Kiespijn en het gebruik van jouw vermogen tot herstel - Ronald Smit - Lichtwerkers Nederland

Lieve vrienden, laatst had ik een afspraak voor mijn ½ jaarlijkse controle bij mijn tandarts en zouden we gelijk even twee vullingen vervangen.

Van eentje heb ik niet eens iets gemerkt maar van die bovenste kies was wel even een ander verhaal, ik was in ieder geval blij dat ik bij machte mag zijn om voor 150% mijn zuiverbewustzijn te gebruiken waardoor de rust in je keert en je alles gelaten kan ondergaan zonder dat het een uitdaging wordt.

Na die betreffende vulling werd me al gelijk gezegd, dat dit wel eens een probleem kies zou kunnen gaan worden omdat de kies al ver uitgeboord was en we tot op de zenuwen moesten boren om de boel op te ruimen en weer te kunnen vullen.

Mij werd medegedeeld dat de zenuwen zouden kunnen afsterven wat als gevolg zou hebben, of een wortelkanaalbehandeling of trekken… we moesten het maar aankijken hoe het zou gaan lopen.

Ik heb het drie weken aangekeken en drie weken goede overlast gehad van die kies, op het laatst zo een overlast dat ik twijfelde om een pijnstiller te nemen of niet.

Nu ben ik niet zo een pillenslikker dus dat hebben we niet gedaan, maar ik heb wel de maandag na het weekend de tandarts gebeld en opnieuw een afspraak gemaakt om het opnieuw te laten bekijken.

Toen ik bij die tandarts kwam had ik wonderbaarlijk genoeg nergens meer hinder van, maar we hebben er wel naar gekeken. Na een hoop geklop en een watje met koudemiddel (een bevroren watje) kwam er eigenlijk hetzelfde uit. Een wortelkanaalbehandeling… of eruit dat ding! Maar de gebeurtenis vooraf mocht mijn bewustzijn aanraken, we hebben dus helemaal NIETS gedaan en ik ben weer naar huis gegaan.

 

Daar zat ik dan, thuis en niets gedaan… wat nu verder?

Tijdens mijn eerstvolgende ochtendmeditatie mocht ik de eerst dingen binnenkrijgen via mijn Hogere Zelf… mijn kies had rust en liefde nodig na dit trauma! Nooit bij stilgestaan, dat een kies rust nodig mocht hebben na het zetten van een vulling… maar zogezegd zo gedaan. Ik ben de volgende periode mijn eten dus gaan verwerken aan de rechterkant en de linkerkant dus gaan ontzien. Ik heb tijdens het poetsen mijn kies met liefde omringt, mijn dankbaarheid getoond dat hij daar zit en voor mij het werk mag doen.

 

Wonder boven wonder, een dag later voelde ik al verbeteringen optreden. Ik heb elke ochtend tijdens mijn ochtendmeditatie mijn helende energie naar die kies mogen sturen, dankbaarheid tonend voor zijn bestaan en visualiserend dat de zenuwen zich herstelde.

 

Lieve vrienden, binnen een week was de uitdaging verdwenen en had ik nergens meer hinder van!

Ik heb nog even gewacht om jullie hiervan te berichten omdat ik zeker wilde weten dat het weg en over is.

Het lezen van dit bericht mag jullie nu overtuigen dat het zo is!

 

Ik deel dit met jullie vanuit mijn pure dankbaarheid voor het aanspreken van het zelfherstellende vermogen dat de mens heeft gekregen van onze Schepper maar ook voor het feit dat onze Schepper met zijn hulp altijd aanwezig is om ons aan te reiken wat we nodig hebben zodra de dingen zich aanmelden.

We hoeven alleen maar de tijd te nemen om te luisteren ernaar en het oordeel wat wij over zo vele dingen hebben los te laten zodat het universum met ons aan het werk kan en mag gaan.

 

 

Vanuit de bron van onvoorwaardelijke liefde. 

Ronald Smit
http://bronvanonvoorwaardelijkeliefde.simplesite.com/