Hoe overtuigingen jouw richting kunnen bepalen - Love D


We hebben allemaal wel overtuigingen in ons zitten over hoe we zijn of moeten zijn. Overtuigingen die we normaal gesproken niet zouden hebben als het ons niet is aangeleerd of verteld, en waarin we steevast zijn in geloven. Het heeft onze wereld daardoor wel veel kleiner gemaakt en creëert dat we in een keurslijf blijven zitten.

Het is angst die ingeboezemd is en zorgt ervoor dat we niet veel meer uit ons potentieel kunnen halen, dan er in zit. Maar niemand vertelt ons dat het leven ons zoveel meer te bieden heeft, en dat een mens in feite wel de keus en kans heeft om zijn eigen realiteit te veranderen. Zijn overtuigingen om te zetten tot iets wat je in werkelijk wel wilt zijn en/of worden.

Dit tracht natuurlijk wel wat bewustzijn, oefening, motivatie, discipline en vooral hoop en vertrouwen, en jawel...de overtuiging dat je het kan. Vertrouwen in jezelf, dat is het belangrijkste van alles en de sleutel tot dit alles. Kijk de maatschappij , je werk, ouders of je omgeving zijn gecreëerd en niet zozeer altijd door jou, maar je bent wel een product van. Hierdoor ben je in een bepaalde rol terecht gekomen, en daar ben je naar gaan leven. In sommige vormen is deze creatie van jezelf zo een overtuiging geworden, dat je misschien doorgeschoten bent in die rol. Maar daarmee heb je er ook voor gezorgd dat je in deze creatie van jezelf eigenlijk meer van je "ware ik" verwijderd bent. Je bent een rol aan het spelen, en hiermee heb je jezelf slachtoffer gemaakt van je eigen rol. De wereld werkt dan ook niet met je mee, want alles werkt ook zoals zo binnen zo buiten. Want als jij bijvoorbeeld een overtuiging over jezelf heb gecreëerd, dan zal je dit ook manifesteren in de buitenwereld en zal je allerlei situaties in je buitenwereld aantrekken die dit altijd zullen bevestigen. Dit is soms lastig te bevatten, maar zo werkt de wereld 'jouw wereld' wel.

Het is tijd dat je bewust wordt van de slachtofferrol waar jij jezelf in feite vastgezet hebt

En dit is niet iets waar je boos over hoeft te zijn of worden, het is wat het is. Het is zo gekomen door wat je meegemaakt hebt en door je opvoeding en de maatschappij. Het is vanaf dit bewustzijn, en vanaf dit punt het belangrijk dat je voor jezelf gaat kiezen en stappen gaat ondernemen om weer in jezelf te geloven en jezelf terug te vinden. Je 'ware ik' voordat je al die conditioneringen had die jou in deze overtuigingen hield, waardoor jij jou rol bent gaan geloven. In essentie is iedereen liefde, alleen mag je dat zelf gaan inzien. Dit doe je door weer in jezelf te gaan te geloven en weer van jezelf te gaan houden. Dit is geen makkelijke klus, omdat je altijd andere overtuigingen hebt gehad. Maar met alles moet je een eerste stap zetten en als je eenmaal bezig bent en de veranderingen in jezelf ziet, zal de overtuiging daar ook komen en zal alles ook steeds makkelijker gaan. Maar uiteindelijk moet je het "zelf" doen.

Bewustzijn en erkenning van je rol is de eerste stap

De tweede stap is dat jij je bewust gaat worden van de gedachtes die jij jezelf elke keer weer voed. Daarin is focus misschien wel het belangrijkste gereedschap die je gaat helpen. Maar ook focus is niet makkelijk en ik zal zeggen waarom. We leven in een maatschappij waarin je continu prikkels binnenkrijgt van alles om je heen zoals, werken, ,telefoon, televisie, computer, eten, roken, geld, drugs, geweld, ziekte, sex, kinderen, relaties en ga zo maar door. Hierdoor wordt het voor een mens moeilijk om zich volledig op zichzelf te gaan focussen, terwijl hier wel de sleutel ligt. Je zal de confrontatie met jezelf aan moeten en je zal die spiegel in je gezicht moeten houden en door die pijnstukken heen moeten. Dit kan je doen door voor jezelf een plan te maken en je leven zo in te richten dat het jou in dit proces alleen maar gaat helpen. Dit kan je doen door dingen op te schrijven, je verleden op te schrijven, je gevoelens op te schrijven. Misschien zal het schrijven je op het moment dat je het doet niet zoveel doen, maar het heeft meer effect dan jij zelf door hebt. Want alles wordt geregistreerd in je hersens en je lichaam is heel intelligent en je kan jezelf letterlijk helen door te schrijven. Verder is het belangrijk dat je goed voor jezelf gaat zorgen, dit kan door beweging zoals een sport, wandelen of fietsen en door de voeding die je tot je neemt en niet geheel onbelangrijk de gedachtes die je over jezelf hebt.

