Wat jullie te doen hebben en aan het doen zijn, is uit dat collectieve bewustzijn stappen: dat bewustzijn dat eeuwenlang geregeerd heeft, gebaseerd op angst, controle, machtsuitoefening, en valse autoriteiten.
Vaak raak je de verbinding, het contact met je eigen stroom, je eigen levende ik, je inspiratie, enigszins kwijt. Je gaat je dan verdwaald voelen in deze wereld, in dit leven.
Je gaat het je op een dag realiseren. Dat geluk nooit ging over je baan of je diploma's of het hebben van een relatie. Geluk ging nooit over het volgen van de voetstappen van degenen die voor je kwamen, het ging nooit over hetzelfde als anderen zijn.
Een hooggevoelige vrouw die nog in de overlevingsstand staat gaat onbewust haar gevoelens en emoties onderdrukken. In plaats van haar emoties serieus te nemen en naar haar intuïtie te luisteren beredeneert ze vooral alles verstandelijk en leeft ze op mentale kracht.
Dit kompas zal je helpen veilig te laveren in de golven van deze transformerende periode. Alleen in het hart kun je diep en werkelijk vertrouwen voelen.
Komen je beslissingen altijd uit je hart of maak je beslissingen waarvan je het gevoel hebt dat ze sociaal gewenst zijn? Gericht op 'veiligheid' en comfort en angst wellicht? Durf je ook 'anders' te zijn door waar 'de massa' links af gaat zelf rechtsaf te gaan? Heb je ook voldoende lef om eens een tijdje alleen op pad te gaan? En kan je hardop toegeven dat het tijd wordt om een ander pad te kiezen? In dankbaarheid voor wat je tot nog toe hebt mogen leren onderweg?