Functioneren zonder de opgetrokken muur ♥ Marjon Hornung♥ Lichtwerkers Nederland

Veel mensen staan er eigenlijk helemaal nooit bij stil. Ze voelen zich eigenlijk overal waar ze zijn zichzelf. Aanpassen of voor bereiden voor bepaalde situaties, plekken of groepen hebben ze niet nodig.

Voor mij ligt dat heel anders. Ik merk het nu helemaal heel sterk, nu ik een tijdje niet zelf naar de winkel kon of drukke plekken kon bezoeken. Alsof ik me normaal schrap zet en mijn muurtje om me heen bouw, voordat ik naar buiten of naar plekken met veel mensen ga. En nu ik een kleine maand me niet schrap hoefde te zetten, maar ook niet kón zetten, is het toch ineens heel spannend om wel weer te winkelen, of naar de markt te gaan.

Dat was even schrikken! Met de veilige steun vanuit mijn gezin, er ging steeds iemand mee mijn grenzen weer oprekken, valt de angst nu wel weer weg. En zijn groepen mensen ook niet meer zo overweldigend spannend. 

De opgetrokken muur

 

Maar het heeft me wel aan het denken gezet. Want blijkbaar is die muur er al zo lang dat ik me het helemaal niet bewust ben. Niet dat ik hem plaats zodra ik naar buiten ga, ik onder groepen mensen kom, etc. Wil ik die muur eigenlijk wel?

Waarom heb ik hem eigenlijk? En hoe belemmerd hij me? Want dat hij me belemmerd, weet ik zeker. En ondanks al het werk dat ik al gedaan heb, is er nog steeds een deel van mij bang voor de buitenwereld, om mijn kwetsbaarheid te laten zien. 

Het kan ook zijn dat ik nu dit gevoel zo veel groter maak dan het eigenlijk is. Doordat ik zo gevoelig ben, komen andere mensen met hun gevoelens en emoties sterk binnen bij me. Het kan ook gewoon ontwenning zijn, waardoor alles weer even zo rauw en heftig voelt. En dat ik alleen een laagje eelt weer even mag maken, en is het eigenlijk helemaal geen muur. Wat ik zelf denk? Dat ik de combinatie heb, nu een beetje gebrek aan eelt, maar zeker ook iedere keer die muur in lastige situaties.

Herken jij dit bij jezelf? 


Dat, wanneer je een tijdje hebt mogen ontspannen en terug trekken uit de wereld, je ook een periode hebt waarin de buitenwereld echt wel heftig, hard of ongevoelig lijkt? En hoe ga je daar vervolgens mee om? Went het weer snel, of blijf je veel energie moeten stoppen in het omgaan met die buitenwereld? Of lukt omgaan met die buitenwereld echt niet, dat kan natuurlijk ook. Dat de wereld zo heftig overweldigend blijft, dat je niet naar buiten kunt of moeite hebt te kunnen functioneren?

Op dit soort momenten ben ik zelf zo blij dat ik mijn apotheek aan hulpmiddelen thuis in de praktijk heb. Ik heb oliën die me steunen en helpen aarden. Met reiki bij mezelf help ik mijn energie weer opladen en helen waar ik (ook emotionele) klachten heb. Maar vooral ook heb ik homeopathische middelen die me bij dit proces kunnen omvatten en ondersteunen. Er zijn namelijk middelen om dat muurtje te helpen afbreken. En gelukkig (!) ook middelen om te zorgen dat de buitenwereld echt niet zo hard meer binnen komt. Zodat dat muurtje ook niet meer direct terug opgebouwd hoeft te worden. Want oude gewoontes hebben wel even de tijd nodig om te ontwennen en om nieuwe gewoontes te vormen.

Wat zijn de bouwstenen van deze muur?

 

Belangrijk is dan de vraag waarom je dat muurtje hebt. Bouw je je muurtje op vanuit angst? Of vanuit gebrek aan zelfvertrouwen, of misschien vanuit een gebrek aan zelf liefde of respect? Dat maakt het kiezen ook soms wel lastig: wat is nu precies het achterliggende gevoel. Maar met een beetje zoeken en graven, lukt het bijna altijd om het juiste middel te vinden. Waardoor je meer gaat voelen wie je bent en dat jij helemaal goed bent zoals je bent. Ook in situaties waarbij je je eigenlijk normaal gesproken niet oké voelt. 

Soms gebeuren er dan weer dingen, waardoor je het gevoel hebt weer helemaal terug naar af te zijn. Dat is helaas ook het leven, soms is het vallen en opstaan. Maar het vallen, de dieptepunten, geeft ook weer de mogelijkheid om verder te kijken en iedere keer weer te ervaren dat je daarna weer omhoog kunt krabbelen. Alleen of met hulp, of dat nu je homeopathische medicatie is of een andere vorm van hulp. Misschien helpt het je al om dat te realiseren: je krabbelt echt weer op (eventueel met de juiste hulp) en je bent daarna weer zo veel sterker.

Ook ik blijf  om- of neervallen en mijn kwetsbaarheid daarbij ervaren. En hoe spannend het ook is, het maakt dat ik die kwetsbaarheid steeds iets meer omarm en durf te laten zien. Je bent hierin niet alleen. Zoek net als ik hulp wanneer je er echt niet alleen uitkomt, waar je je veilig voelt om je kwetsbaarheid en onzekerheden te laten zien.

Marjon Hornung
www.praktijkhornung.nl


Healing / energietransmissie

Integratie geheelde mannelijke en vrouwelijke energie

 

Blijf op de hoogte van nieuwe ontwikkelingen

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

* indicates required

Reactie schrijven

Commentaren: 0