Het over- analyseren van jezelf en situaties is iets waar een heleboel mensen erg goed in zijn, en dat kan ervoor zorgen dat je steeds niet verder komt. Zeker als je over die desbetreffende overtuigingen van jezelf blijft over- analyseren. Het houd je in je hoofd en je komt daardoor niet bij je gevoel, dat wat juist geheeld mag worden. En waar je eigenlijk ook naartoe moet gaan, om te kunnen helen. Analyseren kan je wel helpen inzichten te krijgen als je bewust bezig bent met jezelf een bepaalde richting in te sturen en bewust bezig bent jezelf te helen. Maar daarin zal ook dit stap voor stap gaan. Men wil vaak graag al het eindpunt zien of bereikt hebben, zonder die tussenstappen te maken. En juist die tussenstappen zijn nodig voor de inzichten, groei en ontwikkeling die je maakt. Maar omdat sommige dat eindpunt nog niet zien of bereikt hebben binnen het tijdsbestek wat ze voor ogen hadden, raken ze gefrustreerd en boos op zichzelf en gooien er vervolgens met de pet naar.  Men geeft het op en je bent weer terug bij af. Een terugval kan zo frustrerend zijn, dat je het helemaal op wilt geven en het in sommige gevallen nog erger maakt dan het was. Je gelooft niet meer in jezelf en het doel wat je voor ogen had en je geeft al snel op. Maar is dat niet iets wat we als mens al te snel doen? Opgeven? Weer terugvallen in oud gedrag? In onze oude vertrouwde comfortzone? Waarom gaan we onszelf niet op de eerste plaats neerzetten en wel als belangrijkste persoon in ons leven zien? Ons belangrijkste project in ons leven is om verandering te brengen in onszelf, om een beter leven te leiden, om ons beter te voelen en uiteindelijk toch datgene aan te trekken wat we willen in het leven. En ons gelukkig maken, door gelukkig te zijn met onszelf.

Maar waarom geven we onszelf vaak dan niet de kans om toch eerst door die modder te gaan om daadwerkelijk die lotus te worden die vol in de bloei staat. Je zal toch echt door die pijnstukken, verdriet, boosheid, schuldgevoelens etc heen moeten en in die spiegel naar jezelf en je gedrag moeten kijken om vervolgens die lagen van jezelf te helen en te veranderen tot wat en wie je werkelijk wilt zijn. Wanneer ga je voor jezelf kiezen, zodat je een leven voor jezelf kan creëren die je wilt en wel bij je past? Zonder de overtuigingen van de buitenwereld en jezelf. Wanneer begin je weer in jezelf te geloven? En wanneer ga je weer van jezelf houden en ga je die stappen ondernemen die jou gaan helpen helen? Omdat ook jij het waard bent! Alleen zal jezelf die overtuiging mogen veranderen, door met jezelf aan het werk te gaan. En iedereen kan dat! Waar een wil is, is die weg. Waar motivatie ontbreekt kan je discipline opbouwen. Want discipline kan je aanleren, waardoor oplest zelf de motivatie erbij komt kijken. En hoe meer motivatie, hoe groter de discipline en wilskracht wordt. Stapje voor stapje, dag voor dag .

 

De ene dag gaat het wel, de andere niet. Dat is het leven, en het leven is ontwikkelen. Rome is ook niet in 1 dag gebouwd. Geef jezelf het vertrouwen dat je dit kan, en aan jezelf kan werken om die overtuigingen die je over jezelf hebt kan veranderen. Zorg dat je die focus weer op jezelf krijgt en laat de prikkels en verleidingen in de wereld even voor wat het is. Richt je op jezelf, omdat je het waard bent. En geloof me dat het aan de andere kant zoveel mooier is. Het gaat je zeker moeite kosten, je moet continu je focus houden en jezelf meermalen oppakken, maar het gaat vooral om vertrouwen en de overtuiging dat je dit aan kan pakken. Dat je jezelf aan kan pakken waar nodig en ook als er mindere dagen tussen zitten,  daarna weer opnieuw op te pakken. Het kan lang duren, maar hoeft niet. Het gaat soms niet altijd om het eindpunt, want de weg ernaartoe kan soms zoveel meer betekenis hebben. En in dat hele proces leer je jezelf weer opnieuw kennen, en dat kan met tijd en wijlen een moeilijk proces lijken. Maar het zal het altijd waard zijn. Dus wanneer ga jij in jezelf geloven en die stappen ondernemen om jou oude overtuigingen over jezelf los te laten? Wanneer kom je weer terug bij jezelf en je ware gevoelens en ga je uit je hoofd en laat je de oude overtuigingen voor wat het is? Wanneer ga je jezelf weer op waarde inschatten en pak je die controle over jezelf weer terug? En creëer je nieuwe overtuigingen over jezelf en wat je allemaal wel kan in het leven, en in dat proces leer je weer van jezelf houden. En dan kan jij of iemand anders jou nooit andere overtuigingen aanleren of praten en daarmee jou in een rol stoppen die niet bij jou past.   Want je kan jezelf dan toch geen mooier cadeau geven dan zelfliefde? ;) Dat zou je mooiste en beste overtuiging en doel moeten zijn, dat je onvoorwaardelijk van jezelf houdt.

Love-D