Ellen Worm

Ik had nooit eerder bewust mijn aandacht naar binnen gericht, dat was goed voelbaar. Eerlijk gezegd had ik geen idee dat er ook een innerlijke wereld bestond. Dat had ik nooit geleerd op school, en ook thuis spraken we nooit over onze gevoelens. Ik was altijd bezig. Stond nooit stil bij zaken die ik voelde. Onbewust leefde ik op de overleving stand. Gewoon knallen, dat doen we toch allemaal?! Mijn hoofd regeerde de hele dag. Daar twijfelde ik nooit aan, waarom zou ik ook?

Er is ons als kind niet geleerd om ons veilig te voelen bij ons Zielenaspect. We voelen vaak al heel jong dat dingen niet kloppen, je raakt als kind te verward door dwangmatigheid en prestatie dwang in de maatschappij. Daardoor komt de roep van je ziel op de achtergrond. Dit veroorzaakt veel lijden op jonge leeftijd. Als dit niet gevoed word dan heb je op latere leeftijd heel veel doorzettingsvermogen en vastberadenheid nodig om alsnog contact te maken met je Ziel.

De maatschappij is gericht om alles in hokjes te plaatsen. Dit is goed en dat is niet goed. Het geeft heel veel stress als je niet kunt voldoen aan de eisen van de buitenwereld. Dat heeft mij heel lang het gevoel gegeven dat ik niets voorstelde.