De Amazone over Vrouwelijke en Mannelijke energie ♥ Eric Pasman ♥ Lichtwerkers Nederland


De Amazone is als vrouwelijke jager een mythisch figuur die in de tijd van de Griekse Goden bekend stond om haar onoverwinnelijkheid tijdens de jacht en op het slagveld. De Amazone vocht enkel alleen met mede vrouwelijke Amazonen aan haar zijde. In dit artikel verhaalt Eric over zijn kennismaking met de Amazone tijdens een Ecstatic Dance. Vervolgens gaat Eric tijdens meditatie in gesprek en deelt de Amazone haar ervaringen en inzichten over de balans tussen mannelijke en vrouwelijke kracht in de mens.

* Afbeelding: impressie verschijning in potloodschets.

Psychose


Een belangrijk thema in mijn proces van zelf-healing naar aanleiding van mijn recente kennismaking met lichtwerk door een intense psychose van vijf dagen, is mijn balans tussen mannelijke en vrouwelijke energie. Hierin word ik begeleid door wat ik noem een Gidsende Stem, die sinds de psychose permanent en liefdevol bij mij is. 

In het verleden heb ik in een masculiene, stressvolle en prestatiegerichte omgeving gewerkt. Zoals de boom stress kan krijgen als zijn takken afgezaagd worden, zo kan ook je lichaam stress opbouwen door dingen die het meemaakt. Dit kan allemaal weggehaald worden, alleen dat kan soms wat tijd kosten. Datzelfde geldt voor het herstel van de mannelijke en vrouwelijke balans in mijzelf.

Intuïtief wist ik dit al, maar de bevestiging kreeg ik toen ik afgelopen zaterdag op coaching was bij Gerrit Gielen.

Hij begeleidde mij naar het laatst aanwezige stresspunt in mijn lichaam: mijn zonnevlecht. De zonnevlecht is de derde Chakra en bevindt zich net boven je navel en onder je middenrif.

Daar zit bij mij al jaren opgebouwde stress. Toen ik onder zijn begeleiding op zoek ging naar die stress, kwam eruit dat daar een angst zat. Dit bevreemdde mij, omdat ik dacht dat ik door mijn recente psychose van mijn angsten bevrijd was. Blijkbaar kost het proces van genezing van stress in dit lichaam toch wat meer tijd dan ik misschien stiekem had gehoopt.

In contact met de innerlijke kinderen

 

Onder de begeleiding van Gerrit ontdekte ik dat in mijn zonnevlecht een klein jongetje huisde. Dat jongetje was klein, schimmig en had niet echt een gezicht. Toen ik naar het jongetje toeging, werd het steeds doorzichter. Het jongetje was bang voor mij. Gerrit vroeg me afstand te nemen en mezelf in een klein meisje te veranderen. Zo goed als dat ging probeerde ik dat. In de gedaante van het meisje zocht ik toenadering bij het jongetje. Toen ik dichterbij kwam, verliet het meisje mij en zag ik haar op een afstandje contact maken met het jongetje. Het meisje was sterk, blij en zonder angst. 

Ze liep op het jongetje af, die haar heel blij omarmde. Ze vlogen elkaar in de armen, dansten samen en vergaten duidelijk dat ik op een afstandje stond te kijken. Het jongetje was zichtbaar nog wel verzwakt, maar niet meer angstig, nu het meisje bij hem was. Ik was niet meer nodig. Ik kon mijn afstand nemen en rustig toekijken. 

Het meisje was sterk en deelde haar kracht met het jongetje. Samen dansten zij als één. En het meisje wist ook, dat op een dag als zij bang zou zijn, het jongetje er voor haar zou zijn.

Ik beëindigde de trance. Het ging vanzelf. Mijn lichaam ontlaadde spanning. Ik begon overal te trillen. Gerrit en ik wisten dat het voldoende was. Gerrit gaf aan dat het moment was om te stoppen. Ik beaamde dat. Aan het einde van de sessie gaf hij mij als advies om deze oefening in de toekomst wat vaker te herhalen. Daar had ik een goed gevoel bij.

