Niemand hoeft te lijden en niemand hoeft je te redden | Rani Savitri | Lichtwerkers Nederland

Ieder concept, ook het concept wat men van God heeft gemaakt, dient een Meester uit het bewustzijn te verwijderen. Niet om te kwetsen, maar vanuit mededogen.

Het eerste wat belangrijk is, de eerste stap, is dat men tot het non-duale bewustzijn komt. Wanneer we vasthouden aan het concept ‘God’, dus niet aan God zelf, maar aan het concept, blijven we gevangen in de dualiteit. Ook wanneer we niet in een God geloven zullen we gevangen blijven in de dualiteit, ook dit is een overtuiging, net zoals alle andere overtuigingen.

Er zal dan altijd een ‘ik’ zijn en een ‘God’, een ander, geen God, of de wereld, zijn, er is altijd twee, een subject en een object.

Het is een de-hypnose. Een eerste stap.

We zijn zo in de slavernij geraakt dat we de moed hebben verloren. En zelfs als we totale onzin zien, dan werpen we geen (kritische) vragen op. We accepteren het gewoon, als makke schapen, als kuddedieren.

We zijn in een zodanige situatie terechtgekomen dat we al onze intelligentie zijn kwijtgeraakt.

En de winst gaat voorzeker naar de gevestigde belangen.

De gevestigde belangen, banken, scholen, het rechtssysteem, de politiek, de maatschappij in haar gehele omvang, zij WILLEN dat jullie in deze zelfde situatie blijven, zonder deze zelfde situatie (makke, onwetende schapen) zouden deze gevestigde belangen er niet zijn, zouden zij niet kunnen blijven bestaan, zouden zij niet kunnen overleven, zouden zij niet nodig zijn.

Weet dat zij enkel nodig zijn omdat de mensheid onwetend is. De enige manier voor een mooiere vredigere wereld is dus niet door te strijden hiertegen, maar door een innerlijk proces door te maken. Door wetend te zijn, te worden, in plaats van onwetend, door in liefde en vrede te zijn in plaats van in angst, haat en strijd. Door je los te maken uit de hypnose, uit de kudde... vredig, niet vechtend en schreeuwend.

Een intelligent mens hoeft nooit te strijden en is altijd in vrede omdat het weet. Deze mens weet wat er aan de hand is en hoe eruit te ontsnappen. Deze mens ziet dat strijden tegen onrecht enkel nog meer onrecht teweegbrengt.

Wanneer er geen vrede in de mens is, kan er onmogelijk vrede in de wereld zijn

 

Vergeet alle plaatjes welke de gevestigde belangen, ja ook de ouders, de sociale contacten, de maatschappij, de religies, in de hersenen hebben gegrift.

Vergeet alles. Vergeet spirituele groei. Vergeet alles wat te maken heeft met spirituele doelstellingen.

De existentie heeft geen doel. De existentie is eenvoudig, een geweldige speelsheid van energie, zonder ergens naartoe te gaan. Verheug je in die dans, word deel van die dans en bloemen van grote zegen zullen op je neerdalen.

De mensheid is tot nu toe gedomineerd en het resultaat wat we over de gehele wereld zien, is niets dan ellende.

Mensen gaan door met leven. Wat kunnen ze anders doen? Ze gaan maar door, slepen zichzelf voort terwijl ze heel goed weten dat aan het einde het graf op hen wacht. Ze blijven hopen, dromen, ze blijven fantaseren, maar ze leven niet, althans niet werkelijk.

Leer werkelijk te leven, en het leven is NU en HIER.

 

Alleen wanneer je in dit leven, in al zijn dimensies, in al zijn kleuren, volledig verdrinkt, is er het paradijs.

Mensen blijven maar doorgaan met het wijzigen van hun illusies.

Als ze jong zijn heeft men de illusie van de liefde; misschien zal de liefde alle deuren van alle mysteries openen. Het opent inderdaad de deuren, niet van de mysteries, maar van de misère.

