Veel vrouwen staan voortdurend ‘aan’ en raken overprikkeld, zonder precies te weten waarom. Wat vaak ontbreekt, is iets heel eenvoudigs én essentieels: co-regulatie. In deze blog laat Eveline zien hoe ons zenuwstelsel bedoeld is om samen tot rust te komen — en waarom we elkaar meer nodig hebben dan we hebben geleerd.

Terwijl ik in de war ben met de dagen, meer het gevoel heb dat ik lekker mag cocoonen, dan dat ik in de actie moet, knallen we letterlijk en figuurlijk een 'nieuw' jaar in, of we nu willen of niet. We worden in een actiestand geschoten, gaan vol in de goede voornemens en hebben niet in de gaten dat het eigenlijk een flinke aanslag is op ons natuurlijke ritme.

Je eigen stem vinden is al één ding, hem in het AI-tijdperk behouden is vooral een kunst. Het werkt, je bereik groeit, je business floreert én dus ga je ermee door. Het probleem is echter dat dit niet jouw werkelijke stem is.

Of je nu van A.I. houdt, het omarmt, accepteert, je ertegen verzet of het haat, A.I. is er en gaat niet meer weg. Hoe behouden we (dit keer) wél onze ziel en zorgen we dat A.I. ondersteunend gaat zijn voor onze vrijheid? Oftewel: hoe zorgen we dat we niet voor angst kiezen, maar voor liefde?

Ik geloof in wonderen. Ik geloof ook dat die niet altijd komen op het moment dat je ze wilt. Wel dat alles – zeker achteraf – precies zo gaat zoals het gaan moet. Althans, als je in vertrouwen blijft en je iedere keer weer uitlijnt met wie je bent en wat je werkelijk wilt. En, niet geheel onbelangrijk: van daaruit stappen zet. Wonderen gebeuren iedere dag. Maar je moet ze willen zien en op je innerlijk kompas durven vertrouwen.

Help Eveline van Dongen en haar twee kinderen aan een veilig thuis. Ze dreigen per direct hun woning te verliezen. Doneer wat je kunt missen en ontvang toegang tot een uniek live webinar van Loes Ruesink-Meijer met inspirerende gasten.

Wat ik veel zie, is dat je blijkbaar pas een bepaalde expert status krijgt, als je ergens rock bottom bent gegaan en hierop jouw business bouwt. En als je daaruit bent opgestaan en er sterker door bent geworden, dan mag je daar trots op zijn. Maar waarom wordt dat verhaal eindeloos herhaald? Marketingtechnisch is het perfect.

Wanneer de vader het kind in de steek laat, leidt dit vaak tot een gebrek aan (zelf)vertrouwen. Als de moeder het kind in de steek laat, dan zorgt dit over het algemeen voor een tekort aan zelf-liefde. Wat zich uit in zich niet veilig, niet-thuis voelen. Daarom ook: de vader bouwt het huis en de moeder maakt het een thuis.

Van oudsher wordt op 25 december de terugkeer en geboorte van het licht gevierd. Rondom deze viering zijn vele vertellingen ontstaan. Zowel in religies als vanuit de meer heidense hoek. De symboliek echter is bij beiden hetzelfde en werkelijk prachtig voor de tijd waar we nu in leven. Zeker nu ook vele profetieën opduiken.

Vanuit welke hoek we het ook bekijken, aanvliegen of proberen te kaderen, hoe hard we er ook tegen strijden, in proberen mee te bewegen, het in te dammen, dan wel te versnellen, we voelen het diep vanbinnen. Het raakt, wringt, schuurt, trekt aan en stoot af. Het houdt ons bezig, misschien zelfs vast, in een wurggreep met 'the only way out, is in: The dark night of the soul.