Voel je je nog niet verlicht? Maak je dan absoluut geen zorgen. Hoewel niemand de boot zal missen, naar waar de ziel ook wenst te zijn; soms kan het wel
zo voelen dat jij als enige nog op de kade staat terwijl de rest al vrij en blij in beter vaarwater verblijft.
We maken op dit moment één van de meest intense periodes mee die een mens ooit kon, en zal meemaken. Ik hoef geen voorbeelden te noemen denk ik. Iedereen ervaart het wel in meer of
mindere mate in het eigen dagelijkse leven. Daarnaast zijn we er steeds meer getuige van hoeveel vernietiging er door duistere krachten in psychische, emotionele en fysieke lagen is
aangericht.
Of iemand nou wegkijkt of niet; deze zware vibraties zullen iedereen wiens hart geopend is raken. Niemand die voor het Licht gekozen heeft zal het koud laten wat er uit de vele beerputten
tevoorschijn komt. Het zal deuren openen naar herinneringen, angsten en onverwerkte stukken die we ooit, tijdens de laatste perioden in Atlantis, zo diep mogelijk hebben weggestopt.
Velen die zichzelf nu Lichtdragers durven te noemen waren op de hoogte van het naderende einde van Lemurie en van het Gouden Tijdperk van Atlantis. Het einde van het Lemurische tijdperk (hoewel
dat niet in tijd af te bakenen is) was vergelijkbaar met de val uit het Paradijs; met het begin van het je afgescheiden voelen van de Bron. De afdaling vanuit het licht naar het donker zette zich
voort en heeft in Atlantis tot de meest extreme experimenten geleid. Hoewel het in het begin vanuit onwetendheid gebeurde, kwamen er steeds meer persoonlijke belangen en bewuste manipulaties met
dubbele agenda's bij kijken.
Zelfs in de Tempels ontstond er, naast een innerlijk weten dat alles zijn beloop moest krijgen, ook paniek. Zij die alles op alles gezet hebben om hun Bronverbinding nog te behouden, die voor het recht van allen gestreden hebben, die vanuit hun Meesterschap dingen wisten of zagen aankomen maar moesten zwijgen, en uiteindelijk hun geliefden en dierbaren niet konden beschermen; zij zullen nu juist in die herinneringslagen worden aangeraakt.
We gaan nu de omgekeerde weg
Toen leidde de weg ons naar het duister; nu leidt de weg ons naar het licht. Veel van wat er toen compleet ontspoord is, en wat we niet konden voorkomen, zal zich nu in iedere Lichtdrager
aandienen voor heling. We zijn van zoveel gruwelijkheden getuige geweest dat we niet anders konden dan afblokken en wegstoppen. Bovendien hadden we lang niet altijd meer het bewustzijn dat wij
zelf, of onze dierbaren, vanuit de ziel gekozen hadden om de excessen binnen de duisternis te leren kennen.
Maar nu hebben we dat bewustzijn wel
Laten we elkaar bemoedigen om liefde en licht toe te laten in die wonden. Bied elkaar veiligheid en ruimte als de tranen eruit willen stromen. Troost elkaar en gun de ander de tijd, want meestal
gaat er verwarring aan vooraf voordat de beelden en emoties omhoog kunnen komen. De enige weg naar heling is via het waar laten zijn van wat er nog in ons aanwezig is aan onverwerkte
herinneringen en weggestopte angsten. Liefde is DE WEG, zowel in het donker als in het licht.
Mieke Vulink
www.miekevulink.nl