Ik ben de Dans, de Danser en het Dansen

 

De zondag erna ging ik naar de Ecstatic Dance in Amsterdam, op de Tweede van Swindestraat. De Ecstatic Dance is een dansvorm waarbij niet gepraat wordt, geen alcohol of drugs gebruikt worden en mensen op blote voeten dansen. Het is een dans die je toelaat om helemaal jezelf te kunnen zijn, zonder schaamte of oordeel, doordrenkt van liefde en respect.

Voor aanvang van de Ecstatic Dance, zocht ik thuis op advies van Gerrit in een diepe meditatie weer het jongetje en het meisje op. Ze waren daar nog steeds, samen aan het spelen. Erg ontspannen. Ik nodigde ze uit om tijdens de dans samen in mij mee te dansen. Mij te zijn, zoals ik ook hen ben. De meditatie was niet lang, maar het was voldoende. Mijn intentie voor de dans was om vanuit rust, kalmte en balans verbinding en plezier te maken met andere mensen. 

Ik kwam aan bij Jungle, de danszaal voor de Ecstatic Dance. Het was pas de tweede keer dat ik hier deelnam. Het was weer een beetje spannend. Jezelf volledig overgeven en je laten leiden door de dans. Zeker met mijn recente psychose nog vers in mijn achterhoofd. Hoe laat ik me gaan? Wat zal ik doen?

Deze gedachten verdwenen als sneeuw voor de zon. Toen ik naar het toilet ging, voordat ik de dansvloer betrad, zei mijn gidsende stem tegen mij: jij hoeft niets te doen. Overal waar je staat, sta je op dat moment. Als je ergens anders gaat staan, dan sta je daar weer. Je hoeft niemand op te zoeken, want de mensen die jij nodig hebt zullen op dat moment voor jou verschijnen. Je hoeft niets te doen. 

Een mantra kwam tot mij, die ik een jaar geleden eens gelezen had. Deze mantra staat in het boekje van Deepak Chopra, met de gelijknamige titel. De mantra luidt: Ik ben de Dans, de Danser en het Dansen. Ik hoefde inderdaad niets meer te doen. En zo geschiedde de dans.

Het was heerlijk. Daar waar ik bij mijn eerste Ecstatic Dance nog wat gefocust was op het beschermen van mijn eigen energie, wás ik nu de energie. Ik liet mezelf moeiteloos dansen door de muziek en als mijn vibraties te hoog werden, leidde ik mijzelf naar een rustig plekje. Nam wat te drinken of ging even zitten. De dans was wederom magisch.

Tijdens de dans kwamen het jongetje en meisje in mij meermaals tot uiting. Ik voelde een diepe verbinding in mijn buik, ter hoogte van mijn zonnevlecht. Ik was in mijzelf, in balans, tussen en met de mensen. Ik ging heel diep in trance, tijdens de dans. Ik werd de dans, het dansen en de danser. Mijn sensualiteit was voor mijzelf, van mijzelf. Mijn plezier was in mijzelf, met mijzelf. Ik was één met mijzelf en met de mensen om mij heen.

Stromende Liefde

 

Ineens kreeg ik zin om mijn T-shirt uit te trekken. Dit terwijl niemand zonder shirt danste. Ik vond het voorheen altijd een beetje overdreven als mannen hun T-shirt uittrokken. Tot die tijd zou ik er écht niet aan gedacht hebben om dit te doen. Maar de dans leidde mij en ik kon niet anders dan volgen. Mijn gidsende stem zei tegen mij: waarom zou je het niet doen? Het voelt toch of je dat wil? Ik reageerde met ja. Toen zei de stem; Eric, schaamte helpt ons niet. En anderen ook niet. Doe gewoon je shirt uit. Dus dat deed ik en het voelde heerlijk. De stem zei: hoe meer jij je vrije zelf bent, hoe meer je dat geeft de mensen om je heen. Het gaat niet eens meer om jou, want jij bent niemand. 

