Van elite-militair naar zweefteef ♥ Michiel van der Pols ♥ Lichtwerkers Nederland

Ruim twaalf jaar lang heb ik bij het Korps Mariniers gediend. Daar sprong ik uit vliegtuigen, zat ik ruim vijf maanden in Irak, gaf ik leiding aan een anti-terreureenheid en zag ik de uithoeken van de wereld. Nu ben ik actief als coach, schrijf ik blogs, geef ik presentaties en neem ik podcasts op waarbij het thema spiritualiteit centraal staat. Een groter contrast bestaat er bijna niet. Wat is mijn verhaal?


Ik geloof in reïncarnatie. Sterker nog, onder hypnose ben ik zelf teruggegaan naar vorige levens en daar heb ik mogen ervaren dat ik een Franse soldaat in de Eerste én Tweede Wereldoorlog was. De schotwonden waar ik in de Tweede Wereldoorlog aan overleden was, zijn in dit leven zichtbaar als twee mooie ronde moedervlekken op mijn buik. Ze zitten precies op de plek waar ik onder hypnose aanwees geraakt te zijn. Maar ik leerde ook dat ik een leven heb gehad ergens in Ierland en dat ik in een ander leven een Romeinse soldaat ben geweest. Ik heb zelfs een leven mogen zien van duizenden jaren geleden. Het was in een ver en warm land, ik droeg amper kleding en was gewapend met een speer. Deze ervaringen leerden mij dat ik niet één, maar misschien wel honderden levens heb gehad. Elk leven was bedoeld om waardevolle lessen te leren. Als ik een les in het ene leven niet leerde, dan kreeg ik in een volgend leven een nieuwe kans. Ik kreeg de les net zo vaak gepresenteerd totdat ik hem leerde.

Zielsverwanten

 

Mijn vriendin is nog een stap verder gegaan. In een life-between-lifes (LBL) hypnosesessie heeft zij een spirituele leraar mogen ontmoeten die haar in een andere dimensie voorstelde aan haar zielengroep en haar meenam naar een grote bibliotheek. In haar LBL-sessie kregen we bevestigd wat we op aarde al hadden gevoeld: wij zijn zielsverwanten van elkaar en trekken al veel levens met elkaar op. Niet altijd als man en vrouw overigens. Toen wij elkaar in dit leven voor het eerst ontmoetten, voelden we allebei een enorme verbinding en hadden we een sterk gevoel van herkenning. De energie knetterde gewoon tussen ons. Het was een ervaring die ons beide levens op zijn kop zette. Een innerlijke zoektocht volgde waarbij ik ook de spirituele hulplijnen gebruikte om antwoorden te vinden.

Spirituele hulplijnen

 

Gesprekken met verschillende paragnosten brachten me in contact met mijn gidsen en overleden familieleden die ik weliswaar zelf niet hoor of zie, maar de boodschappen die de paragnosten doorgaven, waren zo helder en accuraat, dat ik dit niet af kan doen als onzin. Vrijwel alle voorspellingen die de paragnosten deden, zijn uitgekomen.

Een bijzonder gesprek met een astroloog leerde me dat het leven in grote lijnen al voor me bepaald is en dat ik hier op aarde ben om een unieke les te leren. Zijn omschrijving van mijn leven tot dusver, wat hij alleen baseerde op mijn geboortedatum, -tijd en -plaats, was zo accuraat, dat kon hij niet verzonnen hebben. Ook zijn voorspellingen van mijn nabije toekomst zijn één voor één allemaal uitgekomen. Onder invloed van Ayahuasca heb ik ervaren hoe het is om uit mijn lichaam te treden. Mijn ziel maakte een reis naar andere dimensies. Ik voelde en zag dat we als mensen hier op aarde allemaal energetisch met elkaar verbonden zijn. We denken wel dat we afgescheiden zijn van de rest, maar feitelijk zijn we allemaal één. Er is zoveel meer dan dat wij als mensen kunnen bevatten! Teruggekomen in mijn lichaam ervaarde ik hoe zwaar het eigenlijk is om als ziel in een lichaam te zitten. Dat astrale reizen was fantastisch geweest!

