Mijn familie denkt dat ik gek ben. Hoe ga ik hiermee om?

 

Het is een zeer veelgestelde vraag in het bewustzijn van oude zielen, van hen die zichzelf lichtwerkers noemen. Het is een vreemde situatie nietwaar, om je bewuster te zijn van een grotere waarheid en die toch niet werkelijk te kunnen delen?

Ik wil jullie deze kerstavond een klein verhaal geven. Het is opnieuw een gelijkenis van Wo. Wo kan een man of een vrouw zijn. Het geslacht doet er niet toe. Hij is een wo-man, en dat hebben we eerder gezegd.

Deze verhalen die ik jullie geef zijn metaforen voor een grotere waarheid

 

We treffen Wo aan op een andere planeet, in een andere cultuur. En in dit verhaal – dat slechts een verhaal is, een allegorie – is de hele beschaving blind. Nu zou je misschien medelijden voelen met een beschaving die blind is, maar het gaat hen prima.

Ze zijn zo geboren.

Ze zijn altijd zo geweest.

En net zoals je in jullie eigen cultuur bijvoorbeeld een blinde pianospeler ziet die feilloos over de toetsen gaat, precies weet waar ze zijn, en soms beter speelt dan iemand die kan zien. Je begrijpt hoe iemand die blind is zijn andere zintuigen gebruikt – aanraking, gevoel, geur – om zich te oriënteren en zijn weg te vinden.

Er was dus helemaal geen probleem en deze blinde beschaving deed het prima

En op een dag ontmoet Wo op de een of andere manier een sjamaan. En de sjamaan zoekt Wo op en zegt: “Zou je een geschenk willen ontvangen, Wo? Een geschenk dat jou een extra waarneming geeft ten opzichte van iedereen om je heen.”

 

En natuurlijk zei Wo: “Ik denk dat ik dat wel zou willen. Kun je me er iets over vertellen?”

 

En de sjamaan zei dit: “Het is een waarneming die je in staat zal stellen om te zien wat zich voor je bevindt — waarbij ‘zien’ voor jou een ander woord is. Het betekent dat je dingen kunt waarnemen die je niet kunt aanraken, niet kunt ruiken en zelfs niet kunt voelen. Je kunt ze op afstand waarnemen. Je kunt een weg vóór je zien. ‘Zien’ betekent hier: waarnemen dat deze weg naar een plek leidt waar je links of rechts kunt afslaan en dat je door dit waarnemen weet wat waarheen gaat. Je kunt zien wat zich links bevindt. Je kunt zien wat zich rechts bevindt. Zien is een nieuwe vorm van waarneming.”

 

Als een beschaving vanaf de geboorte blind is, zou zij het begrip zicht niet begrijpen, noch het woord ‘zien’. Dat moest dus ook worden uitgelegd.

 

En Wo zei: “Ja, ik denk dat ik dat wel wil.” Dus meldde Wo zich bij deze sjamaan en zei: “Oké. Laten we gaan.”

 

En via een reeks van ceremoniën ontving Wo dit geschenk van zicht. Het was geen perfect zicht — het was slechts marginaal — maar plotseling kon Wo licht zien. Hij kon dingen voor zich zien en dat was verbazingwekkend.

 

En Wo zei: “Ik kan nu de toekomst voorspellen. Ik kan waarnemen wat vóór me ligt. Ik weet dat daar een weg is en ik weet waar die naartoe leidt. Ik kan dit aan mijn vrienden en mijn familie vertellen. Ze zullen mij als gids gebruiken. Daar ben ik zeker van.”

 

En zo ging hij terug naar zijn familie en zijn vrienden. En langzaam begonnen zij te beseffen dat hij een extra-zintuiglijke waarneming had: het vermogen om te zien.

 

En hij zei:

“Ik sta hier klaar om jullie te helpen. Ik kan jullie laten zien wat zich direct voor jullie bevindt — iets wat jullie nog niet kunnen waarnemen omdat je het niet kunt voelen, niet kunt ruiken en niet kunt aanraken, maar wat ik wel kan waarnemen. Het heet zicht. Je zou het zelfs een grotere waarheid kunnen noemen: dat ik kan zien wat jullie niet kunnen. En ik ben klaar om te helpen.”

 

En natuurlijk was wat er daarna gebeurde voorspelbaar

 

Ze verstootten Wo en zeiden: “Je bent gek! Sterker nog, sommigen van ons denken dat je zelfs een beetje kwaadaardig bent! Het maakt niet uit hoeveel trucjes je hier probeert uit te halen — wat jij hebt is niet echt. Je bent niet goed bij je hoofd!”

 

Wo ging weg in groot verdriet, zich realiserend dat deze grotere waarheid verspild werd aan degenen die haar niet wilden zien, die niet geloofden dat het mogelijk was haar te hebben. En toen moest hij iets doen. Wat Wo uiteindelijk deed, was dit: hij hield zijn vermogen tot zien geheim. En door de jaren heen, wanneer hij anderen ontmoette en zij hem ontmoetten, waren het alleen degenen die vroegen, of die verlangden om iets meer te weten, aan wie Wo voorzichtig begon te delen dat hij misschien, heel misschien, een grotere waarheid bezat.

En hij deelde die alleen met hen die haar wilden zien

Met alle anderen bleef hij stil en gebruikte hij zijn zicht om te helpen, zonder dat zij ooit wisten dat hij het had. Dat is het einde van het verhaal van Wo.

 

De meesten van jullie weten waar dit naartoe gaat. De meesten van jullie begrijpen deze parabel. Er zijn er zovelen onder jullie die nu een grotere waarheid dragen. Het advies blijft hetzelfde in deze prachtige tijd van geven: gebruik die waarheid op een liefdevolle manier, op een vriendelijke manier. Gebruik haar zo dat de mensen om je heen je niet zien als die ‘gekke persoon’ in de familie – al ben je dat misschien wel een beetje – maar dat ze je vooral ervaren als een liefdevol en vriendelijk mens. Zo werkt het, Dierbaren.

 

Welke waarheid je ook draagt die verder gaat dan die van anderen, temper haar met liefde. Maak haar zacht, maak haar compassievol, en heb de mensen om je heen lief. Dat is het antwoord.

Ik ben Kryon, in liefde met de mensheid.

 

En zo is het.

Kryon