Spirituele sabotage ♥ Wendy Gillissen ♥ Lichtwerkers Nederland

‘’Choose your friends wisely.’’

Het is altijd belangrijk om in alle contacten die we maken, of het nu gaat om mensen of niet-belichaamde wezens, ons onderscheidingsvermogen te gebruiken en goed naar de signalen van ons lichaam en onze intuïtie te luisteren. Nergens is dit zo van belang als in de spirituele wereld, waar niet alles is wat het lijkt en er vele krachten werkzaam zijn die de illusie en misleiding gebruiken als manipulatiemiddel.

Een cliënte bezocht mijn praktijk nadat ze een artikel van mij had gelezen over enkelbijters. Ondanks haar krachtige wil en persoonlijkheid, had ze last van weglekkende energie en kwam ze op onverklaarbare wijze niet verder met haar doelen en aspiraties. Wellicht was hier sprake van aanhangende energetische parasieten? 

Bij het werken met regressietherapie ga ik altijd heel natuurlijk en organisch te werk, en luister ik vooral naar de signalen van het onbewuste, de ziel en het onderbewuste van de cliënt. Die geven prima aan welke kwesties het eerst aan bod moeten komen. Soms is er namelijk een spiraalweggetje nodig om te komen tot de kern van de klacht. En het Universum is er briljant in, precies die gevoelens en ladingen te triggeren die het beste als eerste opgelost kunnen worden – als opstapje naar de grote oplossing.  

In de eerste sessie kwam een vorig leven naar voren dat kennelijk van belang was om eerst geheeld te worden – een genezeres die werkte met natuurgeneeswijzen en kruiden. Zij was verraden door jaloerse dames die een oogje hadden op haar minnaar, en als ‘’heks’’ verbrand op de brandstapel. Daardoor was ze angstiger geworden om haar ware kwaliteiten in de wereld neer te zetten. 

Bij de tweede sessie gingen we dieper op de thema’s ‘’zich niet thuis voelen’’ en ‘’weglekkende energieën’’ zodra ze haar intenties probeerde te verwezenlijken. Ze was soms zo geïrriteerd en boos op zichzelf: waarom lukte het nou niet? Moest ze dan maar keihard gaan doordouwen op de kracht van haar wil? Maar dat voelde ook niet goed… Stagnatie was het gevolg. Dus gingen we dat nader onderzoeken. Puur door voelen. Gewaar zijn. Luisteren.

Eerst kwam er een angstige ‘’stem’’ naar voren: een invloed van buitenaf die haar altijd maande vooral voorzichtig te zijn. ‘’Hou je maar koest! Pas op, kijk uit!” Het bleek een oude psychoanalyticus die ze gekend had, een lieve maar door het leven gekwetste man die haar na zijn overlijden alsnog probeerde te behoeden voor problemen – maar op een manier die haar eerder in de weg zat. Na een kort gesprekje over de persoonlijke redenen van zijn eigen angst, werd hij sereen en ging vanzelf zijns weegs. 

Na het vertrek van de oude psychoanalyticus kwam spontaan een proces op gang waarbij de cliënte prachtige kleuren zag… en vele vortexen… maar een dikke mist begon die te verhullen. De mist hield het proces tegen en veroorzaakte verwarring. Een energie diende zich aan die bijna exact hetzelfde zei als de cliënte, een paar minuten eerder: ‘’Ik ben zo geïrriteerd. Ik weet het ook effe niet meer.’’ 

Het was een vrouwelijke aanwezigheid die ze al láng kende: een zielsverwant of zelfs tweelingziel. We gingen kijken wanneer deze manifestatie ervan bij haar was gekomen. Samen waren ze ooit op pad gegaan om iets moois te verwezenlijken. Hun energie was enigszins baldadig en overmoedig: ‘’Dit gaan we effe fiksen.’’ Het doel was: ‘’Helpen,’’ maar in haar tegenwoordige, ouder en wijzer geworden zelf formuleerde mijn cliënt dit als ‘’Mensen dingen laten zien.’’ Hand in hand (voor zover niet-belichaamde wezens handen hebben) waagden ze de sprong, maar eenmaal onderweg splitste de vortex zich opeens, en werden ze van elkaar weg gerukt.