Een reikimaster leerde mij de basis van energiewerk. Via haar handen voelde ik hoe zij mijn lichaam energie gaf. Na elke reikisessie voelde ik mij als herboren. Ook leerde ik hoe ik zelf via mijn handen een ander energie kon geven. Mijn handen worden warm en beginnen te tintelen. Ik voel de energie dan letterlijk mijn handen uitstromen. Eenzelfde soort energie heb ik trouwens ook in mijn vorige huis gevoeld. Al jaren voelde ik me niet prettig in mijn huis en had ik het gevoel dat ik energetisch leeggezogen werd. Ik besloot iemand te vragen mijn huis energetisch te reinigen. Zij bevestigde wat ik al vermoedde; in het huis was de energie van een overleden vorige bewoner aanwezig. Tijdens het gesprek gaf ze aan dat deze entiteit achter haar stond. Het was immers nieuwsgierig wat deze vrouw kwam doen. Ik stak mijn armen uit en voelde zelf een koude elektromagnetische energie achter haar. Ik kon deze entiteit gewoon zelf voelen! Na de huisreiniging heb ik deze energie nooit meer gevoeld en was de sfeer in het huis opmerkelijk positiever.

Wat een zweefteef...

 

In mijn crisisperiode heb ik het universum om tekens gevraagd én gekregen. Ik heb met wichelroedes gelopen en de werking ervan zelf ervaren. Ik heb diepe meditaties gedaan. Toen ik voor moeilijke keuzes in mijn leven stond, heb ik een luide stem gehoord die me aanwijzingen gaf. Ik ben me bewust geworden dat ik hooggevoelig (HSP) ben en dat ik hierdoor goed de energie van de ander kan lezen. Tijdens mijn coachsessies heb ik geleerd dat ik soms informatie doorkrijg dat van buiten mezelf komt. Er zijn onwaarschijnlijke toevalligheden geweest, tekens, momenten van kippenvel, regenbogen, bijzondere ontmoetingen, heel veel dubbele getallen, brandalarmen en radio’s die spontaan midden in de nacht afgaan, heldere dromen, etc. etc. Ik heb zoveel mogen zien en ervaren. Wat ik voorheen afdeed als zweverigheid en klinkklare onzin, heb ik nu zelf aan den lijve ondervonden! Ik heb vanuit andere dimensies hulp gehad, onvoorwaardelijke liefde gevoeld en hierdoor een bijzondere innerlijke reis afgelegd. Al die ervaringen hebben een diepe indruk op mij gemaakt en mijn kijk op het leven totaal veranderd.

Mijn voormalige collega’s zouden me kunnen omschrijven als een ware zweefteef. En dat snap ik! Dat had ik zelf een aantal jaar geleden ook kunnen zeggen. Mezelf kennende had ik dat overigens het hardste geroepen. De transformatie die ik door de ontmoeting met mijn zielsverwant Linda heb doorgemaakt is enorm. Het contrast tussen mijn leven toen en mijn leven nu is groot. Nog niet zo heel lang geleden was ik immers nog officier bij het Korps Mariniers en reed ik patrouilles door de woestijn van Irak, sprong ik uit vliegtuigen, trainde ik om gijzelingen en kapingen te beëindigen en stond ik wekelijks urenlang op de schietbaan.

Een andere kijk op het leven

 

