Terwijl ik in de war ben met de dagen, meer het gevoel heb dat ik lekker mag cocoonen, dan dat ik in de actie moet, knallen we letterlijk en figuurlijk een 'nieuw' jaar in, of we nu willen of
niet.
We worden in een actiestand geschoten, gaan vol in de goede voornemens en hebben niet in de gaten dat het eigenlijk een flinke aanslag is op ons natuurlijke ritme.
Nu bijvoorbeeld keihard gaan diëten, midden in de winter, is misschien wel het slechtste wat je kan doen. Net als vol in de actie gaan. De tijd is er niet naar, het momentum niet én de energie
niet.
Toch blijven we 1 januari aanhouden als nieuwe start met dito hoop en positiviteit. Maar omdat het tegennatuurlijk is, is het niet zo gek dat velen van een koude kermis thuiskomen en hun goede voornemens al snel sneuvelen.
Het past ergens wel in het plaatje van ‘verdeel en heers’, ‘hou de mens onnozel’ en ‘laat iedereen vooral links kijken, dan zien ze rechts niets’. En nee, ik ben niet negatief, ik voel alleen sterk wanneer iets niet klopt.
Tel daarbij de termen op die nu niet alleen de mainstream media, maar ook social media lijken te hebben overgenomen en je kan niet anders dan concluderen dat er een bewustzijnsoorlog gaande is.
‘Het lijkt wel oorlog. De dienstplicht invoeren en naar het front.’
‘Het is net een slagveld.’
‘Het lijkt wel alsof de hel op aarde is uitgebroken.’
‘We moeten hard ingrijpen.’
‘Ik vrees volgend jaar.’
De boodschap is angst, boosheid en vooral veel oorlogsretoriek. Het past volledig in de agenda die al een tijdje wordt uitgerold. Die oorlog lijkt er hoe dan ook te moeten komen, en zolang mensen
vooral opgejut worden en in laagfrequente emoties zitten, krijgt dit verhaal meer ruimte.
2026 zal het jaar worden waarin de strijd om het leidend narratief beslecht kan worden. Want collectief en individueel worden we uitgedaagd waar we voor staan.
Laten we ons (mis)leiden of (her)vinden we ons innerlijk leiderschap?
Het is de keuze die we iedere dag kunnen maken. Kies je voor angst of voor liefde? En dat heeft niets te maken met alles tolereren en onder de mantel der liefde wegvegen. Wel met vanuit innerlijke autoriteit je met vuur distantiëren van dat wat je niet meer dient.
Dat begint eerst en vooral bij je eigen duisternis verlichten, je hart bevrijden van alle angst, je zenuwstelsel reguleren en volledig in je lichaam en dit leven landen. Het verschil maak je niet door meer te strijden, maar door meer te zijn.
Liefs,
Eveline van Dongen
www.innertreasure.nl