Robert Derksen

Destijds ben ik in ons Afrikaanse hutje verkracht en vermoord. Mijn vader was toen water halen bij de waterput. Toen hij terugkwam met een grote emmer water op zijn hoofd zag hij mij en onze kinderen levenloos op de grond. Hij pleegde direct daarna zelfmoord. Het is logisch dat we samen een nieuw leven hebben uitgekozen waarin we nog dingen kunnen uitwerken van toen. Het is aan ons allebei om de pijn los te laten van dat trauma. Natuurlijk kan hij mij in eerste instantie in dit leven niet..

Ik zit voorovergebogen op de wc met voor me een emmer op de grond. Aan de ene kant komt er diarree uit en aan de andere kant hutspot. Ze komen er beide aan de goede kant uit. Dat wel. Mijn lichaam functioneert in dat opzicht prima. Voor de rest voel ik me bagger. Het neerkomen van de hutspot op de bodem van de emmer zorgt voor een mooi geluid. Samen met het ritme van de diarree in de wc lijkt het even op een melodietje van een lied van Frans Bauer: ‘Heb je even voor mij?’ Nou nu effe niet...

Robert is een lichtwerker in het onderwijs. ''De leerlingen en de setting van een school spiegelen me bovendien wat in me leeft. Naast dat het onderwijs een sneltreinvaart is in mijn persoonlijke ontwikkeling ervaar ik het ook als een behoorlijk prikkelvolle omgeving. En dat is een understatement. Ik voel wat er speelt bij leerlingen. Ik voel wat er speelt bij collega’s. Ondanks dat ik dagelijkse het gebouw energetisch reinig, is er wifi, honderden mobiele telefoons, computers...

De sluiers zijn soms dik. En je voelt je ver van huis. Maar omdat jij jouw licht meeneemt. Ben je altijd thuis. Ik snap jouw verwarring.En zie ook echt jouw pijn. Land maar op je voeten. En durf nu mens te zijn. Engel op gymschoenen. Jouw zijn geeft zoveel waarde. Engelen op gymschoenen. Samen brengen we de hemel op aarde.

We zijn alles en alles is in ons. En ik ben ook een moordenaar. In andere levens heb ik letterlijk gemoord en ik heb nog nooit iemand ontmoet die dat niet heeft gedaan. Hoe oneerlijk is het dan als ik iemand zou veroordelen als hij in dit leven iemand vermoord heeft? Ik heb tenslotte hetzelfde gedaan en kies er toevallig voor om in dit leven dat niet te doen...

Alles wat ik weet gooi ik graag overboord om plaats te maken voor een veld van niet weten. Als ik niets weet, kan er iets groters en wijzers door mij heen stromen dat weet. Op dit manier ben ik verbonden met mijn Innerlijke Goddelijke Vrouw. Om in deze Goddelijke flow te leven, wordt er van mij overgave gevraagd. Ik nodig mezelf uit om te Zijn en niets weten. De flow gaat namelijk dwars in tegen wat ik geleerd heb.

Deze ochtend hangt er al heel vroeg een gevoel van zinloosheid om me heen. Ik heb het nog niet helderder dan dit. Het is voor mij direct duidelijk dat wat ik ervaar slechts het beeld vanuit één camerapositie is. De camera staat gericht op de linkerverdediger en meer zie ik even niet, dus zijn er de gedachtes: ‘Wat heeft het voor zin dat ik doe? Het lukt toch niet? Het gaat al zo vaak zo en wat schiet ik er nou mee op?’ Zolang ik niet uitzoom leef ik deze linkerverdediger en beleef ik mijn...

Een supermarkt is één van de vele plekken waar je op een speelse manier eenvoudig je intuïtie kunt trainen. Die dagelijkse momenten brengen me zoveel voldoening door het samenspel met de lichtwereld. Het helder waarnemen vindt bij iedereen plaats op een andere manier. Ik volg mijn lichaam. Mijn lichaam weet de weg. Het enige wat ik hoef te doen, is vragen, en vervolgens stil zijn.