Ik heb door mijn transformatie veel mogen leren over mezelf, anderen en de wereld waarin we leven. Mijn kijk op het leven is totaal veranderd. De belangrijkste verandering is dat ik me nu realiseer dat het leven voor me en niet tégen me is. Mijn hele leven is precies zo gegaan zoals het heeft moeten gaan. De dynamiek in het gezin waar ik geboren ben, alle ontmoetingen, (verbroken) relaties, werk… alles is als een zorgvuldig plan uitgevoerd om te komen waar ik moet zijn. Alle mooie, maar ook alle moeilijke momenten zijn nodig geweest om lessen te leren en hierdoor te groeien. Ik realiseer me nú dan ook dat alles wat op mijn pad komt een hoger doel dient. Mijn ogen zijn open gegaan. Ik kan de magie zien van een spontane ontmoeting, een onwaarschijnlijk toeval of onverwachte verandering. Het dient allemaal een doel. En zo heeft ieder mens zijn eigen lessen te leren en een uniek proces door te maken. In elk lichaam zit een ziel die bewust voor deze ervaringen op aarde gekozen heeft. Ik kan ook niet meer anders naar mensen kijken. Ik zie dat we allemaal met elkaar verbonden zijn en ieder op zijn eigen manier het leven op aarde (be)leeft. Allemaal hebben we ons eigen proces met een perfecte timing. Het leven is gewoon één grote speeltuin. We mogen hier spelen en leren. Het voelt alsof ik wakker geworden ben.

Wakker worden!

 

Ik ben wakker geworden (lees: meer bewust) als op een grote slaapzaal waar heel veel anderen nog liggen te slapen. En hoe hard ik ook aan de bedden aan het schudden ben, de anderen worden niet wakker. Hoeveel gesprekken ik ook voer, blogs ik schrijf, podcasts ik opneem of presentaties ik geef, mensen worden daar niet wakker van. In eerste instantie ervaarde ik dat als erg frustrerend. Wordt toch wakker!! Want als je wakker wordt, stopt het onnodig lijden. Je leven wordt dan zoveel lichter! Kom op, wordt toch wakker! Op die slaapzaal liggen mensen te slapen waar ik van houd. Ik wens hen ook zoveel verlichting toe. Ik voel me misschien ook wel een beetje als Jim Carrey in de film “The Truman Show (1998)”. De hoofdpersoon komt er op het einde van de film achter dat zijn hele leven één opgezet spel is geweest. Pas als hij op (innerlijke) reis gaat, ontdekt hij de ware aard van zijn bestaan. Zijn ogen zijn geopend. Pas dan ziet hij wie hij werkelijk is.

Maar, om in de metafoor van de slaapzaal te blijven, mensen worden pas wakker als ze daaraan toe zijn. Alles heeft zijn perfecte timing. Iedereen wordt wakker op hun eigen manier en op hun eigen moment. Dat kan in dit leven zijn of in een volgend. De ontmoeting met mijn soulmate heeft mij in dit leven wakker gemaakt. Voor de ander is er bijvoorbeeld een burn-out, een scheiding, een eenheidservaring, een bijna-dood ervaring of een depressie voor nodig. Allemaal manieren die hetzelfde tot gevolg kunnen hebben: mensen worden wakker met een ander/hoger bewustzijn. Ze herinneren zich wie ze werkelijk zijn, maken verbinding met hun ware-ik, gaan leven vanuit hun hart, realiseren zich dat we allemaal met elkaar verbonden zijn en wat het werkelijke doel van het leven op aarde is. Gelukkig worden er van de nieuwe generatie kinderen er een heleboel “wakker” geboren – de nieuwetijdskinderen. Maar ook zij hebben allemaal een proces van vele levens achter de rug om te komen waar ze nu zijn.

De kloof tussen mijn oude en nieuwe Bewustzijn

 

Ondanks dat ik me realiseer dat iedereen op zijn eigen moment en manier wakker wordt, heb ik toch de enorme drive om mijn ervaringen met de wereld te delen. Want mijn leven is zoveel lichter geworden, dat gun ik anderen ook. Ik schud de ander dan wel niet wakker met mijn verhalen, maar wellicht brengt het wel wat verzachting. En voor degenen die wakker zijn, geeft het misschien wat herkenning en houvast. Nee, je bent niet gek geworden. Je bent eindelijk wakker geworden!

