De storm van het loslaten. Maakt de bodem voor het nieuwe | Luc van Ewijk | Lichtwerkers Nederland

Vergeet het anders zijn. Labels die vandaag de dag op kinderen worden geplakt. Hebben niet echt een doel.

Lichtwerkers en mensen die kunnen zien werden al eeuwen tegengewerkt. Dat is deze eeuw niet anders.

Vergeet ADHD vergeet PDD nos. Dat zijn verzonnen ziektes. We zijn gewoon lekker autistisch. Omdat we niet in de normen en waarde van nu passen.

We hebben geen zin om als een robot te leven. Mensen lijken vandaag de dag meer op robots dan ze zich kunnen voorstellen.

We hoeven niet allemaal op één lijn te lopen. Allemaal achter de elite aan. De fabel van de maatschappij. Terwijl we zo wanhopig wachten tot de doorbraak eindelijk komt.

Het duur allemaal zo lang. Dus dan ga jezelf maar wat doen. Je gaat zelf de verandering vormen. Je hoeft nergens meer in te passen.

Liefde heb je genoeg. Dan geef jezelf maar wat. We maken liefde zo moeilijk. Dat je er al geen zin meer in hebt om eraan te beginnen.

Geen zin meer hebt om aan te passen aan een toekomstig dame. Want je hoeft je niet aan te passen. Het hoort gewoon te passen.

Je voelt de revolutie door je heen stromen. Je doet de meeste bizarre dingen nu. Omdat je de vrijheid voelt. En vrijheid eenmaal gevoelt. Laat je niet meer los. Je wil vrij zijn. Leven als een koning omdat het kan. En omdat we het verdient hebben.

We hebben geen zin meer in negatieve mensen. Mensen zeiken om alles. Zo verloren zijn ze. Ze lopen rondjes om hun eigen as. Vandaar dat we ons meer splitsen. Ze horen de bodem te raken.

En wij horen met elkaar te verbinden. Zodat we de nieuwe wereld maken. Omdat we niet hoeven te wachten op aliens. Of ruimte scheppen die eindelijk een keer zouden gaan landen.

Nee we horen onze eigen shit op te ruimen. We hebben er zelf voor gekozen om hier te landen. We zijn vergeten hoe goed het leven kan zijn.

We zijn het goede van het leven. Als een luxe gaan zien. Dat doe je maar met mate. Vandaar dat ongelukkig zijn de norm is.

Niemand doet anders. Omdat het zo lekker is om ergens bij te horen. Je herkent jezelf op ten duur niet meer. Mensen pesten omdat ze bang zijn van anders. En ze willen niet veranderen. Ze merken dat jouw energie ze over de streep probeert te trekken.

En we worden keihard gesteund. Daarom gaan we nog door. Net dat laatste zetje. Voor de kop van de Titanic niet meer boven het water te zien is. Je hoort symbolisch dood te gaan. Om dingen vanuit een ander opzicht te bekijken.

Eerst de jij voor we aan de wij kunnen beginnen. Eerst egoïstisch aan jezelf denken voor je een ander kunt helpen.

Eerst jouw succes bouwen. Voor anderen ervan kunnen genieten. Eerst jouw zelfliefde op pijl maken voor de liefde van je leven kan aansluiten.

Eerst al je oude troep opruimen. Die als een enorme storm nu naar boven komt. Niks blijft meer verborgen. Het is al onze tijd. Alleen horen we dat elke dag te herinneren.

Er zullen dan wonderen gebeuren. Omdat alles sneller gaat zodra we weer volledig kunnen zien. De tijd van alles goed. In plaats van overal keihard voor te werken. Terwijl je maar een meter opschiet.

Luc van Ewijk
www.mindstroom.nl