Voorafgaand aan het fysieke sterven nodigt het leven ons uit om al duizenden kleine vormen van overgave te leren kennen. Elk verlies, elke verandering en elke loslating opent een diepere laag van vrijheid. Wanneer controle langzaam wegvalt, ontstaat ruimte voor vertrouwen, openheid en innerlijke vrede.
In dit indringende gedicht word je uitgenodigd om het deel in jezelf dat ooit werd opgesloten weer te openen met liefde. Niet om het te repareren, maar om het thuis te laten komen. Want heelheid ontstaat wanneer niets meer wordt buitengesloten.
Twee belangrijke elementen voor het geluksgevoel in een mens zijn de ervaring verbonden te zijn met anderen én de ervaring voldoende tijd en ruimte te hebben voor zichzelf. Verbinding en autonomie. Afstand en nabijheid. En beide in een prettige balans. Voor velen zijn liefdesrelaties echter op een bepaalde manier ingekleurd waarin deze balans naar de ene of de andere kant doorslaat.
Veel relaties bewegen nu door een tijd van breuk en bevrijding. Niet omdat de Liefde verdwijnt, maar omdat oude koorden losgemaakt willen worden. Vrije Liefde overstijgt angst en bezit. Waar de Bron in het midden staat, zal Liefde uiteindelijk zegevieren.
Dat wat we komen doen in deze incarnatie is ons als een zaadje meegegeven. Aan ons om ons dit gaandeweg het leven te gaan herinneren. De puzzelstukjes van onze persoonlijkheid te leren koppelen aan onze hogere missie.
We denken vaak dat we willen loslaten, maar zolang een overtuiging ons nog dient, houden we er onbewust aan vast. Loslaten gebeurt pas wanneer het geen functie meer heeft. Dit proces vraagt moed, eerlijkheid en overgave. Totdat de zee het zandkasteel van ons geloofssysteem vanzelf wegspoelt en we ademhalen in nieuwe vrijheid.
Heilig partnerschap is geen weg van comfort, maar van waarheid en Zelf-herinnering. Twee zielen spiegelen elkaar tot in de diepte, soms rauw en confronterend, maar altijd gedragen door Liefde. De relatie is geen doel, maar een heilig middel tot bevrijding en eenwording met de Ene.
Onder invloed van en parallel aan zeer veel belangrijke planetaire verschuivingen dit jaar, scheuren tijdlijnen (verder) open. We kunnen momenteel toegang krijgen tot zielsherinneringen en gevoelens vanuit oude beschavingen als bijv. Atlantis en Lemurië.. De hooggevoeligen onder ons kunnen dit misschien ook ervaren maar we weten niet altijd precies wat ons overkomt.
Ware vrijheid ontstaat als we gehechtheid durven loslaten. Niet door verzet, maar door overgave groeit ons bewustzijn voorbij het ‘ik’. Wat we verliezen, blijkt geen verlies, maar een terugkeer naar essentie. Wie loslaat, maakt ruimte voor liefde, vrede en vreugde – en herinnert zich: enkel het licht reist met je mee.
Jezus wist welk lot hem te wachten stond. Terwijl hij de mens wilde herinneren aan Liefde en Waarheid werd hij door velen bespot. Het geldende systeem in kerk en politiek in die tijd liet geen ruimte. Zij wilde de mensheid hun idee van God opdringen, vasthouden in afhankelijkheid.