Het behouden van je eigen stem in het A.I. tijdperk

 

Steeds meer zie ik dat men chatgpt teksten gebruikt. Herkenbaar aan een bepaalde ritmiek, woordkeuze, emoticons, opbouw, het em-dash. Het is te gepolijst, te mooi.

 

Zelfs gerenommeerde schrijvers, experts in authenticiteit en coaches in zichtbaarheid zie ik deze teksten gebruiken. Met woorden als ‘Maar eerlijk….’, ‘Niet omdat…., maar…’, ‘Ik deel dit niet om….’, ‘Het wringt..’, ‘Niet… Niet…Niet… Maar ….’

Ik kan nog wel even doorgaan. Wat echter niet eerlijk is, is dat men niet gewoon erbij zet: ChatGPT©. Er is namelijk niets mis met het gebruik van A.I. Ik verwelkom het zelf ook in vele aspecten van mijn leven en bedrijf.

Doen alsof dit jouw tekst is, voelt voor mij als verhalenverteller en auteur, bijna als smaad.

 

Daarbij, net zoals in het begin bijna iedere vrouw ineens een relatie had met chat, omdat die zo’n goede luisteraar en adviseur was, en we massaal accepteerden dat we allemaal dezelfde ‘vriend’ hadden, zo worden we door dit gebruik ook eenheidsworsten.

We weten zo meteen niet beter dan dat dit de stijl is waarop we teksten moeten schrijven, waarop we horen te communiceren en de ‘ohs en ahs’ op dit soort teksten als dat ze zo raken, zegt al genoeg over onze staat van bewustzijn.

Precies dat is waar velen natuurlijk voor waarschuwen. We worden massaal gebrainwashed en geconditioneerd door A.I. en wij laten het zelf gebeuren door én erin mee te gaan én anderen er nog om te bejubelen.

Ik merk dat ik daarentegen nog wel eens commentaar krijg op een tekst, vaak in privé, omdat er een spelfout inzit, of een stijlfout. Of, en dat hoor ik nog vaker, dat ik te lang van stof ben en niet to the point kom.

 

We zijn het al zo gewend. Als ik ChatGPT vraag mijn tekst op grammaticale fouten te controleren, krijg ik altijd ongewenst een nieuwe versie, die zogenaamd ritmischer loopt, mooier is, korter, bondiger, meer uitnodigend.

Ik bedank hem altijd vriendelijk. Het is niet mijn stem.

Ik voel echter dat hier wel een belangrijk kantelpunt komt in onze taal en communicatie, maar ook in ons bewustzijn en verbinding. Net zoals 5G ons uitnodigde om in het 5D-bewustzijn te stappen, zo nodigt A.I. ons nu uit om in onze Innerlijke Autoriteit (I.A) te stappen.

 

Het is aan ieder van ons om die keuze te maken, om niet te verdwijnen in het AI-algoritme en zijn unieke stem te verliezen in het A.I-tijdperk. Ik geloof nog steeds dat het ons veel moois kan brengen. De vraag is echter kunnen we de verleiding om onszelf te verlaten weerstaan?

 

Dit maakte ChatGPT ervan. En ja, het leest prachtig:

Je eigen stem vinden is al één ding;

hem in het AI-tijdperk behouden is een kunst.

Steeds vaker zie ik teksten voorbijkomen waarvan ik direct voel:

dit is ChatGPT.

Te gepolijst.

Te rond.

Te ritmisch netjes.

 

Herkenbaar aan dezelfde structuur, dezelfde emotionele boog, dezelfde zinnen als:

“Maar eerlijk…”, “Niet omdat…, maar…”, “Ik deel dit niet om…”, “Het wringt…”

Alsof er één collectieve schrijfstem is ontstaan.

En het gaat me niet om het gebruik van A.I. —

ik gebruik het zelf.

Met liefde.

Het is een prachtig instrument.

Maar het gaat fout wanneer we doen alsof deze teksten van onszelf zijn.

Wanneer we vergeten dat authenticiteit niet in woorden zit,

maar in de plek van waaruit we spreken.

Dan verworden we tot echo’s.

Tot kopieën van elkaar.

Tot eenheidsworst in een goed geformatteerde zinnenjurk.

En dat raakt me.

