijke trots gaat eigenlijk over het hoofd van het kind heen. Het is niet de trots op een innerlijke verworvenheid, maar op een uiterlijke prestatie die niet noodzakelijk voortkomt uit de innerlijke impulsen van het kind. Dat soort trots kan een kind als liefde gaan beschouwen. En vaak gaat het dan in zijn latere leven heel hard werken en begrijpt hij als volwassene niet waarom hij steeds de drang heeft zo hard te werken, waarom werken voor hem verslavend is geworden.

Een tweede vervorming of waanbeeld van liefde is wanneer het kind liefde gaat verwarren met emotionele afhankelijkheid. Veel ouders hebben zelf een gemis aan werkelijke liefde ervaren in hun jeugd. Zij hebben zich als kind onvoldoende opgenomen gevoeld in een sfeer van warmte en veiligheid. Als zij dan zelf een kindje krijgen, dan omarmen zij het met een dubbel gebaar. Aan de ene kant is er oprechte liefde, aan de andere kant is er onbewust de behoefte om dat gemis alsnog goed te maken. Ouders proberen de emotionele wond in henzelf te helen door in de relatie met het kind de liefde en geborgenheid te hervinden die zij vroeger hebben ontbeerd. Als dat gebeurt, krijgt het kind heel verwarrende boodschappen van de ouder. Energetisch raken de boodschappen ‘ik heb je lief’ en ‘ik heb je nodig’ onlosmakelijk met elkaar verstrengeld. Door die verstrengeling gaat een kind liefde associëren met nodig hebben. Deze waanvoorstelling staat aan de wieg van een emotionele afhankelijkheidsrelatie tussen ouder en kind, die zeer destructief kan werken, niet alleen voor wat de ouder-kind relatie betreft, maar op langere termijn ook voor de intieme relaties die het kind als volwassene legt. In relaties die het als volwassene aangaat met andere volwassenen, kan hij of zij gemakkelijk gaan denken dat ‘nodig zijn’ een essentieel bestanddeel is van de liefde in die relatie. Het kan dan gevoelens van afhankelijkheid, zelfs jaloezie en bezitterigheid, gaan interpreteren als een vorm van liefde, terwijl deze energieën diametraal tegenover liefde staan.

Als ik dit eerste deel samenvat, dan merk je dus dat je als kind bij je geboorte in een ouderlijk paradigma belandt dat in het begin, zeg maar in de eerste helft van je leven, flink wat verwarring veroorzaakt. Je wordt als het ware op een dwaalspoor gezet, en op een gegeven moment komen er kansen en mogelijkheden in je leven die je uitnodigen om dat uit te gaan zoeken, om de knoop te ontwarren. Je kunt dan in een identiteitscrisis belanden, waarin niets meer zeker is en je voortdurend twijfelt aan wie je bent en wie niet. Dit is beschreven in deel II van dit boek als de eerste fase van de overgang van ego naar hart. De wezenlijke ontwarring van je illusies en waanbeelden vindt plaats wanneer je contact maakt met de energie van het hart. Ten aanzien van je ouders betekent het dat je hen innerlijk werkelijk kunt gaan loslaten en vergeven en dat je je eigen weg kunt inslaan.

© Pamela Kribbe
pamela.jeshua.net

 

Op donderdag 26 september organiseren wij een groepshealing over het thema: jezelf losmaken uit karmische (familie)velden, collectieve pijnvelden en zielscontracten. Donderdag 26 september van 20:00 uur tot 21:00 uur door Lea van der Eem.

 

Blijf op de hoogte van nieuwe ontwikkelingen

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

 

* indicates required

Reactie schrijven

Commentaren: 0