Bewakers van de nieuwe tijd. Als een helpende hand | Luc van Ewijk | Lichtwerkers Nederland

Een rare tijd is het maar. We gaan met mensen om die totaal anders zijn dan ons. En lopen af en toe flinke deuken op. Maar een half uur later hebben we er al vrede mee.

Wachters van de nieuwe tijd.
Verzamelaars van kennis en wijsheid. En we helpen mensen letterlijk de andere kant op. Vandaar dat we dat niet erg vinden.

En vandaar al die kraaien die je ziet. Overal waar je fiets of rijd. Het symbool voor grote kennis. Bewaarder van kennis.

We helpen mensen de andere kant op. Vandaar dat ze nog niet afgeketst zijn door ons licht.

We weten de weg al. Maken onze weg. En in de reis helpen we mensen om ook in de nieuwe tijd gewend te raken.

Natuurlijk zijn mensen eigenwijs. En zullen ze koppig zijn. Stiekem pikken ze al wat op. Jij was er ook niet in een dag. Dus die mensen doen er een aantal jaren over. Voordat ze zijn waar jij bent.

Ze zijn als een enorme spiegel. Je ziet wat je niet wilt zijn. En toch zijn we dat nog weleens. Je past je vanzelf aan op de nieuwe tijd. En zo doet iedereen dat.

Niet meer uit elkaar. Maar met elkaar. Want het gaan om de wij in de nieuwe tijd. Met zijn alle maken we een nieuwe wereld.

Het gaat om de verschillen in de nieuwe tijd. Niet meer allemaal eilandjes maar verbonden. Verschillende waarheden. Want we zijn onze eigen wetenschappers geworden. Eigenwijze in plaats van volgers.

We gaan vol gas. Zetten volop druk op de oude tijd. En dat roept weerstand op. Net zolang tot het om swift. Dat de weerstand nieuwsgierigheid is geworden. Want dan krijgen we het pas druk. En zullen we enorm binnen gaan lopen.

Vergeten soms dat er een rem is. Want vaak is onze energie al genoeg. Om mensen aan het denken te zetten. Of om ze onderbewust al klaar te stomen.

Het lijkt steeds minder lang te duren. Omdat de energie in record tempo toeneemt. Vele hebben nog niks door. Maar alles staat op springen.

Sommige horen te verdrinken met het oude. Terwijl andere dan al over kunnen stappen naar het nieuwe. Gewoon door wat sporen los te laten. Het zoeken mogen ze zelf doen.

Hoe het eruit ziet maakt niet uit. Het gaat erom dat het goed voelt. De vorm komt vanzelf in beeld. Dat is wat je toekomst brengt.

Net als je ook van je dagen mag genieten. Niet altijd aan het werk. Maar even afgesloten. In de golven van gelukkigheid. Die plezier maken aan je brengt.

Het is vooral een kwestie van onszelf herinneren. Stukje bij stukje. Zodat we weten wat we allemaal kunnen en wie we zijn. Net als je kennis herinneren. Zodat je het kunt gaan gebruiken.

Een generatie vol eigenwijzen. Omdat ze geen school meer nodig hebben. Alleen oude kennis om hun wijsheid in op te halen.

De groeispurt komt door de energie toename. En doordat je ziet. Zonder je ogen te gebruiken. Kijken met je spirituele oog. Ook wel je derde oog. En je zult alle verbanden zien.

Dat is weten zonder te eten. En dat is wijsheid uit je rugzak halen. En met andere kunnen delen. Wanneer ze er klaar voor zijn. Dat zullen ze ooit.

Luc van Ewijk
www.mindstroom.nl

Foto © Lichtwerkers Nederland 
Speciale dank aan Melany Plug & Willem Zwanenburg