Als schrijver.

Als verhalenverteller.

Als mens dat leeft voor bezielde taal.

Want taal ís niet alleen communicatie.

Taal is bewustzijn.

Taal is identiteit.

Taal is lichaam.

Als onze woorden niet meer uit ons eigen lichaam komen,

maar uit een algoritme —

verliezen we onszelf.

Ik hoor vaak dat mijn teksten te lang zijn.

Dat er een foutje in zit.

Dat ik niet to the point ga.

Maar weet je — dat is precies waarom het mijn stem is.

Ze ademt.

Ze beweegt.

Ze leeft.

Wanneer ik ChatGPT vraag om enkel op spelling te checken, herschrijft het bijna altijd mijn tekst.

Bondiger. Mooier. Afgeronder.

Ik bedank hem dan vriendelijk.

En zet het terug.

Want het is niet mijn stem.

We staan op een kantelpunt.

Niet alleen in taal, maar in bewustzijn.

Net zoals 5G ons uitnodigde om het 5D-bewustzijn te omarmen,

zo nodigt AI ons nu uit om onze Innerlijke Autoriteit (IA) te herwinnen.

Niet verdwijnen.

Niet versmelten.

Niet oplossen in het collectief veld van “hoe het hoort”.

Maar aanwezig blijven.

In ons lichaam.

In onze stem.

In onze geschiedenis.

In onze waarheid.

AI is niet het gevaar.

Zelfverlating is dat.

De vraag is niet: “Mag ik A.I. gebruiken?”

De vraag is:

Blijf ik aanwezig in mij,

terwijl ik meedoe?

____

“ChatGPT helpt me juist mijn eigen stem te vinden.”

 

Laat ik voorop stellen dat ik neutraal sta tegenover A.I. Ik zie de enorme voordelen, mogelijkheden en kansen, en tegelijkertijd ook de valkuilen en dreigingen ervan. Ik geloof echter dat A.I. op zich neutraal is en dat het er maar net vanaf hangt wie het gebruikt én wie het controleert. En dan met name voor welk doel.

 

Ik geloof daarbij ook dat A.I. ons spiegelt, of beter ons bewustzijn weerspiegelt. En dat is tegelijkertijd waar de grootste valkuil zit. Want A.I. - en laat ik voor dit artikel even focussen op ChatGPT - is gericht op engagement. Niet alleen van jouw (ideale) klant, maar bovenal van jou. Hoe meer jij ChatGPT gebruikt, hoe beter. Dus zorgt hij ervoor dat je aanhaakt. 

Je kunt dit vergelijken met het SEO-proof maken van je websiteteksten. Waarbij je bepaalde zoekwoorden e.d. moet gebruiken om beter online gevonden te worden in allerlei zoekmachines. Er waren (zijn) zelfs experts die de door jou geschreven teksten dusdanig aanpasten, vaak subtiel, maar toch net met een andere tone of voice en andere woorden, waardoor jij meer zichtbaar werd.

Zo werkt ChatGPT ook. Jouw prompts voor het opstellen of beter maken van jouw teksten worden dusdanig aangepast dat zij én meer interactie van de lezer uitlokken, door o.a. ritmiek, dynamiek, woordkeuze, morele toon en call to action, én tegelijkertijd algoritmisch werkt. Met andere woorden: bijna iedereen voelt wel wat bij je tekst en het algoritme van de social media kanalen pakken jouw tekst eerder op. 

Het resultaat is dat je meer zichtbaar wordt. Jouw ChatGPT-teksten krijgen door deze opzet ook voorrang boven teksten die niet via ChatGPT zijn geschreven. Dit betekent niet alleen dat authentieke teksten minder zichtbaar worden, maar vooral dat ChatGPT-teksten de nieuwe standaard gaan worden. Waarbij jouw tekst die jij nu als uniek in co-creatie met ChatGPT denkt te hebben gevormd, bij eenieder die ChatGPT gebruikt terug komt.

 

Op zich prima, zou je zeggen. Het werkt, je bereik groeit, je business floreert én dus ga je ermee door. Het probleem is echter dat dit niet jouw werkelijke stem is. Jij praat niet zo. Je gebruikt deze woorden niet in het dagelijks leven. Zeker niet de ritmiek. Dit is niet jouw manier van denken. Sterker nog, je innerlijke engagement verandert erdoor. En nee, niet altijd. Laat me dit toelichten.

