Bijna-Dood ervaringen - Alex Bruinsma


In 1975 kwam Dr. Raymond Moody met zijn onderzoek van Bijna-Dood ervaringen van mensen die op een bepaald moment klinisch dood waren en alsnog weer tot leven werden gebracht.

Een aantal van deze mensen kwamen met verhalen over hun belevenissen op het moment dat ze eigenlijk overleden waren. Deze belevenissen bevatten zoveel gelijksoortige kenmerken dat er geen sprake kon zijn van toevalligheden of fantasie.

De afgelopen jaren deden meer onderzoekers onderzoek naar deze ervaringen en onafhankelijk van elkaar werden gelijksoortige resultaten vermeld. Ook in Nederland is wetenschappelijk onderzoek gedaan door de cardioloog Pim van Lommel.

Wat is nou een bijna-dood ervaring en wat wordt er precies beleefd ?

Er komt een moment dat iemand bezig is om te overlijden en er wordt door artsen, verpleegkundigen of anderen druk gereanimeerd om hem/haar weer tot leven te brengen. Ze zijn op een moment klinisch dood, er is geen hartslag, hersenactiviteit en ademhaling te meten. In die fase meldt een deel van deze mensen dat ze zijn uitgetreden en dat ze vanaf bovenaf hun eigen lichaam kunnen zien. Ze zien de artsen of andere personen om hun lichaam. Ze zien alles wat ze doen en horen alles. Na reanimatie kunnen ze alles vertellen en bij onderzoek is gebleken dat het ook allemaal klopt. De uitgetreden mens voelt zijn lichaam niet meer en voelt zich niet meer beperkt door ruimte of tijd. Men ziet en hoort de familieleden die verdrietig zijn, men neemt dingen waar die achteraf allemaal kloppen. Zo meldde iemand na afloop dat er op de dak van het ziekenhuis een groot duivennest zat met 2 eieren, wat na controle klopte.

 

De meesten ervaren een gevoel van rust, vredigheid, liefde en het besef dat men dood is. De meesten voelen zich aangetrokken tot het opstijgen naar het licht. Men reist met ongelooflijke snelheid door de kosmos waarbij sterren en hemellichamen razendsnel voorbij schieten op weg naar het licht. Door de grote snelheid vormt zich een soort tunnel waardoor men reist. Anderen komen bij een ander soort grens, een schacht naar beneden toe, een trap die men op moet lopen, etc.

 

Men ontmoet mensen die al overleden zijn, gidsen, andere lichtwezens. Anderen voelen wel een goede aanwezigheid die ze niet waar kunnen nemen. Soms krijgt men de keuze of men wilt blijven of niet, zo niet dan wordt je weer teruggestuurd naar je lichaam. Meestal moet je terug omdat het nog niet je tijd is om te overlijden. 

Het licht aan het einde van de tunnel wordt omschreven als vredig, heel mooi en hemels, goud en roze kleurig. Meestal ziet men een hemels landschap of ook wel een goudkleurige stad met allemaal wezens in gewaden.


Daar wordt meestal een aanwezigheid van een wezen dat heel veel liefde en warmte uitstraalt. De ene persoon noemt hem God, de ander zijn gids of mentor. Het is moment dat we niet meer zullen vergeten als we weer wakker worden uit onze "dood". 

Hoewel iedereen het anders ervaart dan een ander zijn er toch patronen waar te nemen met de volgende elementen:

- Gevoel van uittreding uit ons lichaam en erboven zweven. Daarbij alles kunnen waarnemen wat er gebeurt maar ook in de omgeving. Men is niet gebonden aan tijd en ruimte. Men voelt zich geest of een gedachte (bewustzijn).

- Snel reizen door een soort tunnel of donkere ruimte

- Ontmoeten van overleden bekenden, gidsen, lichtwezens, bekende religieuze heiligen die men kent

- De boodschap doorkrijgen; het is nog niet jouw tijd om te overlijden

- Het ontvangen van berichten wie je echt bent en wie er overleden zijn waarvan je het nog niet weet

- Het ontmoeten van een wezen die heel positief aanvoelt met veel warmte en liefde. Deze zal tijdens je terugblik in je leven meestal de les van het leven doorgeven; kennis vergaren en de medemens lief hebben.

