Luc van Ewijk

''De waarheid'', we hebben er een moeilijke relatie mee als mensen. We vinden het ongemakkelijk. Het is pijnlijk en hard soms. We hoeven ons niet in te graven voor ''de waarheid''. Het andere uiterste is dat je iedereen jouw waarheid opdringt. Terwijl vele toch niet willen luisteren.

Mensen komen automatisch tot je. Omdat je bereik zo groot is. Als je licht groot is, straalt meer licht uit. En ben je op een grote afstand al zichtbaar. Dat is allemaal de nieuwe jij. Heerlijk he. Je mag er ook van genieten. Het delen met de wereld. Jezelf niet klein houden maar jezelf laten zien. Want er komen steeds meer mensen die jou begrijpen. Waarmee je echt de diepte in kunt.

Steeds meer mensen zullen gaan zien. En uiteindelijk gaat iedereen mee. Want het is leuker om je eigen leven zonniger te maken. Dan in de donkere schaduwen te blijven. Waar de eeuwige regen over je uit stroomt. De weerstand neemt toe. Tot het punt dat mensen gaan inzien. Dat ze beter hun energie anders kunnen gaan besteden. Want ze vechten tegen hun eigen vooruitgang.

Op naar de hogere dimensies. Die op aarde gaan nestelen. Omdat het tijd is dat we verder gaan met onze evolutie. Onze aarde opknappen. Die we verwaarloosd hebben. Niet iedereen is er al klaar voor. Soms lijkt je tijd maar nutteloos want je zit toch nog in het systeem. Niet elke weg is snel bewandelbaar. En dat is. Omdat je het kan. Oude zielen krijgen de langste wegen. Omdat alleen dát ze uitdaagt.

We zijn niet allemaal hetzelfde. Maar we tellen allemaal mee. We worden opgevoed om allemaal in hetzelfde systeem rond te draaien. We leren om een deelnemer te zijn. We leren niet om onszelf te zijn. Wat is de goede weg? Is dat een goed leven hebben. Nee, het is je hart volgen. De uitdaging is dat we zelf onze weg gaan bewandelen. Ondanks wat andere mensen zeggen.

We zijn er bijna. Bijna bij de doorbraak. Bijna bij de nieuwe dag. Alleen is deze heel anders. Veel lichter. Omdat we niet meer zoveel bagage hebben. Al wat we niet nodig hebben. Is zich aan het verwijderen van ons. We voelen ons weleens eenzaam. Niemand lijkt ons te begrijpen. De weg van de eenzame strijder. De drager van het licht.

Als een oude ziel op aarde. Het is best een uitdaging. Je vangt de sterkste stormen op. Krijgt de sterkste inzichten. Bent hier gekomen om bewustzijn te brengen op aarde. Om een bron van licht te zijn. Wijsheid te delen zodat mensen het beste uit zichzelf kunnen halen.

Niet luisteren naar anderen. Want er is geen goede weg. De beste weg is de weg die voor jou werkt. Laat het vuur toe want het vuur verbrand al je angsten. En pusht je vooruit. Niemand loopt zijn pad alleen. Want er zijn er meerdere die hetzelfde doen. Jouw pad is mensen bewust maken. Bewust maken van de waarheid. En hoe we van de aarde een goede plek kunnen maken. Door een voorbeeld te worden. Gewoon laten zien wat anders is.

Je hoeft niet meer te vechten van jezelf. Je hoeft jezelf niet meer te bewijzen. Omdat alles er al is. Alles wat je nodig hebt. Het leven is nu veel lichter. Je ziet waar je heen kunt. En volgt die weg met plezier. Het is wennen. Want je hoeft niet meer zoveel aan jezelf te werken. Je bent gewend dat iets veel moeite kost. Om het te bereiken. Maar dat is iets van de oude tijd.

Stap niet in de valkuil. Van dat je ze kunt helpen. Want dat kan niet. Je kunt alleen mensen helpen die hun waarheid willen zien. Anders is het alleen maar energie verspilling. Ze lopen tegen de richting in. Maar het universum werkt ze tegen. Want er is geen verstoppen meer bij in deze tijd. De waarheid zal hoe dan ook aan het licht komen. Bij iedereen.

Meer weergeven