Shock. Trauma. Ontzet door het wegscheuren van haar maatje, zei de cliënte desondanks: ’’Het is prima. Ik moet kennelijk leren het alleen te doen.’’ Maar als therapeut vertrouwde ik het niet. We zijn soevereine goddelijke wezens met absolute vrije wil. We kunnen doen en laten wat we willen. We hebben het recht samen met een maatje op pad te gaan om iets te verwezenlijken. Als we willen incarneren als een groep paarse olifanten, mogen we dat doen en niemand heeft het recht dat tegen te houden. 

Dus vroeg ik door: ‘’Zeg jij dat zelf, of komt dat van iemand anders?’’ Cliënte voelde even goed. Haar lichaam antwoordde met spontane buikpijn. Nee, het was niet haar eigen gedachte. Het kwam van een wezen, dat bang was voor de gebundelde kracht van haarzelf en haar zielemaatje. Samen waren ze te sterk. De splitsing was een sabotageactie. Deze kwam vanuit de duistere pool, van een soort ‘’poortwachter’’, die elke incarnatie actie met veel licht en kracht zag als een bedreiging en probeerde pootje te lichten.

Het klinkt misschien vreemd, maar ik heb het in de praktijk al in vele vormen waargenomen, en zelf ook meegemaakt in mijn incarnatie-proces. Buiten de Bron worden we nu eenmaal geconfronteerd met zowel licht als duister: de polariteiten. Beiden hebben hun rol. En soms worden we, meteen al bij de beweging van de Bron naar de fysieke wereld, overvallen en misleid door krachten van de andere pool – dat zien ze als hun ‘’werk’’. 

En zo zou je het ook kunnen zien. Het donker heeft ook een functie: zonder het donker zouden we minder noodzaak voelen om te groeien in wijsheid, compassie en ervaring. Maar dat wil nog niet zeggen dat we het leuk hoeven te vinden, om overvallen te worden door het duister in ons meest kwetsbare moment: de sprong vanuit de zielenwereld. We gaan daardoor in shock – en dan is het makkelijk voor andere wezens hun gedachten of energieën bij ons naar binnen te loodsen.

Maar ook in dit leven voelde cliënte zich gesaboteerd – wat zich uitte in berusting en het weglekken van energie. Nu kwamen we bij de actuele knoop – en die manifesteerde zich weer door buikpijn. De gedachten van de cliënte gingen vanzelf naar een chakra cursus, ongeveer vijftien jaar geleden. In deze cursus had ze iets vreemds meegemaakt, wat ze omschreef als een soort energetische verkrachting. Een suïcidale entiteit had zich bij haar aangehecht. Daarna ontwikkelden zich haar klachten: weglekken van energie. Aanhechtingen van meerdere entiteiten. Onverklaarbare poltergeist-achtige activiteiten. Grote angst.   

We gingen met de aandacht naar haar buik, waar de pijn was: daar nam ze haar maagchakra waar als een grote geeloranje bol – maar er hingen vele donkere aanhangselen aan. Ze werd emotioneel. Dit was het resultaat van de cursus. Wat was daar gebeurd? Waarom stond ze opeens open voor donkere aanhangsels en entiteiten? Terwijl haar 3e chakra een power-house van energie was…  een grote kracht voor het goede. 

Maar toen ze de chakra cursus deed, destijds, was ze de jongste van de groep. Ondanks haar potentiële kracht was ze nog onervaren, en een tikje onzeker. De leraar, een man die graag in het spirituele middelpunt stond, had haar vele malen gezegd, en vooral ten aanstaan van de hele groep: ‘’Je bent slecht geaard. Je staat te open.’’ En daar werd ze alleen maar onzekerder van. 

