Martha Krul

De afgescheidenheid van ons als mensen is veranderd. Wij functioneren niet meer als afgescheiden mensen. Ieder voor zich. Dat geeft verandering in ons gevoelsleven. Dat knaagt aan ons veiligheidsgevoel. Nee wij geven onze eigenheid niet op. Wij zijn juist een bijzonder onderdeel in het grote orkest dat alleen een mooi stuk kan spelen wanneer ieder zijn EIGEN partij speelt.

Nu is de cirkel van karma beëindigd. En daar moeten wij behoorlijk bewust mee leren omgaan. Alle facetten hebben letterlijk hun eigen leven geleefd en ons daarbij voorzien van de bijbehorende kennis. Nu met deze transformatie zijn wij niet bezig met ons mensenleven, nee wij gaan nu bezig met ons zieleleven.

Onze cellen worden lichtdoorlatend en daarmee transformeren wij veel meer naar een spirituele energie in een mensengedaante. Ja, juist. Precies.... Voel je het. Je houdt alleen je fysieke jas aan met alle begrijpelijke onderdelen (organen) die hun eigen functies blijven doen, maar in een totaal andere opzet. Lichtdoorlatende cellen..... Dat is moeilijk te begrijpen. Dat heeft natuurlijk consequenties. Daar kan je geen zware maaltijden in stoppen.

Wat mij opvalt is dat mensen in hun boosheid gaan zitten ten aanzien van wat er allemaal gebeurt op die aarde. Door in die boosheid te gaan zitten, breng je je eigen licht en energietrilling naar beneden. Het licht is al heel krachtig en dat is waar WIJ aan werken. Niet boos zijn op het duister. Maar werken aan het licht.

Het is heftig in de energie. En toch gaan wij door. Wij voelen de overtuiging dat wij gaan voor het “goede doel”..... En ja zo zit het natuurlijk wel. De leeuwenpoort, de naam zegt het al, het is een hele krachtige energie. Daarmee kan je letterlijk de leeuw in jezelf wakker maken. Je bezit veel meer kracht dan je voor mogelijk houdt. Het licht is al zichtbaar krachtiger. Het mist zijn uitwerking op aarde niet. Het duister wordt in sterk licht gezet. Zo sterk dat er geen schaduwen meer...

oor die hoge trilling zijn wij transparanter aan het worden. Wij voelen niet alleen onze eigen energie, maar ook die van onze omgeving. Van de mensen waar wij mee zitten te praten. Lang niet alle energie die je voelt is van jou. Door je met je eigen hart te verbinden. Door regelmatig, ja iedere dag een moment van stilte in te bouwen, kan je heel veel bereiken. Je krijgt je “eigen” stem te horen en die heeft je veel te vertellen.

Wij hebben een transparantere trilling in onze lichaamsenergie. Dat houdt in dat wij veel gevoeliger zijn geworden. Wij zijn nu al in een heel ander lichaam terecht gekomen. Natuurlijk wanneer je in de spiegel kijkt zie je dezelfde mens die je was. Is dat eigenlijk wel zo. Heb je al gezien dat bij veel mensen de iris in de ogen is veranderd? De energie die zo snel stijgt dat je wel mee moet gaan in die ontwikkeling. Je kan bijna niet meer in die achterhoede blijven lopen.

Wanneer wij naast een vriend of vriendin zouden staan die zo intens aan zichzelf werkte, dan zou het complimentjes regenen. Er zou geen eind komen aan de loftuitingen waarmee wij de ander zouden overladen. Maar hoe staat het met onszelf? Waarom vinden wij het gewoon dat wij ons “huiswerk” zo intens maken en dat wij het eigenlijk maar heel gewoon vinden?

Wij kunnen niet ophouden met het aanmoedigen van uw daadkracht. Weet dat wij hierboven soms een oorverdovend applaus geven in de hoop dat u het voelt en dat u daarvan kracht krijgt om door te gaan. Door te gaan op het pad dat u met heel velen bewandelt. Laat uw angst varen. U wordt van alle kanten beschermd. U die de kracht en de moed heeft om dit voor de mensheid en de aarde te doen.

Wil ik de pijn die mij aangedaan is en die ik dagelijks voel, nu nog langer mijn leven laten beheersen? Heb ik er niet genoeg onder geleden? Ben ik niet lang genoeg verdrietig geweest? En toch ga je door met je die pijnlijke woorden te herinneren. Je blijft die oude wond openen. De pijn die je aangedaan is blijft zodoende in stand. Is dat wat je wil? Nee toch! Dan zal je dit onderwerp bij jezelf rustig moeten gaan bekijken.

Meer weergeven