Ik lees nu boeken die ik eerder op de plank liet staan. Op social media volg ik pagina’s waar ik voorheen niets mee had, ik kijk nu opeens naar filmpjes van spirituele leraren op YouTube en ook van de ParaVisie had ik niet eerder gehoord. Nu ik wakker ben, kom ik erachter dat er een hele wereld van andere “wakkeren” is die elkaar inspireren met hun verhalen en inzichten. Wat een geluk! Maar waarom wilde ik deze wereld niet eerder zien? Wat stootte mij er aan af? Ik zette destijds de mensen die met spiritualiteit bezig waren weg als zweefteven. Ik ervaarde dat er een enorme kloof tussen mij en hen zat. De belevingswereld van mijn oude wereld sloot helemaal niet aan de op de verhalen van de zweefteven. Het waren anders-denkenden waar ik helemaal niets mee had. Dus ook hun verhalen, inzichten en lessen – hoe waardevol en fantastisch die ook zijn - kwamen bij mij niet aan en maakten mij zeker niet wakker.

Wakker zijn betekent niet dat je uitgeleerd bent

 

Als het leven voor me en niet tegen me is én als alles met een reden gebeurt, zit er ook een reden achter mijn wakker-worden in dit leven. Welke les kan ik als ziel leren van het wakker zijn in een wereld waar zoveel mensen nog liggen te slapen? Ligt daar niet mijn werkelijke les in verscholen? Want wakker-zijn, betekent niet dat je uitgeleerd bent. Misschien begint het leren dan pas echt! Want durf ik nu mijn ware-ik te laten zien in een omgeving waar mensen veelal een ander perspectief hebben? Durf ik mezelf uit te spreken, mijn hart te volgen en liefdevol naar de ander te zijn ook al heeft die ander een compleet andere levensfilosofie? Durf ik mijn ware-ik te laten zien aan de militairen waarmee ik jaren heb gewerkt en aan mijn familie en vrienden die nu een heel andere Michiel zien? Durf ik die échte Michiel overal en altijd te zijn en midden in de maatschappij te staan ook al weet ik dat het stempel zweefteef er snel opgeplakt wordt?

De ware les

 

Juist dit pure-Zijn, altijd en overal, is mijn ware levensles. En door te Zijn, kan ik wellicht anderen inspireren datzelfde te doen. Enkel al door te Zijn, sla ik een brug tussen werelden die ogenschijnlijk ver uit elkaar liggen. Zo wordt de afstand van elitemilitair naar zweefteef ook voor anderen een stukje kleiner. Uiteindelijk maakt het niet uit of iemand wakker is of niet. Wie bepaalt eigenlijk wat wakker-zijn is? Het gaat erom dat mensen de beweging van het hoofd naar hun hart maken en zo vanuit hun hart gaan leven. En hoe meer mensen vanuit hun hart leven, hoe groter de acceptatie is van elkaar. Want dan kunnen we liefdevol naar elkaar kijken en zien dat iedereen zijn eigen bewustzijnsniveau, eigen proces en eigen lessen te leren heeft. En belangrijker nog, mensen zullen gaan zien dat wij en alles om ons heen met elkaar verbonden is en dat we hier op aarde maar tijdelijk zijn om te mogen spelen en leren.


Michiel van der Pols

 

www.doorbraakcoaching.com



 Schrijf je in voor de Lichtwerkers Nieuwsbrief

* indicates required

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Cauwels Ivan (zondag, 10 maart 2019 13:43)

    Goede namiddag juist dat verhaal gelezen van M van der Poel echt alles klopt wat die schrijf ben onder de indruk
    Ook veel mee gemaakd lijk hem woon in Afrika maar kom einde mei af naar België zou jullie.graag ontmoeten groeten
    PAPA IVANO

  • #2

    Saskia (zondag, 10 maart 2019 18:31)

    Ik vind de balans tussen “willen helpen / willen inspireren” en weten dat ieder zijn eigen moment heeft, vaak lastig. Het is zo fijn om wakker te zijn! En vooral de mensen die je dierbaar zijn wil je graag helpen. En welke spiegel is dat voor mij? Dat ik de ander (nog) niet onvoorwaardelijk liefheb?
    Het blijft een uitdagend proces van een Ziel die “weet” maar met het Aardse leven te dealen heeft. Dankjewel �