Dit inzicht was vrij intens. Ik merkte ook dat ik hoog in mijn vibratie kwam. Daardoor bracht de dans mij na verloop van tijd naar een rustig plekje om te zitten. Ik nam plaats. Checkte mijn eigen energie, voelde mijn lijf en toen zag ik wat ik tijdens mijn psychose ook zag. 

Om mij heen zaten een vijftal mannen en vrouwen, in verschillende rustposities. Sommigen zaten in meditatie, anderen lagen op hun rug. Wat ik ervaarde, was dat al de rust van die mensen om mij heen mij direct in balans bracht. De mensen om mij heen brachten mij terug op aarde. En vanuit de centrale positie waar ik zat, gaaf ik hun mijn balans terug. Ik was een spil in het energieveld wat daar plaats vond, zoals zij ook een spil waren in het energieveld wat om hen heen plaats vond. Het was voor mij ontroerend om deze stromende liefde en balans tussen mensen weer te mogen zien, maar dan zonder de verwarring van mijn recente psychose. 

De Amazone

 

Ik was weer oké. De dans bracht mij de dansvloer op. Aan het einde van de twee uur dansen gebeurde het. Ik danste helemaal in balans en verbinding met mezelf en mijn omgeving. Om mij heen was iedereen volledig in zijn of haar eigen flow. Ik voelde dankbaarheid voor al die mooie mensen om mij heen. Als een flits zag ik haar. De Amazone. Recht tegenover me rees ze hoog boven mij en de dansende mensen uit. Een krachtvrouw, maar dan zacht en sensueel tegelijk. Met een helm op, een speer in haar hand en een groen harnas aan. 

Ik moest naar de grond zakken. Ik kon niet anders. Met mijn hoofd tussen knieën, gezicht naar beneden. Daar maakten we kennis. Rechts van mij zat een vrouw ook op de grond in haar eigen dans, die volledig op mijn frequentie afgestemd was. En ik op die van haar. Via de balans tussen haar en mijn energie startte de kennismaking tussen mij en de Amazone. Ik voelde de kracht, sensualiteit en vrouwelijkheid van de Amazone door mij heen stromen. Ik kroop helemaal in elkaar. Ik verwelkomde haar. Ik nodigde haar uit. En zij accepteerde mij. Ze gaf me aan voor altijd bij me te zijn. Dat we vanaf dat moment één waren, zoals we dat altijd al geweest waren.

Even kreeg ik een korte aai over mijn rug, precies op het moment dat de Amazone mij accepteerde. En ik wist van wie het was. Het was Manon die achter mij stond. Eén van de sterkste, mooiste vrouwen die ik bij het Ecstatic Dance tot dan toe had gezien. We hadden nog steeds niet met elkaar gedanst, althans niet van dichtbij. Maar waar jij en ik vandaan komen bestaat afstand en nabijheid niet. Wij kunnen samen zijn, zonder bij elkaar te zijn. Het enige wat wij doen, is elkaar zien voor wie we werkelijk zijn. Het systeem doet de rest. En zo ook kwam deze bevestigende kriebel over mijn rug precies op het juiste moment. Alles klopte. 

De dans ging met mij door. Ik richtte mij op en de muziek nam mij mee naar balletvormen die ik nooit eerder heb gedaan. Met een ongelofelijke sensualiteit en beweeglijkheid die niet kon vallen onder mannelijk óf vrouwelijke energie, werd ik gedanst door de Amazone. Vanbinnen kon ik wel huilen van geluk.

Na afloop van de Ecstatic Dance ging ik naar huis, douchte, at een broodje en met mijn broertje en zijn vriendin zijn we een stuk gaan wandelen in het Vondelpark. We deden een biertje en die avond ben ik vroeg mijn bed in gedoken. Want hoe mooi spiritualiteit ook is, onze benen staan op deze aarde en mijn familie en vrienden zijn voor mij net even wat te belangrijk om mezelf te verliezen in het niet-tastbare. 

