Ria Lips

Nee, ik ben niet beter dan een ander, ik voel me echt niet meer dan zij, maar wat sommige niet beseffen, leeft al enige tijd in mij..

Wat is het toch dat jou bezield, waar vind je toch die moed, iedere dag verbaasd het me, wat jij voor anderen doet..

Heb je verdriet, maak je je zorgen? Wees maar niet bang, ik ben bij jou. Hier is mijn hand, laat mij je helpen, vertel het maar, wat is er nou? Zo dikwijls troostte mij zijn woorden, hij was mijn vriend, mijn toeverlaat. En toen ineens was hij verdwenen, geen afscheidsgroet, ik was te laat. Om nog aan hem te kunnen zeggen, '' Bedankt voor wat je hebt gedaan, ik houd van jou, ik zal je missen, je taak is af nu mag je gaan.''

Nog maak je deel uit van mijn leven, je leeft nog door in mijn bestaan. Ik praat met jou, soms krijg ik antwoord je bent nooit weg gegaan. Er is geen leegte, zelfs geen tranen, ik lach weer ondanks het 'verdriet', Ik weet al ben je niet meer bij me, je lijf is weg, je liefde niet.

Ik moet nog dit, ik moet nog dat nooit stoppen mijn gedachten er is zoveel wat ik moet doen alsof er niets kan wachten Ga ik te haastig door het leven ga ik eraan voorbij dat wat mijn leven inhoud geeft belangrijk is voor mij ? Ik zoek naar al die dingen jaag na wat ik zo mis zodat ik bijna zou vergeten dat alles in mij is

Met vallen en opstaan, gebroken, geheeld, een lach en een traan, geslagen, gestreeld.Vormden zich leven's, waarin ik heb geleerd, houd vast aan je droom, ook al ging het verkeerd...