- Je leven als film langs je heen vliegen waaruit je het soms uit een ander perspectief van anderen leert begrijpen en de waarde van het leven leert kennen en de eventuele veranderingen die je moet doen. Bepaalde gebeurtenissen verschijnen in chronologische volgorde maar soms ook allemaal tegelijk. Men voelt dat alle onbelangrijke tot alle belangrijke dingen worden getoond, maar het kan ook alleen de belangrijkste zaken zijn. Hoewel de visualisatie zeer indrukwekkend is, kunnen de beelden zowel 2-dimensionaal als 3-dimensionaal getoond worden alsof men kijkt naar een levendig toneelstuk. 

- Het binnengaan van een hemels landschap, tuin, stad of kasteel, etc.

- Het begrijpen hoe alles in het universum in elkaar steekt

- Besluit om terug te gaan wordt meestal gedwongen en soms mag je het zelf bepalen als je nog te maken hebt met nog niet verwerkte levenslessen.

- Terugkeer naar je menselijk lichaam

De mensen die een bijna-dood ervaring meemaken zullen hierna sterk beïnvloedt zijn over hun visie over het leven en hun leven en hun kijk over de dood zullen voorgoed veranderd zijn. Zo'n ervaring zullen ze dus niet vergeten.

 

Onderzoek toont aan dat degenen die zo'n ervaring meemaakten meestal boos of bedroefd waren dat ze weer levend waren. Het sterven werd ervaren als zeer positief en gelukzalig makend. Er is ook een streven om nogmaals te mogen sterven, men wilt dus terug naar die plek. De ervaring wordt ervaren als iets wat ze nog nooit in hun leven hebben beleefd, zo rustig en vredig, veel liefde voelend en warmte. Dezelfde ervaringen wordt ook beleefd door mensen die kunnen uittreden. Uit onderzoek en verslagen blijkt dat de belevenissen dezelfde kenmerken bevatten. Er zijn mensen die hun hele interesse in hun fysieke lichaam en leven verloren hebben na een bijna-dood ervaring en intens verlangen naar de dood. De ontmoetingen met de dood brengt voor veel mensen een dramatische ommekeer in hun inzicht op het sterven van de mens. Men beseft nu dat er meer is na de dood, een overgang naar een hoger bewustzijn, naar een hoger bestaansniveau. Al deze positieve ervaringen hebben natuurlijk ook een keerzijde. De bijna-dood ervaring heeft zo'n grote positieve invloed dat veel mensen begeleiding nodig hebben of in therapie moeten om het goed te verwerken.

 


 Sceptici tegen de bijna-dood ervaring

 

Sceptische mensen en onderzoekers zien bijna-dood ervaringen als hallucinaties die worden veroorzaakt door zuurstofgebrek in de hersenen. Alleen, hallucinaties verschillen per persoon en hebben niet al die gelijke kenmerken als een bijna-dood ervaring. Daarnaast zijn hallucinaties gebaseerd op niet-werkelijke zaken, terwijl bijna-dood ervaringen uittredingen zijn waarbij men werkelijke gebeurtenissen opmerkt en waarneemt die na het ontwaken allemaal in detail kloppen.

Deze details zijn zo accuraat en realistisch dat je niet meer kan spreken over een hallucinatie. 


Ook wordt beweerd dat een stervende de dood vanuit zijn religieuze standpunt zal beleven. Maar het blijkt juist dat die mensen de dood anders ervaarden dan men het altijd had gedacht. Dus hun eigen overtuiging beïnvloedde de ervaring niet. Daarnaast blijkt dat gelovigen en niet-gelovigen dezelfde ervaringen beleven. Het geloof heeft dus geen invloed op wat men beleefd.

Indien er sprake is van hallucinaties door bijvoorbeeld zuurstofgebrek, dan blijkt dat bij vergelijking van bijna-dood ervaringen met hallucinaties dat ze niet op elkaar lijken. Zelfs hallucinaties van mensen die bijvoorbeeld drugs gebruiken hebben niet de kenmerken van een bijna-dood ervaring. Daarnaast hebben mensen die geen drugs gebruiken juist vaker een bijna-dood ervaring zodat eigenlijk het gebruik van drugs als oorzaak te verwaarlozen is. De verscheidenheid in een hallucinatie is ook niet aanwezig in een bijna-dood ervaring, want daar zijn juist heel veel kenmerken hetzelfde. Een ander aspect is het dat het niet te bewijzen is dat een bijna-dood ervaring de waarheid is want iedereen is immers toch levend eruit gekomen ? Als een bijna-dood ervaring een echte gebeurtenis is die plaatsvind als men overlijdt dan kunnen alleen degenen die het verder ervaren en dood zijn, zeggen dat het waar is. En dat kan volgens sceptici alleen degenen die overleden zijn en die kan je immers niets meer vragen.