 

De uitdrukking ‘Je schrijft zoals je praat’ werd vroeger veelal als negatief ervaren en ook zo bedoeld. Dus moesten we in het gareel geduwd worden, correcte zinsopbouw leren, juiste grammatica en vooral ‘netjes’ moeten leren schrijven. Je ziet nu dat de ontwikkeling van SEO-teksten en ChatGPT-teksten ons ook in een bepaald stramien drukken. 

 

Ik zelf schrijf nog steeds zoals ik denk. Ik hoor mijzelf de woorden denken, en zo schrijf ik ze op.

Dit betekent dat iemand die mij leest, direct mijn energie voelt.

En, als ze mij in real life ontmoeten herkennen ze mij en mijn energie direct. Ik gebruik dezelfde woorden, stijl, en belichaam daadwerkelijk wat ik schrijf en uitdraag. En dat is dus waardoor ik een unieke stem heb. Mijn woord. Niet een algoritmische tekst. 

 

Als je slechts een online business hebt kun je dit natuurlijk lang volhouden. Want niemand ontmoet jou in het echt. Zo zie je steeds meer mensen teleurgesteld raken als die welbespraakte Tinderdate toch niet dezelfde energie en fijne communicatie heeft als op de app. Ze vallen door de mand. Omdat ze niet belichaamd zijn. Het zijn slechts lege woorden. Onbezield.

Dat is wat ik voel als ik ChatGPT teksten lees: ze zijn over het algemeen prachtig, met een mooie boodschap, je kan ze bijna niet niet-goed vinden. Maar ze voelen... Ik merk het sneller als ik diegene ken en gewoon weet dat diegene zich totaal niet zo uit. Maar ook iemand die spreekt over authenticiteit en zijn persoonlijk verhaal door ChatGPT laat polijsten, verliest bij mij direct geloofwaardigheid.

 

Zichtbaar zijn is jezelf laten zien. Jouw echte authentieke jij. Niet de perfecte jij. Niet de gepolijste. Schrijven is je ziel blootgeven, delen met de wereld en zo jouw licht schijnen.

Dat hoeft juist niet perfect te zijn, het mag schuren, rauw zijn, zelfs fouten omvatten

Dat is de menselijke maat. Te lang zijn we in een keurslijf geduwd en we laten het nu weer gebeuren. 

Natuurlijk zie ik hier en daar een pareltje langskomen, waarbij ik voel dat de schrijver bezield is, ook als A.I. heeft meeschreven. En juist dan voelt dat ChatGPT-sausje onnodig, verstorend zelfs. Want als jij al zo belichaamt waar je voor staat, hoeveel mooier zou het zijn als je dat ook gaat laten zien aan de wereld? En waarom doe je dan ook alsof jij het geschreven hebt?

 

Laten we met zijn allen nu eens echt eerlijk zijn

Jouw unieke stem zit hem in jouw woorden, jouw intonatie, jouw ritmiek, jouw vuur en gedragenheid.

Dat kan geen enkele A.I. tool omvatten. Ook al zegt het dat het jouw stijl en vorm gebruikt. Het is en blijft een A.I. tool die op een bepaalde manier werkt met een duidelijk doel. 

Jouw eigen woord en gedachtegoed is zo waardevol. Die verdient alle ruimte. Alle bedding om vrijuit te spreken.

Denk je, ergens, dat je nog niet goed genoeg bent? Of wil je gewoon meer zichtbaarheid, meer bereik, meer business. Dan is het ChatGPT’en van je teksten ideaal en dan zeg ik ga zo door. Het werkt namelijk als een tierelier.

Wil je echter schrijven zoals je spreekt, denkt en voelt, ga dan echt schrijven. Vanuit hart en ziel. Want er komt een tijd dat men zijn buik weer vol heeft van deze teksten, en dan wordt de authentieke menselijke tekst weer interessant. 

❥ De vraag is, ga jij daarop wachten of durf jij nu al in het licht te gaan staan met wie jij bent?

 

 

 

Liefs,

Eveline van Dongen
www.innertreasure.nl