Wat Jiddu Krishnamurti ontving, was hetzelfde inzicht dat altijd verschijnt zodra de leugen wordt doorzien waarop deze wereld rust.
Samen met de theosofen had Jiddu Krishnamurti zelf meegebouwd aan de Order of the Star. Een orde die hem positioneerde als Wereldleraar, waarin duizenden mensen hun leven, hoop en richting
buiten zichzelf plaatsten.
Hij stond centraal in een constructie die draaide op volgen, wachten en verlossing via een ander.
In Ommen viel dat verhaal volledig uiteen.
Door het inzicht wat hij mocht ontvangen zag hij wat hij zelf had helpen optuigen: een machtsstructuur vermomd als spiritualiteit. Hij ontbond de orde publiekelijk, trok zijn rol terug en sneed
alle banden door.
Daarmee haalde hij het hart uit het systeem.
Wat op ego rust, kan niet blijven bestaan zodra waarheid wordt gezien
Dat was wat daar gebeurde. Het was geen breuk uit emotie, maar de onvermijdelijke consequentie van werkelijk Zien.
Zolang hij nog leefde vanuit het onware zelf, vanuit een rol die hem was opgelegd en het idee dat hij iemand moest zijn voor anderen, kon hij meebewegen in het spel van de theosofische
beweging.
Dat spel draaide op valse belofte, verwachting, toekomst en autoriteit.
Het gebruikte spirituele verhalen sprak over mensheid en waarheid, en functioneerde ondertussen exact zoals elk ander machtssysteem in deze wereld dat voortkomt uit ego. Het was een zoveelste
verhaal waarin mensen zichzelf buiten zichzelf plaatsten en hoopten via iets of iemand gered te worden.
Toen het ware Zelf in Krishnamurti zich begon te herinneren, werd zichtbaar wat er werkelijk was gebeurd
Als kind werd hij weggehaald, gewoonweg ontvoerd, bij zijn vader. Zijn familie werd kapotgemaakt. Rechtszaken werden gevoerd om hem als bezit te legitimeren. Een mensenleven werd toegeëigend voor
een ideologisch project en liefde werd ingeruild voor een idee. Menselijkheid werd ondergeschikt gemaakt aan een rol. Dat zien liet geen ruimte meer voor uitleg of verzachting.
Het liet zien hoe wat zich spiritueel noemde, in werkelijkheid draaide op controle, hiërarchie en verleiding. Op dat punt konden waarheid en leugen niet langer naast elkaar bestaan.
Dit is het spel van de heer van deze wereld.
Dat spel functioneert zolang iemand zichzelf ervaart als een afgescheiden ik, zolang iemand gelooft iemand te zijn die iets moet worden, iets moet betekenen of iets moet veiligstellen. Binnen dat
veld ontstaan schuld, gehoorzaamheid en angst vanzelf.
Zodra het ware Zelf wordt herkend, valt dat hele veld stil. Dan wordt zichtbaar wat de duivel werkelijk is: geen figuur buiten de mens, geen mythisch kwaad, maar het mechanisme dat mensen
losmaakt van zichzelf en hen laat meewerken aan schade onder het mom van het goede.
Krishnamurti zag dat hij, door binnen de theosofische structuur te blijven functioneren, medeplichtig bleef aan datzelfde leugenachtige mechanisme.
Hij zag hoe waarheid als leugen werd ingezet om afhankelijkheid te voeden.
Hij zag hoe mensen hem nodig hadden om zichzelf uit handen te geven. Dat zien maakte verder meewerken onmogelijk. Het onware zelf dat daarin kon functioneren, was opgelost. Daarom ontbond hij
alles. Daarom sprak hij uit dat waarheid een padloos land is.
En daarom zei hij ook:
“Nobody listened to Buddha, that is why there is Buddhism.”
Die zin snijdt dwars door de leugen heen omdat zij exact benoemt wat er gebeurt wanneer waarheid wordt gehoord door ego.
Niemand in ego kan of wil namelijk werkelijk luisteren…. Ze zijn te vol van zichzelf.
Boeddha wees naar het einde van het zelf maar mensen in ego maakten er een religie van. Regels verschenen, hiërarchie verscheen, identiteit verscheen. Het ego bleef intact en dat was geen
misverstand. Dat was het mechanisme. Er werd een mascotte gemaakt van een mens, een verhaal voor eigen gewin.
Precies hetzelfde gebeurde met Jezus
Hij wees naar het Koninkrijk binnenin. Hij leefde vanuit waarheid, zonder macht, zonder oordeel, zonder bemiddeling. Wat deden mensen daarna. Ze maakten ook hem tot mascotte. Ze hingen hem aan
kruisen. Ze gebruikten en gebruiken zijn naam om schuld en schaamte te organiseren, gehoorzaamheid af te dwingen en macht te legitimeren. Zijn leven werd een (misbruik) verhaal en zijn
moord werd een verdienmodel. Zijn boodschap werd onschadelijk gemaakt door haar te verpakken in religie.
Dat is misbruik. Dat is toe-eigening en dat is misleiding. Dat is ego dat waarheid kaapt om zichzelf in stand te kunnen houden.
Wie dit inzicht ontvangt, ziet ook zichzelf terug in dat spel
Je ziet hoe je hebt meegedaan en hoe je hebt gezwegen. Hoe je hebt gevolgd, vervolgd en hoe schijnveiligheid en leugen werd verkozen boven waarheid.
Dat werkelijk zien is ondraaglijk voor het ego, omdat het geen uitweg openlaat. Het laat zien dat het kwaad waartegen werd gevochten, via jezelf heen werkte zolang het leven werd geleid vanuit
het onware zelf.
Vanaf dat moment kun je het niet meer
Je kunt geen systeem meer dienen dat rust op leugen. Je kunt geen rol meer spelen die anderen klein houdt. Je kunt geen waarheid meer gebruiken om macht te rechtvaardigen. Zonde verliest haar
mogelijkheid, omdat zonde niets anders is dan handelen vanuit afscheiding. Wanneer afscheiding oplost, verdwijnt ook de bron van schade.
Dát is bekering
En dan geen verbetering of een nieuwe identiteit, tevens geen zoveelste verhaal.
Het is het instorten van het hele verhaal waarin je leefde. Het spel eindigt omdat er niemand meer is die het kan spelen.
Dat is wat Krishnamurti zag, Jezus wist en wat Boeddha onder de Bodhiboom doorkreeg.
Dat is wat alle ware meesters mochten ontvangen.
Het is wat ieder mens ontvangt die de leugen van deze wereld volledig doorziet.
Daarmee lost ook elke strijd op, omdat zichtbaar wordt dat degenen waartegen werd gevochten, delen waren van hetzelfde afgescheiden denken. Daarom wordt direct herkenbaar waar iemand is, wie
iemand is en vooral waar je zelf staat.
Wie nog strijdt met de buitenwereld, leeft vanuit ego. Wie vijanden buiten zichzelf plaatst, leeft vanuit ego. Wie zich aansluit bij groepen die samen tegen iets vechten, voedt hetzelfde spel.
Het verhaal blijft draaien. De leugen blijft leven.
En daarom wordt Waarheid nooit religie
En daarom vormt elke religie het bewijs dat Waarheid werd verraden….
Aan de vruchten herken je de boom.
Simpel gezegd:
Ware Zelf of onware zelf?
Waarheid of leugen?
Hemel of hel?
Waarin leef jij?
Dat vraagt radicale eerlijkheid
Rani Savitri