Een voorbeeld zijn. Zodat de wereld beter wordt - Luc van Ewijk - Lichtwerkers Nederland

We laten de weg zien. We zijn als voorbeeld gekomen op aarde. Om te laten zien hoe het leven beter kan. Niet door erover te zeiken. Maar de verandering aan te gaan.

Laten zien dat je goed kun zijn. Goed in de zin van puur en eerlijk. Je hart volgen en je hoofd koel houden. Zodat je niet teveel ''hoofdpijn'' krijgt.

Het vuur toelaten. Want het vuur verbrand al je angsten. En het pusht je vooruit. Niet teveel want dan verbrand je alles onderweg.

Maar het laat je herrijzen als een feniks. Al het oude wordt verbrand. Zodat een nieuwe jij kan opstaan.

 

Niet luisteren naar anderen. Want er is geen goede weg. De beste weg is de weg die voor jou werkt. En dat is vaak niet de makkelijkste weg. Maar de moeilijkste. Daarom mogen we leren te dansen in de regen. Zodat we tegen een stootje kunnen en sterker worden. Tegen de wisselvalligheid van het aardse leven. En de grille van het universum.

Daarnaast laat plezier toe als een kind. Want het verlicht je pad. Het laat je de leuke kanten van het leven ervaren. Want vaak werken we te hard. En genieten we te weinig.

Laat engelen toe. Ze communiceren met getallen. Vandaar dat je zoveel dubbele getallen om de oren krijgt. Een steuntje is zeker lekker. En soms zelfs noodzaak.

En je bent niet alleen. Niemand loopt zijn pad alleen. Want er zijn er meerdere die hetzelfde doen. Jouw pad is mensen bewust maken. Bewust maken van de waarheid. En hoe we van de aarde een goede plek kunnen maken.

Een voorbeeld zijn. Door een voorbeeld te worden. Gewoon laten zien wat anders is. Je blaast ze van hun troon. Want ze zullen versteld staan van wat er allemaal kan.

Maar vaak zien we dat niet. Omdat we slechts binnen de poorten van onze comfortzone blijven. We leren veilig te leven. En niet onze grenzen verleggen. Terwijl we zo niks leren. En altijd laag bij de grond blijven. Nooit kunnen opstaan. En op eigen kracht staan.

Je kunt zelfs vliegen. Vliegen doordat je vertrouwen hebt in wat je kunt. En je verlangens naar je toe komen vliegen. Dat noemen we de wet van aantrekkingskracht. Ik noem het de wet van geloven. Het universum laten werken. Zodat ervoor jou gewerkt wordt.

Die eigen plek wordt voor je gemaakt. Vergeet het alleen niet aandacht te geven. Dat is het water die het nodig heeft. De mest is de kracht die je erin stopt.

We leren te weinig wat er echt toe doet. We leren niet naar onszelf te kijken. Omdat we dan geen scholen meer nodig hebben. Want we zijn zo wel eigen leerling en meester. Dat verschilt per situatie.

We worden klein gehouden. En worden beperkt met een hoop nutteloze regeltjes. Terwijl dat onze ruimte alleen maar beperkt. Terwijl onze geest niet te beperken is. Het wordt juist creatiever in tijden van schaarste of beperkingen.

We zijn tegen elkaar in plaats van met elkaar. Een organisme een soort. Die juist samen hoort te werken. Vergeet het geloof, we zijn allemaal mensen en dat is wat telt.

Een milieu creëren waarin dat kan. Waarin niks te gek is. Want een algemene waarheid hebben we niet nodig. Alleen een eigen waarheid. Eigen bagage om te doen. Waarvoor je hier kwam.

 


En dat ga ik doen. Laten zien dat niks onmogelijk is. Leven waarvoor je bent gekomen. Maakt je automatisch tot voorbeeld. Zodat meerdere kunnen doen wat hun hart in geeft. Dan wordt de aarde nog hartelijk.

Luc van Ewijk
www.mindstroom.com