In verbinding met mezelf | Avalon van Vliet | Lichtwerkers Nederland

Eind 2014 kwam ik als jonge advocaat in een burn-out terecht,

ik kon het maar niet geloven: “gebeurde mij dit echt?”

Wauw, wat voelde ik me een potje waardeloos en slecht.

Vanaf dat moment begon bij mij het BewustZijn van mijn interne gevecht.

Ik liet een jaar later alles achter me en vluchtte met mijn backpack naar het buitenland,

ik wilde het niet meer, verbintenissen aangaan, verantwoordelijkheden dragen, ik schoof alles aan de kant.
Een ‘vrij’ leven, dát klonk pas interessant. 

Ik rende zo hard als ik kon, weg van mijn pijn en al mijn angst,

om te falen (of juist om te slagen?) en mij met mijzelf en anderen te moeten verbinden, daarvoor was ik het bangst.

Mijn eerste verre reis naar Azië duurde het langst.

Ik bleef 4,5 maand weg en kwam toen met heimwee en vol dankbaarheid weer naar huis,

totdat de onrust weer begon.. ik voelde me wéér niet thuis.

Zo ben ik 3 jaar in de weer geweest,

zoekend naar verbinding, ergens bij horen, maar naar Liefde nog het meest.

In het echte leven had ik altijd veel oppervlakkige 'vrienden' en op FaceBook begaf ik me in 20 verschillende groepen,

er was altijd wel iets dat me dan bezighield en mijn aandacht deed roepen.

Ik dacht ook altijd op een nieuwe bijeenkomst of in een nieuwe groep mogelijk wél mensen te vinden om mee in verbinding te raken,

ik zei dan tegen mijzelf: “in deze groep kun je vast veel leuke vrienden maken”.

Maar wanneer jij niet in verbinding met jouzelf doet staan,

trek jij de daarbij behorende mensen aan.

Mensen die ook geen verbinding met zichzelf kunnen maken,

en dus ook niet in verbinding met jou kunnen raken.

In die 3 jaar leerde ik in Thailand van een Monnik mediteren.

Dat was de eerste keer dat ik ervoer hoe het was om naar binnen te keren.

Wauw, wat zat daar veel (ver)bindings-, verlatings- en faal angst en nog meer ongein,

wauw, wat had ik veel opgekropte en weggestopte pijn.

Op hele jonge leeftijd had ik besloten,

dat mijn hart veiliger was, wanneer al mijn gevoelens bleven opgesloten.

Door met mediteren dagelijks naar binnen te keren,

maakte ik contact met mijn hogere Ware Zelf, mijn Spirit, van wie ik kon leren.

Hoe ik aan mijn pijn en wonden kon werken,

waardoor ik mijn eigen kracht, eigenwaarde en (zelf)vertrouwen heb weten te versterken.

Mijn hart durfde het toen weer aan,

om voorzichtig weer open te gaan.

Waardoor ik nu dagelijks Liefdevol in verbinding met mijzelf en anderen kan staan.

Pas wanneer wij leren dat wij het waard zijn om Liefde te mogen ontvangen,

kunnen wij voldoen aan ons grootste hartsverlangen. 

Wanneer wij weer in verbinding met ons hart kunnen komen, 

lossen blokkades zich op en kan onze energie eindelijk weer doorstromen.

Alles wat mij vanuit de verbinding van een open hart geen Liefde meer kon geven,

heb ik bewust achter mij gelaten in mijn leven.

Al heb ik daar ontzettende moeite mee gehad,

maar ik wist: “ik heb dit nodig op mijn pad”. 

Om vanuit Liefde naar de Wereld te kunnen blijven kijken,

heb ik mensen en situaties nodig die mijn leven met Liefde doen verrijken.

Toen ik voor Liefde begon te kiezen,

ben ik veel vrienden gaan verliezen.

Vrienden die zichzelf geen onvoorwaardelijke Liefde kunnen geven,

waarbij ik met mijn waarheid te dichtbij hun pijn kwam in hun leven.

Onvoorwaardelijke Liefde betekent dat jij goed bent zoals jij bent en van jouzelf, jezelf mag Zijn. 

Onvoorwaardelijke Liefde betekent het kunnen openen van het hart en het toelaten van gevoelens van ongemak, teleurstelling en pijn.

Dat is helemaal oké, zo bewandelt iedereen het eigen pad.

En dien je te accepteren dat je met hen een mooi verleden hebt gehad. 

Álles is namelijk vergankelijk in ons leven, zegt Boeddha.

Het is daarom dat ik mij niet aan de materiële wereld hechten ga. 

Ondanks dat ik weleens gevoelens heb van eenzaamheid tijdens mijn reis, weet ik dat ik er nooit alleen voor sta.

Er is namelijk altijd mijn hogere Ware Zelf om te raadplegen,

ik zie verbinding met mijzelf nu als een prachtige zegen. 

Ik zal altijd de waarheid blijven uitspreken, niets en niemand houdt mij daarin tegen.

Mijn hart is open, ik voel me met onze Wereld weer één, ik ben content met mijn pijn.

Ook de nare gevoelens mogen er van mij nu Zijn.

Door terug bij mijzelf te komen,

heb ik eindelijk hier op Aarde mijn plek ingenomen.

Mijn tijd is nu gekomen. Dit is mijn tijd voor het manifesteren van mijn dromen!!

Avalon van Vliet
http://vindjouwspirit.nl