Helaas voor hen blijkt een bijna-dood ervaring toch te kloppen, want via mediums hebben overleden mensen soortgelijke verhalen verteld hoe ze overleden en wat ze hebben meegemaakt. Deze verhalen hebben dezelfde exacte kenmerken als een bijna-dood ervaring.

Daarnaast hebben vele honderden mensen met diverse achtergronden soortgelijke verhalen verteld aan diverse onderzoekers die los van elkaar en zonder van elkaar te weten dezelfde onderzoeken deden. De gelijkenissen zijn verbluffend. Al deze zaken vertellen ons dat een bijna-dood ervaring een goed beeld wat ons te wachten staat als we overlijden.

Wetenschappelijk onderzoek door Pim van Lommel


De Arnhemse cardioloog Pim van Lommel werkt vanaf 1988 aan een onderzoek naar de ervaringen van 344 volwassen mensen die in tien Nederlandse ziekenhuizen werden opgenomen met een hartstilstand. Bij al deze mensen was er geen hartslag, geen ademhaling en geen hersenactiviteit te meten. Van de mensen meldde er 18 % een bijzondere ervaring meegemaakt te hebben tijdens hun "dood".

Deze mensen werden na twee jaar en na acht jaar nogmaals geïnterviewd en ze vertelden nog steeds hetzelfde verhaal over hun bijna-dood ervaring. Ze kunnen heel veel vertellen over hun gebeurtenissen terwijl hun "dood" maar enkele minuten duurde.

De meesten beschreven hun als een gelukzalige gebeurtenis waarbij veel liefde werd gevoeld, overleden mensen werden ontmoet en waar men het leven weer voorbij zag schieten. In het onderzoek kwamen bepaalde zaken naar voren over degenen die een bijna-dood ervaring ondergingen :

* Hun leven was positief veranderd, dit leidde in bijna 80 % van de gevallen tot echtscheiding omdat mensen zo veel veranderd waren dat ze onherkenbaar anders waren

* Degenen die het bijna-dood zijn intens ervaren waren kort na het verlaten van het ziekenhuis alsnog overleden, schijnbaar accepteert men de dood veel makkelijker en kon men het leven makkelijker loslaten.

* Bijna-dood ervaringen worden niet veroorzaakt door afstervende hersencellen of verandering in de bloedtoevoer

* Leeftijd, geslacht, opleidingsniveau of religie spelen geen rol

* De angst voor de dood was verdwenen

* Materiële zaken zijn niet meer belangrijk in hun leven

De hersenen zijn volgens hem een instrument om het menselijk bewustzijn te ontvangen. Hoe lang het blijft ontvangen als men overlijdt is niet bekend. Ons bewustzijn bevindt zich dan ook niet in onze hersenen bevinden zoals de hedendaagse wetenschap beweerd maar moet ergens anders zijn. Als we klinisch dood zijn is er geen hersenactiviteit maar toch beleven we een bijna-dood ervaring. Feit is ook dat artsen zorgvuldig moeten zijn als iemand overlijdt of klinisch dood is. Bijna-dood personen kunnen namelijk alles meebeleven en vertellen wat er bij hun reanimatie gebeurde. Het onderzoek naar bijna-dood ervaringen loopt verder want er blijven nog veel vragen onbeantwoord.

Alex Bruinsma
http://www.healing-zuivering.nl/

  

Pim van Lommel
Eindeloos bewustzijn

Ruim 250.000 exemplaren verkocht

Cardioloog Pim van Lommel deed de afgelopen dertig jaar onderzoek naar bijna-doodervaringen (BDE) bij patiënten die een hartstilstand hadden overleefd. Hij publiceerde er over in het gerenommeerde tijdschrift The Lancet en schreef de bestseller ‘Eindeloos Bewustzijn’.

Daarvan werden meer dan 250.000 exemplaren verkocht. Volgens van Lommel is een BDE niet te herleiden tot zuurstoftekort, en het verandert mensen blijvend. De heersende, materialistische visie van artsen op de relatie tussen hersenen en bewustzijn is te beperkt om het verschijnsel te kunnen duiden, want ons bewustzijn kan soms ook los van ons lichaam ervaren worden.

Tien jaar na ‘Eindeloos Bewustzijn’ is er in november 2017 een speciale jubileumeditie gekomen. Met zijn wetenschappelijke visie maakte Van Lommel veel los bij zowel medici als mensen die een BDE hebben meegemaakt. Nu is er een geheel nieuw voorwoord door de auteur geschreven om te laten zien wat het boek teweeg heeft gebracht bij zowel de auteur als zijn lezers.