Ik las die avond in bed een passage over contact maken met voorgaande levens, Engelen of Gidsen. Of hoe je het ook maar wil noemen. Tenslotte is alles slechts taal wat wij mensen elkaar hebben aangeleerd te begrijpen. Ik vond datgene wat ik las maar wat vaag. Tegelijk dacht ik aan de wonderlijke ontmoeting die ik met de Amazone had gehad. Waarom zou ik het eigenlijk niet gewoon proberen om nog eens contact te zoeken? Alleen hoe moest dat dan? Ik had op internet weleens gekeken voor cursussen Channeling of Sjamanisme en al dat soort zaken, maar dat sprak me niet heel erg aan. En daarbij, de gidsende stem in mijn hoofd gaf al vanaf het begin tijdens mijn psychose aan dat ik niets meer hoefde te leren, omdat ik alles al weet, wat we tot nu toe weten. Dat er maar een paar mensen zijn die me écht wat kunnen leren. En dat ik die vanzelf tegen zou gaan komen. De stem legde mij meermaals uit dat het mijn rol was om te ontdekken wat we nog niet weten. Dat het mijn rol is om de vragen stellen, waarvan we het antwoord nog niet weten. En de hypotheses. Wat dit dan ook mag betekenen. Daar ben ik nog steeds niet over uit. 

De dag erna startte ik mijn ochtendmeditatie. Ik had was niet van plan om de Amazone op te roepen. Eigenlijk wilde ik weer terug naar het jongetje en meisje. Echter zo werkt het voor mij niet, dus ik liet me leiden door het moment. Ik begon mijn meditatieplek in te richten. Ik nam thee en een sinaasappel. En een vitaminepil. Ook zo’n eigenaardige eigenschap die ik eerder nooit had, maar sinds de psychose nu wel in mijn systeem zit. Ik richtte mijn meditatieplek zo in dat ik mijn eigen energieveld creëerde. Ik heb daar op onverklaarbare wijze wat symbolen en rituelen voor gekregen, waar ik nu verder niet op in zal gaan.

In mijn kamer staat al zo’n vijftien jaar een massief houten beeld van een gehurkte, geslachtsloze persoon van zo’n veertig centimeter hoog. Het voelde alsof dit beeld naast mij moest zijn, in mijn energieveld. En dat gebeurde dus ook. Geen idee waarom, maar het gebeurde wel. Naast dat ik een kaarsje voor mezelf brandde, kwam ook voor dit beeld een kaarsje te branden. 

Trance

 

Zoals altijd, deed ik niets, als ik niet wist wat ik moest doen. Ik liet me leiden door mijn gidsende stem. Toen begon het. Ik deed mijn ogen dicht en zat binnen een fractie van een seconde in mijn trance. Mijn rechterhand kwam op het hoofd van het beeld te liggen en mijn linkerhand ging naar mijn hart, daar waar ik ook mijn symbool van Ying-Yang heb hangen. Deze Ying-Yang hangt aan een krachtketting van Nepalees touw van grondwortels. Het Ying-Yang symbool was daarvoor via mijn zusje uit de Wereldwinkel bij mij gekomen. De ketting en het Ying-Yang symbool zijn in de bossen van Ibiza door lichtwerker Agatha ritueel bij elkaar gebracht. Daar ben ik verder niet bij geweest. De ketting straalt echt ongelofelijk veel energie uit. Maar wat de functie is? Geen idee. Ik doe ook maar wat goed voelt. Ik heb niet echt een keus.

Dus met mijn ketting om zette ik de intentie voor mijn meditatie. Deze luidde: Ik vraag de Amazone mij te steunen in het herstellen van mijn eigen man – vrouw balans, zodat ik niet langer naar vrouwen kijk als prooi, maar zowel mannen en vrouwen zie voor de Zielen die ze zijn en daardoor mijn Zielswens kan vervullen om angsten bij mensen weg te halen.

En direct verscheen de Amazone, als stem in mijn hoofd. Het was een onderwijzing, die ik van haar kreeg. Dat deed ze deels door mij mee te nemen in haar herinneringen en ervaringen, deels door uitleg te geven en deels door mij vragen te stellen.

