Reïncarnatie – Waarom zijn we op aarde, wat is het doel? – Wat gebeurt er tussen de levens in? - Paul Wezenbeek - Lichtwerkers Nederland

Waarom zijn we op aarde, wat is het doel?

Veel van ons vragen zich dit af. Vele denken dat als we dood gaan het afgelopen is en dat er verder niets is. Maar wat is het doel van het leven dan? Vaak zijn we hier helemaal niet mee bezig en zijn we druk en leven we een druk bestaan. Toch is deze vraag zo belangrijk en interessant tegelijk. Het heeft alles te maken met onze groei van bewustzijn.

Het doel van onze ziel is om meester te worden en alle facetten en ervaringen te leren die er maar te leren zijn. Als we in een leven niet die dingen leren of ervaren die bedoelt waren om te leren of te ervaren dan komen we later in een ander leven weer terug om deze lessen opnieuw te leren. Het kunnen lessen of ervaringen zijn over loslaten, dankbaar zijn, accepteren, onvoorwaardelijke liefde, echt alle levenslessen die je maar kunt bedenken. 

Als alles geleerd en ervaren is, is er geen reden meer om terug te komen naar de Aarde. Reïncarnatie zou dan voor deze ziel stoppen.

Bewustzijn

Mensen die minder bewust zijn zullen zich dit minder gauw afvragen en mensen van wie het bewustzijn juist aan het groeien is zullen dit heel belangrijk vinden. Het maakt niet uit in welke fase van bewustzijn jij zit, iedereen maakt een bepaalde fase mee en dit is goed. Het gaat hier niet om goed, beter of meer. Als je helemaal niet in dit verhaal gelooft is het ook prima. Dan ben je niet beter of slechter. Juist in de derde dimensie, de dimensie van dualiteit wil oordelen hierover nog wel eens naar voren komen. (ik nodig je uit om mijn blog te lezen over dimensies)

Reïncarnatie

De overtuiging dat we leven, doodgaan en vervolgens weer terug keren in een ander lichaam noemen we reïncarnatie. Vrijwel elke oude beschaving geloofde in dit concept. De Grieken en Romeinen hadden deze gedachten, maar ook de Kelten en de Germanen. Ook Afrikaanse volkoren geloven in reïncarnatie, zelfs bepaalde Joodse stromingen. Natuurlijk is deze gedachte binnen het Boeddhisme en Hindoeïsme bekend. Het Christendom is er niet happig op maar ook zijn er sporen over deze gedachte in de Bijbel terug te vinden…De huidige maatschappij staat merendeels sceptisch tegenover reïncarnatie .

De ontwikkeling van de ziel

Reïncarnatie. De ontwikkeling van de ziel is de basis. Als er uiteindelijk na vele levens (dit kunnen er duizenden zijn) de ziel alles ervaren heeft en `uitgeleerd` is kan er verlichting zijn. De ziel blijft dan in de hemel (of hoe je het noemt) en hoeft niet meer terug te keren in een lichaam. We gaan dan verder als een soort lichtwezen en hebben dan een taak te vervullen in de hemel. Als we bepaalde lessen of ervaringen niet hebben geleerd of opgedaan hebben krijgt de ziel een nieuwe kans om in latere levens alsnog deze lessen te leren…

Wat gebeurt er tussen de levens in?

Dr. Michael Newton heeft via vele regressies en hypnose een overzicht gemaakt wat er na de dood en tussen de levens in gebeurt. Deze komen sterk overeen met theosofische, Tibetaanse en Hindoeïstische beschrijvingen. Het ziet ernaar uit dat de ervaringen tussen de levens het volgende omvatten:

Dood en vertrek. Mensen beschrijven het stervensproces als dat ze het fysieke lichaam verlaten er er voor bepaalde tijd boven hangen of zweven. Ze melden een euforisch gevoel van vrijheid en helderheid.

Beweging naar het licht. Na verloop van tijd (de tijdsduur varieert),  melden ze dat ze door een tunnel naar licht toegaan. Aan het eind van de tunnel worden ze begroet door iemand die iets voor hun betekent (een gids, bloedverwant, goede vriend, etc.). Ze voelen onvoorwaardelijke liefde, die ze op aarde niet hebben gevoeld.

Oriëntatie. De nieuw aangekomenen worden naar een plek gebracht voor heling, waar ze counselingsessies hebben met hun gidsen. Dit mondt uit in een sessie van Goddelijk oordeel of Zelf oordeel, wat inhoudt dat ze hun Akasha-kronieken (Dit is onze eigen persoonlijk bibliotheek waarin al onze gedachten, verlangens, woorden en daden worden opgeslagen) bekijken en bepalen wat er zojuist bereikt is in dit leven.

Tijd die in een soort pleisterplaats wordt doorgebracht. Vervolgens brengen zielen tijd door in zielenfamilies en –groepen. Als sommige zielen sneller leren, gaan ze door met zelfstandige studie, en worden er nieuwe scholen of groepen gevormd.

Levenskeuze. Zielen moeten bepalen of ze toe zijn aan een nieuw fysiek leven, welke lessen ze moeten leren, en waar ze de beste gelegenheid hebben om aan hun doelen te werken. Ze kiezen nieuwe ouders uit, op basis van wat zij zien als de lessen die deze individuen hun kunnen bieden voor hun spirituele ontwikkeling.

Keuze van een nieuw lichaam. Zielen stemmen er vrijwillig mee in dat ze de kinderen worden van bepaalde ouders. Ze bereiden zich voor op het nieuwe begin.

Wedergeboorte. Een nieuwe levenscyclus vangt aan, waarin zielen alles wat ze hebben geleerd verder kunnen uitbreiden.

Niet alleen negatief handelen wat we eerder gedaan hebben maar ook zaken waar we bang voor zijn en uitstellen moeten we leren. Uiteindelijk is meesterschap ons doel en zullen we alles op fysiek niveau moeten ervaren…

Doordat de aarde zich ontwikkeld en zich klaar maakt voor een overgang naar de vijfde dimensie worden steeds meer mensen wakker en neemt de ontwikkeling en snelheid van spiritueel bewustzijn toe. Alles gaat als het ware in een versnelling en steeds meer mensen worden meer bewust van de belangrijkheid van spiritueel bewustzijn.

Paul Wezenbeek

www.spiri-apps.com