De verrijzenis van ons hogere zelf - Mieke Vulink - Lichtwerkers Nederland

Als je de weg naar binnen bent opgegaan, ben je meestal op een punt in je leven aangekomen waarop je je realiseerde dat je nog steeds niet gevonden had wat je diep van binnen hebt gezocht.

Hoewel je misschien niet eens wist wat je precies zocht, was het duidelijk dat wat er buiten jezelf te vinden was niet genoeg was om de honger te stillen.

Het is letterlijk een keuze geweest om het 'hogerop te zoeken'; een keuze die aangestuurd is door ons hogere Zelf.

Eenmaal die innerlijke weg op gegaan bleek ook dáár dat je niet meteen instant vervulling vond. Dat zullen velen herkennen! Nog steeds lijkt deze zoektocht vanuit ons ego soms onbegonnen werk. Je stuit op alles wat er tussen jou en waar je vanuit je ziel naar verlangt in is gaan staan. Ze belemmeren ons vaak het zicht op de waarheid. Het zijn de muren van al onze ego-delen die geprobeerd hebben om ons zo goed mogelijk te beschermen in duale werelden waarin we ons vanuit onze ziel niet thuis voelden.

De egodelen die we opgebouwd hebben, hebben ons eeuwenlang proberen te sturen gedurende al die levens waarin we de leiding van ons hogere Zelf niet meer konden voelen. Hoe extremer de vervormingen waren waar we mee te maken kregen, des te dikkere muren ons ego in ons heeft gemetseld. De meest hardnekkige en verdichte delen zijn nou precies de laatste loodjes (en soms laatste loden) waar we momenteel tegenaan hikken.

Dit zijn de delen die met de hel, met Lucifer, Satan, de duivel, reptielenwezens, Archonten etc. te maken hebben gehad. Het zijn de delen die zijn afgesplitst omdat ze het op aarde niet meer konden uithouden. Maar als je dieper doorkijkt, vanuit een hoger perspectief, zijn het onze delen die de moed hebben gehad om met ons goddelijke licht af te dalen tot in de werelden die het verste van hun Bronverbinding zijn afgedwaald. Je zou ze onze helden kunnen noemen, en dat is niet zover naast de waarheid. Want juist die delen die de hoogste liefdesvelden dragen voelen zich geroepen om anderen er aan te herinneren dat de deuren van de goddelijke Bron altijd open staan voor hen die willen terug keren.

De herinneringen aan die diepe afdalingen komen nu bij velen van ons naar boven, in de vorm van intense afscheidingspijnen. Niet dat we meteen weten of zien waar die afscheiding ooit ontstaan is, maar we betreden innerlijk de velden in onze lagere lichamen die deze diepste illusies van dualiteit nog dragen. 

Als je alleen met aardse ogen naar dit proces kijkt, is het vergelijkbaar met de oude lijdensweg van Jezus. 'De Christus aan het kruis genageld'. Kom je, na een voorbereidingstijd van eeuwen en een afdaling uit de hoogste hemelen met je glorievolle goddelijkheid op aarde en dan eindigt het zo?

Nee. Dit was niet het einde. Dit was het begin van een majestueuze verrijzenis die een voorbeeld voor ons allemaal zou achterlaten op aarde. Dit was het begin van het doorsnijden van illusies die gecreëerd zijn rondom de sterfelijkheid van de mens. Dit was het begin van de doorbraak van de allerhoogste waarheid dat wij mensen een onsterfelijke, goddelijke aanwezigheid in ons dragen die tevoorschijn komt als het ego tot een volledige overgave aan het goddelijke plan. En daarbij kan het niet anders dan dat we de meest donker gekleurde illusies, die ons ego nog vast houdt, moeten laten sterven. Zodat Vader en Moeder God ze kunnen vervangen door het enige ware, onsterfelijke beeld en de gelijkenis waarnaar wij zijn geschapen.

Het is alles behalve een gemakkelijke weg en het brengt de meest moeilijke en pijnlijke stukken in onszelf naar boven.

Maar doordat we innerlijk onze egodelen, die zich nog vastklampen aan oude illusies gaandeweg kunnen vervangen door een steeds diepere overgave aan het goddelijke plan, zullen we er doorheen geleid en gedragen worden.

De tijd is er rijp voor om de lijdende mens in onszelf van het kruis af te halen. Onze bewustzijnsgroei zit in een enorme versnelling en daarmee neemt ook onze lichtkracht toe.

Met die kracht kunnen we alle schijnbare donkerte ontmaskeren, en het oude lijden doorzien als mogelijkheden om voorgoed te ontwaken uit het dualiteitsbewustzijn.

Vergeet nooit dat je in wezen pure onvoorwaardelijke liefde bent. Laat haar warmte, haar omhulling en haar troost toe in alle delen die zich nog koud, alleen en afgescheiden voelen. Erken alles wat er tussen jou en je hogere Zelf in staat, hoe donker en pijnlijk het soms ook is. Pas als jij alles open gooit en naar buiten laat komen kan Liefde daar binnentreden, je aanraken en je zacht en zorgvuldig leiden naar hogere waarheden. 

Keer steeds weer terug naar binnen, geef je over aan de stem van de goddelijke aanwezigheid in jou die wil spreken. Vraag om gehoord en gevonden te worden nu je zo dichtbij essentiële doorbraken zit in je bewustzijn.

Weet dat elke nieuwe innerlijke vonk van ontwaken tot een louterend vuur zal uitgroeien, van waaruit jij als een Feniks zult herrijzen.

Break down the walls of your ego

Let your I AM presence shine through you into the world

 

Feel free to go to where ever your heart wants you to BE.

Mieke Vulink
https://www.miekevulink.nl

Wil je hier een dag aan wijden, en er mee de diepte ingaan, kijk dan of zaterdag 24 maart je hierbij zou kunnen ondersteunen. We zullen op deze dag tevens de Paasweek die erop volgt van dag tot dag belichten. Klik hier voor meer info.