Ze begon door mij mee te nemen op de jacht. We liepen in haar lichaam door het bos. Door het ritselen van de bladeren. Ik voelde de energie van de andere vrouwelijke jagers. En ik voelde geen angst. Dat was de reden, zo legde de Amazone mij uit, dat de Amazonen zulke goede krijgers en jagers waren. De Amazonen waren spiritueel zo diep met elkaar verbonden dat zij geen angsten meer hadden en jaagden als één. Zij waren in staat om collectief te voelen. Zoals vrouwen die lang samenleven ook hun menstruatiecyclus op elkaar afstemmen. Dat was de kracht van de vrouwelijke jager.

Toen nam ze mij mee in haar behoeften na de jacht. De jacht vroeg haar veel energie. Bij terugkomst moest ze rusten. Dat was het allerbelangrijkste. Rust.

Mijn vraag naar haar was; hoe zat het dan met de mannen? Zij antwoordde dat haar lust naar mannen groot was. Ik merkte dat ik dat een fijn gevoel vond, dat ook de Amazone behoefte had aan seks.

Ik vroeg haar naar het verschil in jagen tussen mannelijke jagers en vrouwelijke jagers. Ze legde mij uit dat mannen en vrouwen op een verschillende manier jagen. De vrouwen jagen via hun gevoelsverbinding als één. Mannen jagen als individu in een groep en maken gebruik van hun eigen kracht binnen het geheel. 

Ze legde uit dat ze het daarom ook fijn vond om met een man te zijn. De gevoelsverbinding tussen haar en haar vrouwelijke medejagers kostte veel inspanning. Veel praten, veel samenzijn, veel delen. Een man had deze behoefte minder. Een man had vaker de behoefte om zich af te sluiten, om in zijn eigen energie te zitten, om niet verbonden te zijn. Samenzijn met een man gaf haar de ruimte om niet in verbinding te hoeven zijn, om in haarzelf te mogen zijn. 

Toen vroeg ik aan de Amazone: maar hoe zit het dan met mannelijke en vrouwelijke kracht die je van binnenuit hebt? De Amazone viel stil. Ze liet mij nadenken over mijn vraag. Ze hielp me om contact te maken met mijn mannelijke en vrouwelijke energie. Ze liet me haar kracht voelen en ze liet me nog even de kracht van het kleine meisje voelen. Toen daagde ze me uit om mijn eigen mannelijke kracht te voelen. 

Ik voelde niets. Helemaal niets. Ik voelde mijn lijf en mijn zijn, maar kon geen associatie maken met een andere vorm van kracht in mij.

En toen gaf ze me het antwoord. Ze legde me uit dat Zielskracht vanbinnen geen mannelijke en vrouwelijke kant heeft. Alles is één. Toen ze dat zij raakte ik geëmotioneerd en merkte ik dat er een last van mijn schouders viel. Ik was er al. De zoektocht naar het harmoniseren van vrouwelijke en mannelijke energie was ten einde. De Amazone voegde eraan toe dat we vanzelfsprekend aan de buitenkant andere eigenschappen hebben, zoals een man een penis heeft en een vrouw niet. Maar de kracht vanbinnen kent geen mannelijkheid en vrouwelijkheid.  We zijn één energie.

Vervolgens verschoof mijn vraag naar mijn Hartsverlangen om samen te zijn met een vrouw en een gezin te stichten. Ik vroeg de Amazone hoe het zat met de liefdesrelatie tussen man en vrouw, nu ik wist dat vanbinnen we eigenlijk geen man of vrouw zijn. De Amazone antwoordde: juist doordat je nu weet dat je als één energie in balans bent in je lichaam, kan je samenzijn met een vrouw die dat ook is. 

Ze lichtte toe: als mens zal je altijd alleen zijn in je lichaam. Je bent altijd alleen. Dat is je biologische begrenzing van je aards zijn. Samen in verbondenheid alleen kunnen zijn, is dan ook de hoogste vorm van Liefde die je op aarde kan bereiken. Weten dat je samen alleen kan zijn en alleen kan zijn, terwijl je samen bent, is de grootste bevrijding in jullie Hartsverlangen om het Leven op aarde te kunnen delen op jullie eigen manier.

