In een tijd waarin oude patronen opspelen en je hart vraagt om eerlijkheid, nodigt deze blog je uit om eerst jezelf te helen. Niet door weg te lopen, maar door aanwezig te blijven bij wat pijn doet. Daar, in dat rauwe midden, begint jouw kracht, jouw vrijheid en jouw ware liefde.

Als je je onveilig voelt zou je jezelf kunnen afvragen wat er eigenlijk aan de hand is. Als je je door iemand of door een groep onveilig voelt, is dat bijna altijd projectie als er geen aanwijsbare reden tot geweld aanwezig is.

Er is een kant van lichtwerk waar zelden over wordt gesproken. Niet het helende, niet het stralende, maar het rauwe, stille stuk dat voelbaar wordt wanneer jouw licht te helder is voor een ander.

Waarom het van cruciaal belang is om de relatie met je moeder te helen. Wat veel (hooggevoelige) vrouwen niet beseffen is dat de innerlijk kracht van een vrouw staat of valt met de relatie met haar moeder. De manier waarop jij omgaat met de speciale relatie tussen jou en je moeder heeft grote invloed op je welbevinden en komt ook tot uitdrukking in de relatie die je hebt met jezelf en de mensen in je omgeving.

Er is een kracht in het stil bewaren van wat nog aan het groeien is. In een wereld die hunkert naar delen, aankondigen, vooruitlopen vraagt het moed om iets kostbaars eerst met jezelf te houden. Om het in de luwte te laten rijpen, zonder ruis, zonder meningen, zonder projecties. Niet uit angst, maar uit wijsheid. Want alles wat nog in wording is, is gevoelig. Puur. Open. Het draagt de trilling van een pasgeboren idee, een zachte droom, een vonk die net tot leven komt...

Een vrouw met een vaderwond normaliseert vaak emotioneel niet beschikbare mannen. Ze blijft steeds weer hetzelfde soort man aantrekken. Eerst gelooft ze dat het probleem bij mannen ligt... dat zij degenen zijn die haar pijn doen, haar achterlaten of niet genoeg om haar geven. Maar diep van binnen gaat het niet alleen om hen. Het gaat over de wond die ze uit haar kindertijd draagt... De wond die haar vader achterliet.

Mijn innerlijk licht is niet langer een vlammetje dat beschermd moet worden tegen de wind. Het is een helder vuur geworden. Een baken voor vele vrouwen voor mij en na mij.” Dit is de betekenis van overleven naar belichaming ervan, die zich uitdrukt in wijsheid en innerlijke kracht.

Er was een tijd waarin de vrouw ongetemd leefde. Ze liep met blote voeten over de aarde, haar stem klonk vrij en helder, haar hart klopte in het ritme van de natuur. Ze wist wie ze was, voelde de kracht in haar lichaam en de wijsheid in haar ziel. Maar langzaam werd ze in een vorm geperst, gedwongen zich aan te passen, zachter te spreken, kleiner te worden. Haar vuur werd gedoofd, haar instinct werd genegeerd.

Wanneer diepe angst en pijn zich losmaken uit je onderbewuste, komen vaak oude herinneringen en bijbehorende patronen opnieuw in het hier en nu je leven binnen. Dat betekent dat je ze ervaart als nieuwe angsten of pijnlijke gebeurtenissen die je in het verleden nooit volledig hebt doorvoeld, geïntegreerd en losgelaten hebt. Dan stort je als het ware onverwacht in je eigen drama en trauma’s. Alles in je lijf en je energielichaam wil dit los laten, want je wordt er letterlijk ziek van.

Menselijke engelen herken je niet aan hun uiterlijk. Ze zien eruit als gewone individuen die gewone dingen doen in het dagelijks leven. Toch zijn ze hier met een speciale missie: het dienen van een hoger doel waarvoor je hier op aarde bent gekomen, precies op dit moment op deze plek. Ze hebben een groot hart, met onvoorwaardelijke liefde, ze nemen hun taak erg serieus.