Denise Diekstra

Zoveel lieve woorden wil ik graag tegen je zeggen, maar hoe kan ik vervangen voor iets wat niet is uit te leggen.. Zoveel lieve woorden, ze vallen in het niet, bij gevoelens van pijn en bij gevoelens van diep verdriet. Er zijn geen echte woorden, hoe lief bedoelt dan ook, die jouw verdriet kunnen verzachten, maar toch heb ik de hoop, te kunnen verlichten, te kunnen bekrachten...

Gevoelens en gedachten zoals het gevoel terug te vallen, één pas naar voren en vijf passen terug horen vandaag bij de dagelijkse gang van zaken. Ook merk je dat het steeds lastiger voor je wordt om jezelf vast te blijven houden aan houdingen die je eerder voor waarheid hebt aangenomen. Het wordt je steeds moeilijker gemaakt om vast te blijven houden aan een gedachte over wie je bijvoorbeeld gisteren was, maar vandaag eigenlijk niet meer bent.

De grootste angst van het examen is natuurlijk bang zijn om te zakken. Deze angst is collectief zo groot dat het als een gordijn hangt over welk examen dan ook. De meerderheid is niet zelfverzekerd zijn diploma te halen maar zit vast in de energie van spanning: ik ben bang om het niet goed te doen, als ik maar niet zak, wat vaak drukt op de prestatie en vaak niet tot de werkelijke resultaten leidt die je in je hebt - in je hoofd.

Als fibromyalgie kon praten en woorden zocht jou te vertellen twintig stappen terug te nemen, had het waarschijnlijk niet zo hoeven te schreeuwen, als vertaling van de pijn die je in je lichaam voelt. Als fibromyalgie kon praten, zou het zich kenbaar kunnen maken aan jouw omgeving, zodat jij jezelf niet meer hoeft te verdedigen, omdat het niet begrepen wordt, als je niet zichtbaar in het gips zit en er wel rekening met je wordt gehouden.

Als ik dood ben... huil dan maar niet om mij. Ik leef en lach in iedere herinnering als je ervoor kan kiezen mij levend te houden in al je verdriet. En mijn herinnering niet uitbant door de intense pijn die het met zich meedraagt. Als ik dood ben... droog dan maar je tranen. Het is niet nodig mij te missen als ik altijd naast je sta. Een hand leg op je schouder, terwijl ik tegelijkertijd ook troost bied aan de andere mensen die mij missen.

Holland & Barrett is mijn 'schoolplein' geworden waar ik op mijn plaats sta in het contact met mensen en waar ik heb geleerd te werken met energie: het staan als een vuurtoren, bereikbaar en brandend daar waar veel (bewustwordende) mensen komen met een (bewuste) hulpvraag. En waar er een vraag wordt gesteld is een opening. Dat is wat anders dan je zaadjes strooien die op de grond vallen voor de vogels in plaats van in de vruchtbare aarde. Je verspreid op jouw unieke manier bewustwording.

Wij zijn getrouwd! Maandenlang zijn wij bezig geweest met het maken van beeld & geluid voor ons huwelijksfeest en deze delen we graag met jullie! Dit is het eerste deel.

Yes! Mijn eerste vlog! Al langere tijd voelde ik al dat ik graag video's wilde maken. Natuurlijk zijn audio, video en foto programma's mijn hamertje tik geworden en ben ik altijd al bezig geweest met het creëren van mooie plaatjes, banners, het bouwen en onderhouden van de website en kan ik hier mijn creatieve expressie enorm goed in uiten. Maar nu, het uiten van mezelf op beeld brengt hele andere hoogtes van vreugde met zich mee....

Met het ascenderen en de enorme hoge lichtfrequenties die nu op de aarde aanwezig zijn kun je niet langer meer om jezelf heen en kun je niet langer die diepe innerlijke roep tot verandering negeren. Waarheden komen aan het licht. Niets is zoals het lijkt en ik voel me geroepen deel uit te maken deze boodschap wereldwijd te verspreiden voor iedereen die hiervoor openstaat met ALLES dat ik in me heb.

Gezien het gevaar dat Baco vormt kan ik helaas niet anders dan het euthanasie advies op te volgen. Deze machtiging heb ik reeds gegeven. Officier van justitie.

Meer weergeven