De Amazone dwong mij om mijn vier lessen samen te vatten, die ik hier had geleerd. Ze wilde niet dat ik het opschreef, want dat zou de meditatieve trance beëindigen. Dus ik moest het net zo lang herhalen tot ik het scherp had. Toen ik de vier lessen een aantal keer had opgesomd, over wat de Amazone voelde, deed en nodig had, liet ze het me omdraaien en in de ik-vorm formuleren. 

Daar kwam het volgende uit:

 

❤ IK ben één energie

❤ IK rust uit

❤ IK sta altijd in verbinding

IK ben altijd alleen

De Amazone en ik wisten dat we klaar waren. Ze nodigde me uit om nog even te genieten van het moment. Met haar en mijn linkerhand wreef ze over mijn Hart, zoals de dag ervoor, na de afsluiting van de Ecstatic Dance, ook Manon over mijn Hart had gewreven. 

Langzaam deed ik mijn ogen open en was ik terug in de kamer. Waar ik overigens nooit weg was geweest, want al die tijd was ik Eric. 

Want ik ben Eric. 

Voor de duidelijkheid.

 

Wil je meer weten, of heb je interesse om van gedachten te wisselen? Mail dan naar:

Eric Pasman

e.pasman.01@gmail.com

Gerrit Gielen

info@gerrit-gielen.nl

www.gerrit-gielen.nl

Healing / Energietransmissie

Integratie geheelde mannelijke en vrouwelijke energie

Maandag 11 november (11-11) 20:00 - 21:00 uur door Lea van der Eem


Tijdens de overgang naar de nieuwe tijd maken wij laagje voor laagje de oude energie los uit ons systeem en integreren energieën van steeds hogere frequenties in ons lichaam.

In ons systeem liggen ook oude energie en ideeën opgeslagen over wat mannelijk en vrouwelijk is. Deze ideeën zijn gebaseerd op ervaringen in dit en vorige levens, overgenomen uit karmische (familie) velden en collectieve pijnvelden en dragen daarmee de energie van de derde dimensie.

Tijdens onze ontwikkeling in bewustzijn, groeit ook ons begrip van wat mannelijke en vrouwelijke energie in zuivere vorm inhoudt. 

Ieder mens draagt zowel mannelijke als vrouwelijke energie in zich, ongeacht of je een man of vrouw bent.

 

Zuivere / hele mannelijke energie:

Goed geaard, stevig, krachtig & zacht, geeft bedding en duidelijke grenzen, veiligheid, steun, vertrouwen, gezond onderscheidingsvermogen, geeft richting en vorm.

 

Zuivere / hele vrouwelijke energie:

Oneindig bewustzijn, helder weten, intuïtie, diep in zichzelf verankerd, bron van inspiratie, bron van schepping en multidimensionaliteit, verbinding, vloeiend, stromende energie. 

 

Het één kan niet zonder het ander.

Zonder het vrouwelijke worden er ongeïnspireerd en zonder gevoel lege doelen nagestreefd.

Zonder het mannelijke stromen al die mooie geïnspireerde energieën, ideeën en gevoelens alle kanten uit en krijgen geen richting en concrete aardse vorm.

In harmonieuze verbinding is het vrouwelijke de inspiratiebron en geeft diepte en het mannelijke is de veilige, geaarde, stevige bedding waarin richting ontstaat en vormgegeven en gecreëerd kan worden. 

De mannelijke en vrouwelijke energie in pure, zuivere vorm èn hun innerlijke, harmonieuze samenwerking, zijn een belangrijke basis voor het creëren van de nieuwe aarde. 

 

Tijdens deze healing / energietransmissie wordt zowel zuivere innerlijke mannelijke als vrouwelijke energie en een harmonieuze verbinding geactiveerd.


 Maandag 11 november (11-11) 20.00 uur tot 21.00 uur.

 Thuis op je eigen fijne plek.

 Lea van der Eem, Spiritueel Psycholoog, Gids bij ontwaken in de nieuwe tijd

 

⟴ Bijdrage energieuitwisseling: € 19,50

 

Blijf op de hoogte van nieuwe ontwikkelingen

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

* indicates required

Reactie schrijven

Commentaren: 0