Wanneer ze ouder worden rennen ze achter geld aan. Men heeft enkel geleerd ladders te beklimmen. Men gaat maar door met het beklimmen van ladders. En aan de top van iedere ladder vindt men NIETS. Misschien zal een volgende ladder vervulling brengen, maar de vervulling komt nooit, enkel frustratie..

Wanneer mensen uiteindelijk hun wereldse vormen van hoop, illusies en dromen hebben beëindigd, gaan ze deze veranderen en vestigen nu deze hoop op spirituele groei... ofwel, de volgende illusie.

Ineens richt men zich op God, op het paradijs. Men maakt opnieuw beelden, maar van God en het paradijs zijn geen beelden te maken, laat staan dat we God of het paradijs in woorden kunnen verwoorden, kunnen uitleggen.

Dit is onmogelijk... ieder woordje, ieder beeldje, iedere uitleg, is ver verwijdert van dat wat, en wie, God is.

De mensen maken er altijd hun eigen verhaal van, hun eigen beelden en hun eigen woorden.

Dit zijn dezelfde mensen, dit is dezelfde geest, die totaal niets geleerd heeft. Nu is deze mens eindelijk enigszins ontwaakt en nu slaapt deze mens verder in een volgende droom. Wederom onwetend, wederom zoekend. Wederom opgejaagd en op de vlucht. Maar nu denkend het wel te weten...

Deze mens weet van geen ophouden, en stort zich in een volgende illusie. Het zogenaamde helpers-syndroom. Het spirituele ego is geboren. Deze mens gaat maar door het thema ‘worden/zijn’ op alle mogelijke manieren, als de hypnose van deze tijd, van de tijd te belichten. Door discussies te voeren, door eindeloos te spreken over dat waar niet over gesproken kan worden.

Men kan enkel middels een directe ervaring weten wat en wie God is. Niet middels boeken, niet middels beelden, niet middels woorden, niet middels denken, niet middels anderen. Niemand kan je God tonen anders dan God zelf.

In de Baghavad Gita toont Krishna (God), zijn ware gelaat aan Arjuna. En pas dan weet Arjuna wie en wat God is, pas dan.

Tenzij je totaal gedesillusioneerd bent, hetgeen betekent dat je in het geheel niet aan morgen denkt, zul je de zuivere waarheid van de existentie niet kennen, die louter existeert in DIT moment.

Je zult jezelf er altijd van verwijderen, en je zult het altijd uitstellen.

Je bent altijd op weg. 

Altijd op de loop.

Het is nu tijd om totaal gedesillusioneerd te raken. Van wereldse illusies, of bovenwereldse illusies, omtrent liefde, omtrent geld, en omtrent Verlichting.

Het is zelfs nodig om volledig gedesillusioneerd te zijn omtrent God, omtrent de non-duale wereld, omtrent het paradijs. Zelfs wanneer de eerste stap is gezet, naar de non-duale wereld, is dit slechts een eerste stap. Ook hierin raakt men vaak verstrikt, alsof het doel dan is bereikt. Maar een non-duale realisatie is een onvolledige realisatie.

Men is dan nog steeds gevuld. En dat wat gevuld is met allerlei gedachten, concepten, ideeën, ervaringen, overtuigingen, conclusies, kan ONMOGELIJK ontvangen.

Het ontvangen van God, de openbaring van God, is totaal anders als men denkt. 

En enkel wanneer we volledig leeg zijn, kan God zich openbaren, kun je God ontvangen. Is een relatie met God mogelijk.

Dit zal totaal anders zijn als men ooit had verwacht. Het is zo groots en toch zo simpel.

Wees alleen hier en nu.

Hier is geen hoop, omdat door hoop dromen/illusies ontstaan. Als je de geest toestaat te hopen, ben je ook in de valkuil van die geest gevallen. Het verleden is deel van de herinnering, niet deel van de existentie. De toekomst bestaat niet, want die is nog niet gekomen.

Het leven bestaat alleen nu. In dit ene moment.

Wees gewoon wat je bent, en je BENT thuisgekomen.

In feite heb je je huis nooit verlaten.

Je bent altijd hier geweest.

Rani Savitri