Volgens de leraar gaf ze haar energie teveel weg – dus deed hij energetisch iets bij haar derde chakra, om haar ‘’helpersenergie’’ terug te schroeven. Dat was althans wat hij zei. En zeker, ze liep minder leeg. Maar haar energie was ook niet meer beschikbaar om in te zetten zoals ze wilde. We ontdekten dat hij een opening voor kwaadwillende energieën had gecreëerd door haar daar in te prenten: ‘’Ik kan niet aarden. Ik geef mijn energie weg.’’ Deze werkten als bezweringen – overtuigingen die zichzelf waar gaan maken. En deze waren met opzet in haar energielichaam geplant. 

Daarom was ze tijdens en na de cursus opeens een magneet voor entiteiten geworden. Daarom had ze zulke opeens nare ervaringen met ‘’spoken’’ gehad. En daarom werd ze geplaagd door donkere wezens die op haar energie teerden. Het was een doelbewuste sabotageactie – door een spirituele narcist die haar kracht als een bedreiging zag.

We vroegen de hulp van Aartsengel Michael erbij, en de cliënt hoefde alleen maar haar intentie neer te zetten dat ze de negatieve energieën nu los liet en uit haar systeem zette. Er werd een soort energetische ’’strijd’’ uitgevochten in haar energielichaam – vele engelen die zich inzetten om de demonische wezens weg te leiden. Al snel werd het rustig – op een enkele grote zwarte aanwezigheid na.

Ik vroeg de cliënt te checken waarop deze was binnen gekomen en blijven hangen. Het bleek de doelbewuste influistering van de chakraleraar: ‘’Je bent onzeker. Je staat te ver open. ‘’ Dit waren geen diagnoses -  dit waren daadwerkelijke bezweringen. Gezonde verontwaardiging begon zich kenbaar te maken bij de cliënte, en dat kon ik goed begrijpen. Wat deze docent had gedaan had niets te maken met leraarschap – het was zelfs geen missertje vanuit ego – dit was moderne, energetische zwarte magie. Om een potentieel krachtige jonge vrouw de kop in te drukken. 

Gelukkig was het, zoals meestal makkelijk de grootste ‘’naarling’’ los te laten en over te geven aan de engelen zodra het kwartje gevallen was – en toen werd het rustig. Het stroomde weer. Alles resoneerde weer. Haar derde chakra was weer een grote, geeloranje bron van kracht die zijn eigen ruimte weer in kon nemen. Na vijftien jaar verwarring was alles weer in evenwicht en voelde ze zich krachtig en rustig. 

Als therapeut zie ik dit soort dingen maar al te vaak – en daarom vroeg ik mijn cliënt of ik haar sessie als voorbeeld mocht gebruiken voor een blog. Spiritueel machtsmisbruik komt voor – en het is goed spiritueel machtsmisbruik, spiritueel narcisme, en energetische handelingen vanuit ego goed te leren onderscheiden van onthechte onbaatzuchtige liefde, waar leraarschap, zuivere intentie en compassie. Sterker nog: ons leven(spad) kan ervan af hangen! 

Wendy Gillissen
reincarnatietherapie.com


Blijf op de hoogte van nieuwe ontwikkelingen

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

* indicates required

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    anoniem (zondag, 11 augustus 2019 10:12)

    vreselijk. en zó herkenbaar! En dit +- 30 jaar lang. Al deze beschreven stukken passeerden Mij onlangs de revue. zou het. ja. nee. was het haar/hun intentie. niet op de juiste behandelingen kunnen gelijk zijn /of een vorm van, aan het zwarte of ... de ongevingen; dit gebeurd vaak /eens in de zoveel tijd. Ja goed te weten. Leuk is anders zeg ik altijd. En dat met de man: heel herkenbaar los van familie karma waar soortgelijk voorkwam. in eigen levens, de vorige, zeker weten aan de orde gekomen. gezien in dit leven exact het zelfde zich wederom voor deden; met bijna al mijn partners. mij belagen en dergelijke in groepen etc etc.

    hartverscheurend en bijna ongelooflijk. Al zeg ik het zelf. �

    ja wat nu komt dan op ....